Monitor Polski

M.P.1970.1.7

| Akt utracił moc
Wersja od: 13 stycznia 1970 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ ORAZ PEŁNOMOCNIKA RZĄDU DO SPRAW WYKORZYSTANIA ENERGII JĄDROWEJ
z dnia 15 grudnia 1969 r.
w sprawie największych dopuszczalnych dawek promieniowania jonizującego oraz innych wskaźników z zakresu ochrony przed promieniowaniem.

Na podstawie § 28 i 29 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1968 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy stosowaniu promieniowania jonizującego (Dz. U. Nr 20, poz. 122) zarządza się, co następuje:
§  1.
1. Narządy i części ciała ludzkiego, zwane dalej "narządami", pod względem wrażliwości organizmu człowieka na promieniowanie jonizujące zalicza się do następujących grup:
1) grupa I - gonady i szpik czerwony,
2) grupa II - mięśnie, tkanka tłuszczowa, wątroba, śledziona, nerki, przewód pokarmowy, płuca, soczewki oczu i inne poszczególne narządy ciała, z wyjątkiem zaliczonych do grupy I, III lub IV,
3) grupa III - kości, tarczyca i skóra całego ciała,
4) grupa IV - ręce, przedramiona i stopy.
2. Przy ustalaniu dopuszczalnej dawki promieniowania jonizującego dla całego ciała ludzkiego przyjmuje się dawkę dopuszczalną dla narządów zaliczonych do grupy I.
§  2. Ustala się następujące kategorie narażenia biorąc pod uwagę największe dopuszczalne dawki promieniowania jonizującego:
1) kategoria A - dotycząca osób dorosłych narażonych bezpośrednio na wpływ promieniowania jonizującego z tytułu pracy ze źródłami promieniowania,
2) kategoria B - dotycząca osób dorosłych narażonych na wpływ promieniowania jonizującego z tytułu pracy w sąsiedztwie źródeł promieniowania.
§  3.
1. Całkowita dawka zakumulowana w okresie pracy pracownika zatrudnionego w warunkach narażenia kategorii A nie powinna przekraczać w całym ciele lub w narządach zaliczonych do grupy I wartości obliczonej według następującego wzoru podstawowego:

D = 5 (N-18),

w którym D oznacza liczbę wyrażającą całkowitą zakumulowaną dawkę w remach, a N - wiek pracownika podany w latach.

2. Dawka w narządach zaliczonych do grupy I w ciągu kwartału nie powinna przekraczać 3 remów, z tym że w razie konieczności dawka ta może być dawką jednorazową.
3. Dawka w narządach jamy brzusznej dla kobiet w okresie rozrodczym w ciągu kwartału nie powinna przekraczać 1,3 rema, z tym że w razie konieczności dawka ta może być dawką jednorazową.
§  4. Jeżeli brak danych dla określenia dawki, jaką otrzymał pracownik w poprzednim okresie pracy, należy przyjąć, że otrzymał on największe dopuszczalne dawki określone w § 3.
§  5. Największe dopuszczalne dawki promieniowania jonizującego w odniesieniu do pracowników zatrudnionych w warunkach narażenia kategorii A dla narządów zaliczonych do grup II-IV wynoszą:
Grupa narządówKwartalna dawka (w remach)Roczna dawka (w remach)
II415
III830
IV2075
§  6.
1. W razie napromienienia wyjątkowego w rozumieniu Polskiej Normy łączna dawka napromienienia dla pracownika nie może przekraczać 12 remów dla całego ciała i narządów zaliczonych do grupy I.
2. Jeżeli w razie napromienienia wyjątkowego występuje zagrożenie skażeń wewnętrznych przy nieistotnym zagrożeniu promieniowaniem zewnętrznym, całkowita aktywność wchłoniętych przez organizm substancji promieniotwórczych nie powinna przekraczać aktywności dopuszczalnej do wchłonięcia w ciągu jednego roku w normalnych warunkach pracy.
§  7. Największe dopuszczalne dawki promieniowania jonizującego dla pracowników zatrudnionych w warunkach narażenia kategorii B wynoszą:
Grupa narządówRoczna dawka (w remach)
I 1,5
II 5
III10
IV25
§  8. Pracownie stosujące promieniowanie jonizujące powinny posiadać tego rodzaju urządzenia zabezpieczające, aby:
1) dla pracowników zatrudnionych w warunkach narażenia kategorii A dawka tygodniowa nie przekraczała 0,1 rema,
2) dla pracowników zatrudnionych w warunkach narażenia kategorii B dawka tygodniowa nie przekraczała 0,03 rema.
§  9. Największe dopuszczalne dawki promieniowania jonizującego dla osób dorosłych znajdujących się na terenie i w otoczeniu zakładów, otrzymywane w wyniku stosowania w tych zakładach promieniowania jonizującego, wynoszą:
Grupa narządówRoczna dawka (w remach)
I0,5
II1,5
III3,0
IV7,5
§  10. Przepisów § 2, 3, 6, 11-19 oraz 25-27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1968 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy stosowaniu promieniowania jonizującego (Dz. U. Nr 20, poz. 122) nie stosuje się przy pracy z substancjami promieniotwórczymi:
1) o aktywności sumarycznej nie przekraczającej w poszczególnych grupach radiotoksyczności następujących wartości:
Grupa radiotoksycznościAktywność sumaryczna (µCi)
1 0,1
2 1
3 10
4100
2) należącymi do różnych grup radiotoksyczności, których aktywność sumaryczna obliczona według wzoru:

