Wynagradzanie pracowników zatrudnionych w terenowych jednostkach służby weterynaryjnej resortu rolnictwa. - M.P.1966.28.143 - OpenLEX

Wynagradzanie pracowników zatrudnionych w terenowych jednostkach służby weterynaryjnej resortu rolnictwa.

Monitor Polski

M.P.1966.28.143

Akt utracił moc
Wersja od: 19 marca 1969 r.

UCHWAŁA Nr 143
RADY MINISTRÓW
z dnia 27 maja 1966 r.
w sprawie wynagradzania pracowników zatrudnionych w terenowych jednostkach służby weterynaryjnej resortu rolnictwa.

Rada Ministrów w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:
Przepisy niniejszej uchwały stosuje się do pracowników zatrudnionych w zakładach weterynarii resortu rolnictwa oraz w ogniwach organizacyjnych wchodzących w skład tych zakładów.
1.
Ustala się dla lekarzy weterynarii następujące stawki miesięcznego uposażenia podstawowego:
GrupaStaż pracyKwota miesięcznego uposażenia podstawowego w złotych
Iw ciągu pierwszych 3 lat1.550
IIpo 3 latach1.700
IIIpo 5 latach1.900
IVpo 10 latach2.100
Vpo 15 latach2.400
VIpo 20 latach2.700
2. 1
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac ustali kierunki studiów i stanowiska, na których mogą być zatrudnieni w fachowej służbie weterynaryjnej inni, poza lekarzami weterynarii, pracownicy z wyższym wykształceniem, wynagradzani według stawek określonych w ust. 1.
1.
Ustala się dla średniego personelu weterynaryjnego następujące stawki miesięcznego uposażenia podstawowego:
GrupaKwota miesięcznego uposażenia podstawowego w złotych
I1.000
II1.050
III1.200
IV1.300
V1.450
VI1.600
VII1.750
2.
Zaszeregowanie pracowników średniego personelu weterynaryjnego do poszczególnych grup uposażenia określa poniższa tabela:
GrupaSanitariusz weterynarii, trychinoskopista, skrawkarzOglądacz mięsa lub kontroler sanitarno-weterynaryjny zatrudniony poza obwodem terenowym, laborant weterynaryjny bez średniego wykształceniaTechnik weterynarii, laborant weterynaryjny z średnim wykształceniemLaborant weterynaryjny absolwent pomaturalnej szkoły dla laborantów
Iw ciągu pierwszych 3 lat pracy---
IIpo 3 latach pracyw ciągu pierwszych 3 lat pracy--
IIIpo 8 latach pracypo 3 latach pracyw ciągu pierwszych 3 lat pracy-
IVpo 13 latach pracypo 8 latach pracypo 3 latach pracyw ciągu pierwszych 5 lat pracy
Vpo 18 latach pracypo 13 latach pracypo 8 latach pracypo 5 latach pracy
VI-po 18 latach pracypo 13 latach pracypo 10 ratach pracy
VII--po 18 latach pracypo 18 latach pracy
3.
Dla oglądaczy mięsa i kontrolerów sanitarno-weterynaryjnych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w terenowych obwodach urzędowego badania zwierząt rzeźnych i mięsa ustala się miesięczne uposażenie podstawowe w wysokości od 850 do 1.050 zł.
1.
Ustala się dla pracowników administracyjnych następujące stawki miesięcznego uposażenia podstawowego:
1)
dla pracowników wojewódzkich zakładów weterynarii (zakładów weterynarii miast wyłączonych z województw):
Lp.Nazwa stanowiskaKwota miesięcznego uposażenia podstawowego w złotych
oddo
1Kierownik działu2.8003.500
2Główny księgowy2.2003.200
3Kierownik oddziału2.0003.000
4Starszy instruktor1.6002.800
5Instruktor1.5002.500
6Starszy księgowy, starszy referent1.3502.000
7Księgowy, referent1.1501.700
8Maszynistka 9001.400
2)
dla pracowników powiatowych (miejskich) zakładów weterynarii:
Lp.Nazwa stanowiskaKwota miesięcznego uposażenia podstawowego w złotych
oddo
1Kierownik oddziału2.0002.800
2Główny księgowy1.8002.500
3Instruktor1.5002.300
4Starszy księgowy, starszy referent1.2001.700
5Referent, księgowy1.0501.550
6Maszynistka 9001.400
2.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac określi wymagane kwalifikacje w zakresie wykształcenia i lat praktyki zawodowej dla poszczególnych stanowisk wymienionych w ust. 1.
