Monitor Polski

M.P.2018.332

| Akt nienormatywny
Wersja od: 3 kwietnia 2018 r.

UCHWAŁA
SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 22 marca 2018 r.
w sprawie uczczenia Henryka Sławika

Henryk Sławik zajmuje szczególne miejsce w panteonie polskich bohaterów. W dramatycznych latach II wojny światowej pomagał Polakom, Żydom oraz Węgrom przetrwać niemieckie represje.
Henryk Sławik był rodowitym Ślązakiem, w latach 1919-1922 uczestnikiem powstań śląskich, aktywnym działaczem plebiscytowym, a także radnym miasta Katowice. We wrześniu 1939 r. wraz z wieloma polskimi uchodźcami znalazł się na Węgrzech i tam stanął na czele Komitetu Obywatelskiego ds. Opieki nad Uchodźcami Polskimi. Później został mianowany delegatem Ministra Pracy Rządu RP na Uchodźstwie. Będąc urzędnikiem rządu polskiego, Henryk Sławik ściśle współpracował z delegatem węgierskiego rządu Józsefem Antallem oraz węgierskim duchowieństwem. Henryk Sławik zaangażował się w pomoc dla polskich uchodźców wojskowych i cywilnych. Pomagał także żydowskim dzieciom, dla części z nich utworzył sierociniec w Vácu pod Budapesztem. Szacuje się, że w wyniku prowadzonej przez niego działalności uratowało się około 30 tysięcy ludzi, w tym 5 tysięcy osób narodowości żydowskiej.

Henryk Sławik, aresztowany po zajęciu Węgier przez Niemcy, 23 sierpnia 1944 r. został zamordowany w niemieckim obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen. W 1990 r. izraelski instytut Yad Vashem uhonorował go pośmiertnie tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. W 2010 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Orderem Orła Białego.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje cześć Henrykowi Sławikowi i wyraża najwyższe uznanie za bohaterstwo i poświęcenie w ratowaniu polskich uchodźców w czasie II wojny światowej.