A = 10 A1 + A2 + 0,1 A3 + 0,01 A4

nie przekracza 1 µCi (A1, A2, A3, A4 oznaczają sumaryczną aktywność izotopów odpowiednich grup radiotoksyczności),

3) o aktywności właściwej nie przekraczającej:

- 0,01 µCi/g - w odniesieniu do naturalnych substancji promieniotwórczych w postaci ciała stałego oraz

- 0,002 µCi/g - w odniesieniu do pozostałych substancji promieniotwórczych,

4) znajdującymi się w urządzeniach i aparatach, w których substancje promieniotwórcze są zabezpieczone przed rozproszeniem i bezpośrednim kontaktem z otoczeniem, a moc dawki w odległości 0,1 m od zewnętrznej powierzchni urządzenia (aparatu) nie przekracza 0,1 mrem/godz. i aktywność źródła nie przekracza 10 mCi, jeżeli zostały dopuszczone do użytkowania przez Pełnomocnika Rządu do Spraw Wykorzystania Energii Jądrowej.
§  11. Wskaźniki z zakresu ochrony przed promieniowaniem jonizującym określają załączniki do zarządzenia:
1) załącznik nr 1 - podstawowe wartości stężeń poszczególnych substancji promieniotwórczych w wodzie i w powietrzu,
2) załącznik nr 2 - największe dopuszczalne zawartości izotopów promieniotwórczych w poszczególnych narządach i częściach ciała ludzkiego,
3) załącznik nr 3 - największe dopuszczalne poziomy skażeń powierzchni,
4) załącznik nr 4 - podział na klasy pracowni stosujących substancje promieniotwórcze w postaci źródeł otwartych,
5) załącznik nr 5 - współczynniki jakości promieniowania QF w zależności od rodzaju promieniowania,
6) załącznik nr 6 - wartości dawki ekspozycyjnej, przepływu energii, przepływu elektronów i przepływu neutronów, odpowiadające równoważnikowi dawki 0,1 rema.
§  12. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIKI
..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK  Nr 1

PODSTAWOWE WARTOŚCI STĘŻEŃ POSZCZEGÓLNYCH SUBSTANCJI PROMIENIOTWÓRCZYCH W WODZIE I W POWIETRZU

ZAŁĄCZNIK  Nr 2

NAJWIĘKSZE DOPUSZCZALNE ZAWARTOŚCI IZOTOPÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH W POSZCZEGÓLNYCH NARZĄDACH I CZĘŚCIACH CIAŁA LUDZKIEGO

ZAŁĄCZNIK  Nr 3

NAJWIĘKSZE DOPUSZCZALNE POZIOMY SKAŻEŃ POWIERZCHNI

ZAŁĄCZNIK  Nr 4

PODZIAŁ NA KLASY PRACOWNI STOSUJĄCYCH SUBSTANCJE PROMIENIOTWÓRCZE W POSTACI ŹRÓDEŁ OTWARTYCH

ZAŁĄCZNIK  Nr 5

Współczynniki jakości promieniowania QF w zależności od rodzaju promieniowania.

ZAŁĄCZNIK  Nr 6

Wartości dawki ekspozycyjnej, przepływu energii, przepływu elektronów i przepływu neutronów odpowiadające równoważnikowi dawki 0,1 rema.