3.
Do radców prawnych, wojewódzkich, zakładów weterynarii (zakładów weterynarii miast wyłączonych z województw) stosuje się odpowiednio przepisy uchwały nr 400 Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 1963 r. w sprawie zasad wynagradzania radców prawnych i referentów prawnych zatrudnionych w przedsiębiorstwach państwowych, zjednoczeniach oraz w bankach państwowych (Monitor Polski Nr 94, poz. 438).
Dla stajennych-dozorców, stemplarzy, tacowych, pomocniczych pracowników laboratoryjnych i innych robotników przyuczonych ustala się miesięczne uposażenie podstawowe w wysokości od 850 do 1.050 zł.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac ustali zasady podwyższania o określone kwoty miesięcznego uposażenia podstawowego pracowników wymienionych w § 2 i § 3, zatrudnionych na określonych stanowiskach.
Miesięczne uposażenie podstawowe pracowników wynagradzanych według zasad określonych w § 2, posiadających stopień naukowy doktora, zwiększa się o kwotę 300 zł miesięcznie, a stopień naukowy docenta - o kwotę 600 zł miesięcznie.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac ustali kategorie pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach pracy, którym podwyższa się miesięczne uposażenie podstawowe o kwotę od 150 do 800 zł miesięcznie, i określi zasady podwyższania tego uposażenia.
1.
Kierownikom zakładów weterynarii, zatrudnionym na stanowiskach wojewódzkich lub powiatowych lekarzy weterynarii i otrzymującym z tego tytułu uposażenie zasadnicze z budżetów prezydiów właściwych rad narodowych, przyznaje się dodatkowe wynagrodzenie miesięczne w wysokości:
1)
kierownikom wojewódzkich zakładów weterynarii - 800 do 1.200 zł,
2)
kierownikom powiatowych (miejskich) zakładów weterynarii oraz kierownikom zakładów weterynarii miast wyłączonych z województw - od 700 do 1.000 zł.
2.
Do kierowników zakładów weterynarii mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustalone na podstawie § 6 oraz przepisy § 7 i § 8.
Pracownicy fachowej służby weterynaryjnej nie mogą być dodatkowo zatrudniani na podstawie umowy o pracę w innym zakładzie weterynarii albo w innym ogniwie organizacyjnym tego samego zakładu weterynarii w wymiarze przekraczającym łącznie 10 godzin dziennie.
1.
W razie zatrudnienia na podstawie umowy o pracę pracownika fachowej służby weterynaryjnej w wymiarze mniejszym niż 42 godziny tygodniowo, wypłaca mu się za każdą godzinę pracy uposażenie, stanowiące 1/175 część miesięcznego uposażenia podstawowego i innych stałych dopłat przysługujących na danym stanowisku.
2.
W razie zatrudnienia pracownika w wymiarze przekraczającym 1 etat w różnych ogniwach organizacyjnych tego samego zakładu weterynarii, uposażenie może być podwyższone na zasadach określonych w §§ 6, 7, 8 i 9 wyłącznie z tytułu pracy na jednym stanowisku.
Miesięczne uposażenie podstawowe i inne stałe dopłaty, o których mowa w §§ 6, 7, 8 i 9, wypłaca się miesięcznie z góry.
Pracownicy fizyczni (stajenni-dozorcy, stemplarze, tacowi, pomocniczy pracownicy laboratoryjni i inni robotnicy przyuczeni) otrzymują za pracę wykonywaną w godzinach nadliczbowych wynagrodzenie obliczone według przepisów o czasie pracy w przemyśle i handlu.
1.
Pracownicy wynagradzani według zasad określonych w § 2 i § 3 ust. 1 i 2 otrzymują za dyżury wykonywane poza normalnymi godzinami pracy wynagrodzenie dodatkowe według stawek ustalonych w trybie § 20 ust. 1 pkt 2.
2.
Wynagrodzenie za dyżury (ust. 1) będzie wypłacane tylko wtedy, gdy pracownik nie otrzymał w zamian za to innego dnia (części dnia) wolnego od pracy. W zakładach leczniczych dla zwierząt wynagrodzenie dodatkowe za dyżury może być przyznane wyłącznie w wypadkach określonych przez Ministra Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych.
3.
Do uposażenia przysługującego pracownikowi za czas uzasadnionej nieobecności w pracy, za który w myśl obowiązujących przepisów zachowuje on prawo do uposażenia, wlicza się oprócz miesięcznego uposażenia podstawowego wraz z innymi stałymi dopłatami również średnie wynagrodzenie za pełnienie dyżurów z 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających przerwę w pracy, jeżeli pełnienie dyżurów miało charakter stały.
