Monitor Polski

M.P.2016.1183

| Akt nienormatywny
Wersja od: 12 grudnia 2016 r.

UCHWAŁA
SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 2 grudnia 2016 r.
w sprawie propozycji ustanowienia unijnego korekcyjnego mechanizmu alokacji uchodźców oraz mechanizmu solidarności finansowej

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w odpowiedzi na zaprezentowany projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniający rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (COM (2016) 270 wersja ostateczna) uchwala, co następuje:

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w pełni podtrzymuje stanowisko wyrażone w swojej uchwale z dnia 1 kwietnia 2016 r. w sprawie polityki imigracyjnej Polski, w której sprzeciwił się jakimkolwiek próbom ustanawiania stałych mechanizmów alokacji uchodźców czy migrantów.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stanowczo sprzeciwia się tym samym propozycji ustanowienia korekcyjnego mechanizmu alokacji uchodźców, zawartej we wspomnianym projekcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, wskazując, że wprowadzenie takiego systemu redystrybucji migrantów mogłoby w efekcie doprowadzić do zwiększenia napływu nielegalnych imigrantów na teren Unii Europejskiej.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uważa ponadto, że w żadnej mierze nie może zostać zaakceptowana propozycja ustanowienia mechanizmu solidarności finansowej za czasowe zawieszenie udziału państwa w systemie alokacji.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zwraca jednocześnie uwagę, że Rzeczpospolita Polska nie uchyla się od zaangażowania w rozwiązanie kryzysu migracyjnego, w tym w szczególności w zaangażowanie finansowe na rzecz państw trzecich w celu zapobiegania przyczynom kryzysu migracyjnego oraz ochronę granic zewnętrznych Unii Europejskiej.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stoi na stanowisku, że przyjęcie projektowanego rozporządzenia stanowiłoby pogwałcenie wynikających z traktatów kompetencji państw członkowskich w zakresie systemu zabezpieczeń społecznych, polityki bezpieczeństwa wewnętrznego oraz polityki integracyjnej.