§ 4. - Szczegółowe zasady tworzenia i wykorzystywania odpisów dewizowych od wpływów w walutach wymienialnych i w clearingu w II obszarze płatniczym.

Monitor Polski

M.P.1988.9.83 t.j.

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 lipca 1988 r.
§  4.
1.
Stawka odpisu dewizowego określa, jaka część podstawy odpisu dewizowego, o której mowa w § 3, może być wykupiona na rachunek odpisu dewizowego.
2.
Wprowadza się jednolite stawki odpisów dewizowych dla grup towarów o podobnym stopniu przetworzenia oraz usług w wysokości:
1)
10% - dla towarów i usług o najniższym stopniu przetworzenia,
2)
20% - dla towarów i usług o niskim stopniu przetworzenia,
3)
30% - dla towarów i usług o średnim stopniu przetworzenia,
4)
40% - dla towarów i usług o wysokim stopniu przetworzenia,
5)
50% - dla towarów i usług o najwyższym stopniu przetworzenia.
3.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów oraz Ministrami Finansów i Przemysłu zakwalifikuje towary i usługi do grup, o których mowa w ust. 2.
4.
Dla jednostek handlu zagranicznego od wpływów określonych w § 3 ust. 3 pkt 2 stosuje się stawki odpisów dewizowych w wysokości stawki przysługującej dostawcy.
5.
W przypadku realizacji eksportu, do którego pobrano dopłaty, z wyjątkiem jednolitej subwencji rolnej, przysługującą kwotę odpisów dewizowych pomniejsza się o 5%.