§ 7. - Szczegółowe zasady obliczania produkcji sprzedanej netto oraz produkcji sprzedanej w cenach realizacji lub zbytu dla ustalania obciążeń na Państwowy Fundusz Aktywizacji Zawodowej.

Monitor Polski

M.P.1985.9.78

| Akt utracił moc
Wersja od: 10 maja 1985 r.
§  7.
1.
Nie przelicza się według zasad określonych w § 5 i 6 przychodów ze sprzedaży produktów nieporównywalnych, w tym również robót budowlano-montażowych, jeżeli z uwagi na właściwości tych produktów przeliczanie napotyka trudności, a:
1)
udział przychodów ze sprzedaży produktów nieporównywalnych nie przekracza 20% wartości produkcji w cenach realizacji, sprzedanej w okresie obliczeniowym, przed wyłączeniem wpływu zmian poziomu cen lub
2)
zmiany poziomu cen realizacji produktów nieporównywalnych w okresie obliczeniowym w stosunku do poziomu cen w roku bazowym spowodowane są wyłącznie zmianą cen materiałów bezpośrednich lub innych kosztów materialnych zaliczanych do bezpośrednich, bez względu na udział przychodów ze sprzedaży produktów nieporównywalnych w wartości produkcji w cenach realizacji, sprzedanej w okresie obliczeniowym.
2.
W innych wypadkach aniżeli określone w ust. 1 przychód z dokonanej w okresie obliczeniowym sprzedaży produktów nieporównywalnych w cenach realizacji, odbiegających od poziomu cen roku bazowego, zmniejsza się o cześć wzrostu, a zwiększa o część spadku za rok (okres) obliczeniowy w stosunku do roku (okresu) bazowego sumy następujących składników kosztów działalności eksploatacyjnej:
1)
wynagrodzeń,
2)
pochodnych od wynagrodzeń (składki z tytułu ubezpieczeń społecznych, podatek od płac, odpisy na zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy),
3)
odpisów amortyzacyjnych majątku trwałego,
4)
podatków.

Część kwoty wzrostu lub spadku kosztów korygującą wielkość "S" oblicza się, mnożąc całą kwotę wzrostu lub spadku tych kosztów przez wskaźnik udziału przychodów ze sprzedaży produktów nieporównywalnych w łącznej wartości produkcji w cenach realizacji, sprzedanej w okresie obliczeniowym, przed wyłączeniem wpływu zmian poziomu cen.

3.
Jednostki gospodarcze, które wprowadziły w ciągu roku bazowego zakładowe systemy wynagrodzeń, mogą przy dokonywaniu przeliczeń, o których mowa w ust. 2, ustalić składkę z tytułu ubezpieczeń społecznych i podatek od płac od rekompensat pieniężnych z tytułu wzrostu cen detalicznych, zaliczonych do wynagrodzeń osobowych za rok bazowy, w wysokości przypadającej za 12 miesięcy roku bazowego.
4.
Ze wzrostu lub spadku kosztów roku (okresu) obliczeniowego w stosunku do roku (okresu) bazowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, wyłącza się:
1)
wynagrodzenia wypłacane w kraju pracownikom skierowanym do pracy za granicą w jednostkach realizujących budownictwo i usługi eksportowe,
2)
wynagrodzenia zespołów gospodarczych,
3)
pochodne od wynagrodzeń określonych w pkt 1 i 2,
4)
składkę z tytułu ubezpieczeń społecznych i podatek od płac od rekompensat pieniężnych z tytułu wzrostu cen detalicznych, zaliczonych do wynagrodzeń osobowych w jednostkach gospodarczych, które w roku obliczeniowym wprowadziły zakładowe systemy wynagrodzeń,
5)
rezerwę na wynagrodzenia, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 29 grudnia 1983 r. o Państwowym Funduszu Aktywizacji Zawodowej (Dz. U. Nr 75, poz. 334).
5.
Koszty materiałów bezpośrednich lub inne koszty materialne zaliczane do bezpośrednich, dotyczące produktów nieporównywalnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają przeliczeniu. W razie trudności wyodrębnienia koszty te można ustalić w wysokości takiego ich udziału w łącznej sumie kosztów materiałów bezpośrednich lub innych kosztów materialnych zaliczanych do bezpośrednich, jaki stanowi przychód ze sprzedaży produktów nieporównywalnych w łącznej wartości produkcji w cenach realizacji, sprzedanej w okresie obliczeniowym, przed wyłączeniem wpływu zmian poziomu cen.
6.
Jeżeli udział przychodów ze sprzedaży produktów nieporównywalnych w łącznej wartości produkcji w cenach realizacji, sprzedanej w okresie obliczeniowym, przed wyłączeniem wpływu zmian poziomu cen, przekracza 80%, można ogół wyrobów, robót i usług uznać za produkty nieporównywalne.