Udzielanie dni wolnych od pracy 24 i 31 grudnia 1973 r.

Monitor Polski

M.P.1973.51.288

| Akt utracił moc
Wersja od: 7 grudnia 1973 r.

UCHWAŁA Nr 269
RADY MINISTRÓW
z dnia 5 grudnia 1973 r.
w sprawie udzielania dni wolnych od pracy 24 i 31 grudnia 1973 r.

Na podstawie art. 1 i 5 dekretu z dnia 14 lipca 1973 r. o dodatkowych dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 29, poz. 160) Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:
1.
Pracownicy uspołecznionych zakładów pracy mogą otrzymać w dniach 24 i 31 grudnia 1973 r. dni wolne od pracy przez odpowiednią zmianę wymiaru czasu pracy w dniach poprzedzających i odpracowanie tych dni, a mianowicie:
1)
22 grudnia - 2 godziny,
2)
23 grudnia - 6 godzin,
3)
29 grudnia - 2 godziny,
4)
30 grudnia - 6 godzin.
2.
Dyrektorzy (kierownicy) zakładów pracy, biorąc pod uwagę opinię załogi oraz warunki miejscowe, po konsultacji z radą zakładową, mogą zamiast przedłużenia o 2 godziny czasu pracy w soboty w dniach 22 i 29 grudnia 1973 r. ustalić w niedziele w dniach 23 i 30 grudnia 1973 r. 8-godzinny dzień pracy.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w zakładach pracy, w których z mocy innych przepisów rozpoczęto odpracowywanie dni 24 i 31 grudnia 1973 r. przed dniem wejścia w życie uchwały.
4.
W zakładach pracy, w których w dniach 24 i 31 grudnia obowiązuje inny wymiar czasu pracy niż 8 godzin dziennie, liczba godzin odpracowania (ust. 1) powinna być odpowiednio zmieniona.
1.
Decyzję o udzieleniu dni wolnych od pracy podejmuje dyrektor (kierownik) zakładu pracy po konsultacji z radą zakładową, pod warunkiem że udzielenie dni wolnych nie zakłóci realizacji zadań zakładu pracy.
2.
O podjętej decyzji dyrektor (kierownik) zakładu pracy zawiadomi niezwłocznie kierownika jednostki nadrzędnej, terenową instancję partyjną oraz prezydium właściwej rady narodowej.
Za godziny odpracowane, o których mowa w § 1, przysługuje wynagrodzenie jak za normalne godziny pracy.
1.
Dni wolne od pracy, o których mowa w § 1, nie przysługują:
1)
pracownikom zatrudnionym w ruchu ciągłym,
2)
w zakładach pracy lub na stanowiskach pracy, których działalność w tych dniach jest niezbędna dla utrzymania normalnego rytmu działalności gospodarczej i zaspokajania codziennych potrzeb społeczeństwa.
2.
Właściwi ministrowie oraz przewodniczący prezydiów wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) określą zakłady pracy lub stanowiska pracy, o których mowa w ust. 1.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.