Maksymalna wysokość i warunki udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności.

Monitor Polski

M.P.1964.14.65

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 czerwca 1965 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA GOSPODARKI KOMUNALNEJ
z dnia 15 lutego 1964 r.
w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności. *

Na podstawie § 7 ust. 2 i § 12 ust. 2 uchwały nr 81 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1957 r. w sprawie pomocy Państwa dla budownictwa mieszkaniowego ze środków własnych ludności (Monitor Polski z 1957 r. Nr 22, poz. 157 i z 1963 r. Nr 3, poz. 5) oraz uchwały nr 59 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1958 r. w sprawie dodatkowej pomocy Państwa dla spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego (Monitor Polski z 1958 r. Nr 22, poz. 133 oraz z 1959 r. Nr 57, poz. 276) zarządza się, co następuje:
Ustala się maksymalną wysokość kredytu bankowego dla:
1)
spółdzielni mieszkaniowych (lokatorskich) - w kwocie 131.500 zł jako przeciętny kredyt dla planowanego programu (zadania inwestycyjnego) na budowę jednego mieszkania;
2)
spółdzielni budowlano-mieszkaniowych - na budowę w domu wielomieszkaniowym jednego mieszkania o powierzchni użytkowej:
a)
do 50 m2 - w kwocie 100.000 zł,
b)
powyżej 50 m2 do 71 m2 - w kwocie 50.000 zł;
3)
spółdzielni budowlano-mieszkaniowych, spółdzielczych zrzeszeń budowy domów jednorodzinnych oraz osób fizycznych - na budowę domu jednorodzinnego (lokalu w małym domu mieszkalnym) o powierzchni użytkowej do 110 m2 - w kwocie 100.000 zł.
Warunkiem przyznania kredytu bankowego, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, jest przestrzeganie przez spółdzielnie budownictwa mieszkaniowego średnich i maksymalnych wielkości mieszkań, ustalonych w zarządzeniu Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 30 grudnia 1961 r. w sprawie ustalenia średnich i maksymalnych wielkości mieszkań dla spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego (Dziennik Budownictwa z 1962 r. Nr 1, poz. 3).
Kredyt bankowy, o którym mowa w niniejszym zarządzeniu, może być przyznawany po uprzednim przeprowadzeniu szczegółowej analizy sytuacji materialnej i rodzinnej pożyczkobiorców. Przy przyznawaniu kredytu należy zwracać uwagę na to, aby wielkość budowanego domu (mieszkania) odpowiadała liczebności rodziny pożyczkobiorcy. Dotyczy to zarówno spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, jak też budujących indywidualnie.
1.
Pierwszeństwo w uzyskaniu kredytu bankowego przysługuje:
1)
spółdzielniom mieszkaniowym (lokatorskim) zrzeszającym pracowników zakładów gospodarki uspołecznionej, zwłaszcza robotników, i budującym mieszkania w domach wielomieszkaniowych;
2)
spółdzielniom budowlano-mieszkaniowym zrzeszającym osoby wymienione w pkt 1 i budującym mieszkania w domach wielomieszkaniowych;
3)
spółdzielniom budowlano-mieszkaniowym oraz spółdzielczym zrzeszeniom budowy domów jednorodzinnych - budującym małe i oszczędne domy jednorodzinne (lokale w małych domach mieszkalnych) dla osób, które ze względu na swój charakter zatrudnienia są niezbędnie potrzebne na danym terenie, a ich sytuacja materialna i stan rodzinny wskazują na konieczność przyznania pomocy kredytowej Państwa.
2.
W ramach pierwszeństwa określonego w ust. 1 dla poszczególnych grup pożyczkobiorców należy udzielać pożyczek w pierwszej kolejności:
1)
spółdzielniom, których członkowie gromadzą wkłady oszczędnościowe w Powszechnej Kasie Oszczędności w sposób ustalony odpowiednim zarządzeniem Ministra Finansów;
2)
osobom, które ukończyły oszczędzanie na mieszkaniowych książeczkach Powszechnej Kasy Oszczędności i zgromadziły wymagany odpowiednimi przepisami wkład mieszkaniowy.
3.
Przez oszczędne, małe domy jednorodzinne (lokale w małych domach mieszkalnych), o których mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się domy wznoszone przede wszystkim w zabudowie szeregowej przy użyciu materiałów miejscowych, o skromnym standardzie wyposażenia, nie podpiwniczone lub częściowo podpiwniczone, z mieszkaniami o ograniczonej wielkości, odpowiadającej liczebności rodziny pożyczkobiorcy.
Nie należy przydzielać kredytu bankowego na obiekty nowo rozpoczynane przed zapewnieniem kredytu na obiekty kontynuowane.
1.
Spółdzielnie budownictwa mieszkaniowego, niezależnie od kredytu bankowego określonego w § 1, mogą uzyskać dodatkowe środki kredytowe na budowę urządzeń handlowych, gastronomicznych i usługowych wbudowanych i wolno stojących, urządzeń socjalno-kulturalnych wbudowanych oraz przeznaczonych dla potrzeb spółdzielni i jej członków, świetlic i zakładów konserwacyjno-remontowych - w wysokości nie przekraczającej 3.200 zł na 1 m2 powierzchni użytkowej tych urządzeń.
2.
Uzyskanie kredytu, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga zgromadzenia przez spółdzielnie środków własnych, jeżeli wysokość kredytu odpowiada planowanemu kosztowi budowy wymienionych wyżej urządzeń.
Zarządzenie nie dotyczy kredytów bankowych na budowę, odbudowę lub kapitalny remont obiektów mieszkalno-pensjonatowych, realizowanych na podstawie przepisów uchwały nr 348 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 4 października 1960 r. w sprawie pomocy Państwa dla budownictwa mieszkalno-pensjonatowego. Wysokość i warunki udzielania tych kredytów określa zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 13 maja 1961 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budowę jednego domu w ramach budownictwa mieszkalno-pensjonatowego (Monitor Polski Nr 47, poz. 212).
Spółdzielnie budowlano-mieszkaniowe, budujące mieszkania w domach wielomieszkaniowych na podstawie projektów wstępnych zatwierdzonych przed dniem 1 stycznia 1962 r., mają prawo do uzyskania kredytu bankowego w wysokości i na warunkach określonych w § 1 pkt 2 zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1959 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności (Monitor Polski Nr 96, poz. 512).
Tracą moc:
1)
zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1961 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności (Monitor Polski z 1961 r. Nr 75, poz. 319 oraz z 1963 r. Nr 14, poz. 79);
2)
zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 11 września 1963 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budowę domów jednorodzinnych (Monitor Polski Nr 72, poz. 358).
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
* Z dniem 1 czerwca 1965 r. nin. zarządzenie utraciło częściowo podstawę prawną na skutek zmiany uchwały nr 81 z dnia 15 marca 1957 r. w sprawie pomocy Państwa dla budownictwa mieszkaniowego ze środków własnych ludności (M.P.57.22.157) - w części dotyczącej spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego, oraz uchwały nr 59 z dnia 15 marca 1958 r. w sprawie dodatkowej pomocy Państwa dla spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego (M.P.58.22.133) przez § 36 pkt 1 i 2 uchwały nr 122 z dnia 22 maja 1965 r. w sprawie zapewnienia warunków dalszego rozwoju spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego (M.P.65.27.133).