§ 1. - Tryb przyznawania lekarzom i lekarzom dentystom dodatków do uposażenia za pracę w zakładach opieki zdrowotnej otwartej oraz zasady wykorzystywania w tym zakresie opinii oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Monitor Polski

M.P.1963.55.277

| Akt utracił moc
Wersja od: 11 lipca 1963 r.
§  1.
1.
Lekarzowi bądź lekarzowi dentyście, posiadającemu co najmniej 3 lata stażu pracy i zatrudnionemu bądź podejmującemu pracę w zakładzie opieki zdrowotnej otwartej, przysługuje dodatek do uposażenia w wysokości nie niższej od dolnej granicy stawki przewidzianej w § 11 ust. 1 powołanego na wstępnie rozporządzenia.
2.
Lekarzom (lekarzom dentystom) rejonowym przyznaje się dodatek z reguły w najwyższym wymiarze.
3.
W razie zatrudnienia lekarza (lekarza dentysty) w wymiarze godzin mniejszym od pełnego etatu - kwotę dodatku w odpowiednim stosunku zmniejsza się.
4.
Dodatek może być, w terminach przewidzianych dla awansów (2 razy w roku), podwyższony w granicach do górnej stawki, w zależności od posiadanego funduszu płac.
5.
Wysokość dodatku ustala organ zawierający umowę o pracę z lekarzem dentystą, uwzględniając jego staż pracy oraz wyniki dotychczasowej pracy zawodowej.