Realizacja przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego.

Monitor Polski

M.P.1961.63.269

| Akt utracił moc
Wersja od: 19 sierpnia 1961 r.

UCHWAŁA Nr 216
RADY MINISTRÓW
z dnia 13 czerwca 1961 r.
w sprawie realizacji przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego.

Zadania ustalone w 5-letnim planie rozwoju gospodarki narodowej na lata 1961-1965 przewidują wybudowanie 1.800 tys. izb typu miejskiego. Trudna sytuacja mieszkaniowa nakazuje, aby w ramach zaplanowanych nakładów wygospodarować rezerwy i wybudować dodatkowe mieszkania. Cel ten może być osiągnięty przez wprowadzenie racjonalnych i oszczędnych metod programowania, projektowania i wykonawstwa budownictwa mieszkaniowego, uzyskanych i upowszechnionych w ramach realizacji przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego. W związku z tym Rada Ministrów uchwala, co następuje:
1.
Zobowiązuje się prezydia wojewódzkich rad narodowych do realizacji w latach 1961-1964 - 10 tys. izb z przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego i jednorodzinnego, w ramach limitów inwestycyjnych przyznanych na budownictwo mieszkaniowe rad narodowych w tych latach.
2.
Ustala się, że w budownictwie, o którym mowa w ust. 1, ilość izb w budynkach wielorodzinnych (blokowych) powinna stanowić około 90% całości budowanych izb. Pozostałe 10% izb należy wybudować w formie szeregowego budownictwa jednorodzinnego na terenach nie uzbrojonych.
3.
W budownictwie przykładowym oszczędnym obniżka kosztów powinna wynosić do 20% w stosunku do kosztów jednostkowych budownictwa rad narodowych ustalonych w uchwale nr 383 Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1960 r. w sprawie ustalenia kosztów jednostkowych w budownictwie mieszkaniowym. Obniżka ta dotyczy oszczędności uzyskiwanych w programowaniu, projektowaniu oraz w wykonawstwie budowlanym.
4.
Budownictwo przykładowe oszczędne powinno być realizowane na terenach uzbrojonych oraz na terenach o niepełnym wyposażeniu w urządzenia komunalne.
5.
Prezydia wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) uzgadniać będą program i lokalizację przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego z Ministrem Gospodarki Komunalnej, którego upoważnia się do kontroli realizacji tego programu.
Upoważnia się Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury do ustalenia w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Komunalnej odstępstw od obowiązujących normatywów dla przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego.
Zobowiązuje się Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych do zapewnienia odpowiedniej mocy produkcyjnej w biurach projektów oraz wykonawstwa dla realizacji przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego.
Założenia i dokumentację projektowo-kosztorysową dla przykładowego oszczędnego budownictwa mieszkaniowego zatwierdza na wniosek inwestora Minister Gospodarki Komunalnej we własnym zakresie, bez potrzeby uzyskiwania uzgodnień wymaganych w normalnym trybie zatwierdzania dokumentacji.
Traci moc uchwała nr 26 Rady Ministrów z dnia 5 stycznia 1959 r. w sprawie budowy przez prezydia rad narodowych dodatkowych domów mieszkalnych przeznaczonych na sprzedaż ludności (Monitor Polski Nr 17, poz. 70).
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.