4.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac może zryczałtować niektóre wynagrodzenia dodatkowe za dyżury.
1.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych ustali szczegółowe zasady obliczania okresu pracy stanowiącego podstawę przejścia pracowników wymienionych w § 2 i § 3 do wyższej stawki miesięcznego uposażenia podstawowego.
2.
Przejście do wyższej stawki miesięcznego uposażenia podstawowego pracowników, o których mowa w ust. 1, następuje z dniem pierwszym miesiąca po nabyciu uprawnień do tej stawki.
3.
Przy przyjęciu do pracy pracowników, o których mowa w § 3 ust. 3 oraz w § 4 i § 5, przyznaje się w zasadzie najniższą stawkę uposażenia. Jednakże ze względu na wyjątkowe kwalifikacje, rodzaj wykonywanej pracy i stopień związanej z nią odpowiedzialności może być pracownikowi przyjmowanemu do pracy przyznana wyższa stawka w ramach stawek przewidzianych dla danego stanowiska.
4.
W razie awansu wszystkich kategorii pracowników podwyżka wynagrodzenia w ramach obowiązujących stawek nie może być niższa od 50 zł.
1.
Na fundusz premiowy dla pracowników administracyjnych za sporządzenie w terminie bilansu rocznego przeznacza się kwotę w wysokości do 15% jednomiesięcznego funduszu płac pracowników administracyjnych biorących udział w sporządzaniu bilansu. Wysokość premii indywidualnej za sporządzenie w terminie rocznego bilansu nie może przekroczyć 30% jednomiesięcznego wynagrodzenia danego pracownika.
2.
Szczegółowe zasady przyznawania premii za sporządzenie w terminie bilansu rocznego określi Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych.
Pracownikom przeprowadzającym mikroskopowe badanie mięsa na włośnie przysługuje w każdym wypadku wykrycia włośni w badanym mięsie nagroda w wysokości 200 zł wypłacana ze specjalnego funduszu nagród.
1.
Ustala się dla zakładów weterynarii fundusz nagród w wysokości do 2% planowanego funduszu płac wszystkich pracowników zakładu.
2.
Szczegółowe zasady ustalania funduszu nagród w zależności od zakresu i wagi zadań przewidzianych do wykonania dla danego zakładu oraz zasady przyznawania nagród indywidualnych dla pracowników określi Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych.
1.
Zatrudnieni w zakładach weterynarii rzemieślnicy i robotnicy gospodarczy, palacze centralnego ogrzewania, starsi woźni, woźni, dozorcy, gońcy i sprzątaczki otrzymują uposażenie według stawek przysługujących pracownikom obsługi, zatrudnionym w prezydiach rad narodowych.
2.
Zasady wynagradzania pracowników samochodowych zatrudnionych w zakładach weterynarii regulują odrębne przepisy.
1.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac ustali:
1)
zasady premiowania niektórych pracowników służby weterynaryjnej oraz stawki wynagrodzenia konsultantów,
2)
stawki wynagrodzenia za pełnienie dyżurów i za wykonywanie czynności zleconych,
3)
zasady przyznawania umundurowania lekarzom weterynarii - inspektorom komórki granicznego (portowego) lekarza weterynarii oraz składniki i wzory tego umundurowania,
4)
wysokość ryczałtu za wykonywanie niektórych czynności nie mających charakteru stałego oraz ryczałtu z tytułu niektórych kosztów dojazdu.
2.
Minister Rolnictwa w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Rolnych oraz w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac może ustalić zasady dodatkowego wynagradzania w wysokości od 500 do 2.000 zł miesięcznie oraz termin ich wprowadzenia dla:
1)
kierowników zakładów weterynarii odpowiadających określonym wymaganiom,
2)
pracowników fachowej służby weterynaryjnej ośrodków opieki nad hodowlą wielkostadną, a w razie potrzeby także innych ośrodków, którzy wykonują określone zadania wynikające z potrzeb produkcji zwierzęcej,
3)
pracowników fachowych weterynaryjnych inspektoratów sanitarnych wszystkich szczebli po włączeniu do ich obowiązków służbowych zadań polegających na pełnieniu nadzoru nad produkcją artykułów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych na eksport.
