Przecena wartości maszyn i urządzeń oraz budynków i budowli nie oddanych do eksploatacji.

Monitor Polski

M.P.1960.86.394

| Akt utracił moc
Wersja od: 23 listopada 1960 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW
z dnia 12 listopada 1960 r.
w sprawie przeceny wartości maszyn i urządzeń oraz budynków i budowli nie oddanych do eksploatacji.

Na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1950 r. w sprawie zakresu działania Ministra Finansów i zmiany zakresu działania Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (Dz. U. z 1950 r. Nr 22, poz. 188 i z 1951 r. Nr 25, poz. 185) oraz w związku z uchwałą nr 497 Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1959 r. w sprawie zmiany cen zbytu artykułów zaopatrzeniowych oraz taryf przewozowych, uchwałą nr 481 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1959 r. w sprawie organizacji prac nad przeliczeniem podstaw kosztorysowania robót budowlano-montażowych na ceny 1960 r. i zarządzeniem nr 81 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1960 r. w sprawie przeceny objętych powszechną inwentaryzacją środków trwałych z poziomu cen obowiązujących w dniu 1 stycznia 1956 r. na ceny obowiązujące w dniu 1 lipca 1960 r. zarządza się, co następuje:
Przepisy zarządzenia dotyczą będących inwestorami:
1)
przedsiębiorstw państwowych,
2)
przedsiębiorstw spółdzielczych,

które przeprowadziły powszechną inwentaryzację środków trwałych zgodnie z uchwałą nr 12 Rady Ministrów z dnia 5 stycznia 1959 r. w sprawie przeprowadzenia powszechnej inwentaryzacji środków trwałych (Monitor Polski Nr 6, poz. 24).

1.
Jednostki wymienione w § 1 dokonają przeceny wartości maszyn i urządzeń, zakupionych w ramach inwestycji przed dniem 1 lipca 1960 r., a znajdujących się w zapasie lub w toku montażu (tj. nie oddanych do eksploatacji i nie podlegających przecenie w ramach powszechnej inwentaryzacji) na dzień 1 stycznia 1961 r., według cen obowiązujących w dniu 1 lipca 1960 r., o ile ceny, po których te składniki nabyto (figurujące w ewidencji), są odmienne od cen obowiązujących w dniu 1 lipca 1960 r.
2.
Wartość wymienionych w ust. 1 maszyn i urządzeń ustala się:
1)
według cen nabycia figurujących w ewidencji, po których te składniki nabyto,
2)
według cen nabycia (tj. cen właściwego obiektu wraz z wyposażeniem i kosztami transportu bez kosztów montażu i fundamentów) obowiązujących w dniu 1 lipca 1960 r., a wynikających z tablic przeceny oraz instrukcji nr VI, wydanych przez Główny Urząd Statystyczny zgodnie z przytoczonym na wstępie zarządzeniem nr 81 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1960 r.
3.
Wynik przeceny, który stanowi różnica pomiędzy wartością podlegających przecenie maszyn i urządzeń obliczoną według cen wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2, księguje się pod datą 1 stycznia 1961 r. w ciężar lub na dobro kont, na których ujęto maszyny i urządzenia, i w ciężar lub na dobro konta finansowania inwestycji bądź funduszów na inwestycje (a w przedsiębiorstwach spółdzielczych konta funduszu zasobowego).
1.
Wszelkie budynki i budowle, objęte przedmiotowo grupami 1 i 2 układu klasyfikacyjnego, obowiązującego przy powszechnej inwentaryzacji środków trwałych, których budowę rozpoczęto przed dniem 1 stycznia 1960 r., a które przyjmowane są do eksploatacji po dniu 1 stycznia 1961 r., powinny być zaliczone do środków trwałych w wartości wynikającej z tablic przeceny, wydanych przez Główny Urząd Statystyczny zgodnie z przytoczonym na wstępie zarządzeniem nr 81 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1960 r.
2.
Dokumenty, na których podstawie nastąpiło zaliczenie budynków i budowli, wymienionych w ust. 1, do środków trwałych, powinny wymieniać:
1)
wartość budynków i budowli, ustaloną na podstawie tablic przeceny, wydanych przez Główny Urząd Statystyczny, a ponadto
2)
wartość budynków i budowli według kosztów rzeczywistych, wynikających z ksiąg, ustaloną zgodnie z przepisami § 2 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 28 października 1959 r. w sprawie zasad klasyfikacji kosztów inwestycji oraz wyceny składników majątkowych uzyskanych w wyniku inwestycji (Monitor Polski Nr 95, poz. 503).
3.
Wartość środków trwałych, o której mowa w ust. 2 pkt 1, należy księgować według zasad ogólnych w ciężar konta środków trwałych i na dobro konta funduszu statutowego (w przedsiębiorstwach państwowych) lub konta inwestycji (w przedsiębiorstwach spółdzielczych). W przedsiębiorstwach spółdzielczych księguje się ponadto różnice pomiędzy wartością inwestycji, o której mowa w ust. 2 pkt 1, a wartością inwestycji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, w ciężar lub na dobro konta inwestycji w korespondencji z kontem funduszu zasobowego.
4.
W przedsiębiorstwach państwowych kompensata kosztów inwestycji, o których mowa w ust. 1, z funduszami zużytymi na ich finansowanie powinna być dokonywana w wysokości faktycznych kosztów tych inwestycji.
5.
Składniki majątkowe nie wymienione w ust. 1, uzyskane w wyniku inwestycji, powinny być wycenione według zasad ustalonych w zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 października 1959 r. w sprawie zasad klasyfikacji kosztów inwestycji oraz wyceny składników majątkowych uzyskanych w wyniku inwestycji (Monitor Polski Nr 95, poz. 503) - z zachowaniem przepisów § 2 niniejszego zarządzenia.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1961 r.