Z dniem wejścia w życie uchwały pracownikom objętym uchwałą nie przysługuje:
1)
dodatek pobierany dotychczas w myśl uchwały nr 103 Rady Ministrów z dnia 16 marca 1963 r. w sprawie podwyżki wynagrodzeń za pracę najniżej zarabiających pracowników przedsiębiorstw, instytucji i urzędów oraz obniżenia skali podatku od wynagrodzeń (Monitor Polski Nr 25, poz. 124),
2)
dodatek określony w uchwale nr 301 Rady Ministrów z dnia 14 września 1963 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku kwartalnego dla pracujących.
1.
Dla pracowników zatrudnionych w terenowych jednostkach służby weterynaryjnej resortu rolnictwa objętych regulacją płac przejściowy dodatek mieszkaniowy, wprowadzony uchwałą nr 187 Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku mieszkaniowego (Monitor Polski Nr 43, poz. 239), w kwocie ustalonej przez wynajmującego w wyciągu karty lokatorskiej, ulega z dniem 1 czerwca 1966 r. trwałemu zmniejszeniu o kwotę równą 50% podwyżki wynagrodzenia netto, uzyskanej w wyniku regulacji, nie wyższą jednak od dodatku mieszkaniowego.
2.
Przez podwyżkę wynagrodzenia należy rozumieć wzrost netto stałych elementów wynagrodzenia, tj. uposażenia podstawowego oraz dopłat do tego uposażenia w głównym miejscu pracy.
3.
W razie gdy kwota podwyżki (ust. 2) jest niższa niż 200% pełnego dodatku, pozostałą część dodatku po potrąceniu kwoty określonej w ust. 2 wypłaca się do dnia 31 grudnia 1966 r.
4.
Począwszy od 1 stycznia 1967 r. ustalenie wysokości pozostałej części dodatku następuje w okresach półrocznych.
5.
Za podstawę do określenia wysokości pozostałej części dodatku na każde półrocze, począwszy od pierwszego półrocza 1967 r., przyjmuje się porównanie średniomiesięcznego zarobku netto z poprzedniego półrocza ze średniomiesięcznym zarobkiem netto z okresu bazowego, tj. od 1 września 1964 r. do 31 sierpnia 1965 r., powiększonego o kwotę podwyżki wynagrodzenia netto w dniu 1 czerwca 1966 r. (ust. 2).
6.
Wzrost zarobku w stosunku do powiększonego zgodnie z ust. 5 zarobku bazowego skutkuje obniżenie w następnym półroczu dodatku, o którym mowa w ust. 3, w wysokości 50% uzyskanego wzrostu zarobku netto.
7.
W razie uzyskania w przekroju rocznym - począwszy od 1967 r. - średniomiesięcznego wzrostu zarobku w wysokości co najmniej 200% kwoty dodatku, o którym mowa w ust. 3, następuje trwała utrata dodatku, niezależnie od wysokości zarobku uzyskiwanego w późniejszych okresach. W tym celu niezależnie od obliczeń półrocznych dokonuje się obliczeń zarobku osiągniętego w każdym roku kalendarzowym.
8.
W zakresie uregulowanym niniejszą uchwałą nie mają zastosowania przepisy uchwały nr 187 Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku mieszkaniowego.
9.
Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac może określić w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Centralną Radą Związków Zawodowych sposób rozliczenia przejściowych dodatków mieszkaniowych wypłaconych za miesiąc czerwiec 1966 r. z uwzględnieniem przepisów ust. 1-8.
Wykonanie uchwały porucza się Ministrowi Rolnictwa, Ministrowi Finansów oraz Przewodniczącemu Komitetu Pracy i Płac.
1.
Traci moc uchwała nr 50 Rady Ministrów z dnia 3 lutego 1959 r. w sprawie wynagradzania pracowników zatrudnionych w terenowych jednostkach służby weterynaryjnej resortu rolnictwa (Monitor Polski Nr 13, poz. 44).
2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej uchwały zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 czerwca 1966 r., z tym że podwyżka wynagrodzenia za miesiąc czerwiec 1966 r., wynikająca z regulacji, ulega zmniejszeniu o wypłacony za ten miesiąc dodatek mieszkaniowy lub odpowiednią jego część, jeżeli pracownik traci wskutek podwyżki prawo do tego dodatku w całości lub w części.
1 Z dniem 19 marca 1969 r. znosi się wymóg uzgodnienia, współdziałania lub porozumienia z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac, zgodnie z § 3 pkt 7 uchwały nr 54 Rady Ministrów z dnia 14 marca 1969 r. w sprawie uproszczenia trybu działalności naczelnych i centralnych organów administracji (M.P.69.10.94).