Inwestycje zaniechane.

Monitor Polski

M.P.1985.43.283

Akt utracił moc
Wersja od: 29 sierpnia 1986 r.

UCHWAŁA Nr 227
RADY MINISTRÓW
z dnia 19 grudnia 1985 r.
w sprawie inwestycji zaniechanych.

Na podstawie art. 27 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o planowaniu społeczno-gospodarczym (Dz. U. Nr 7, poz. 51, z 1983 r. Nr 71, poz. 318 i z 1985 r. Nr 37, poz. 174) Rada Ministrów uchwala, co następuje:
1.
Przepisy uchwały dotyczą inwestycji zaniechanych i wstrzymanych, których realizacja nie została podjęta, a majątek nie został zagospodarowany lub zlikwidowany w terminie do dnia 31 grudnia 1985 r., zwanych dalej "inwestycjami zaniechanymi".
2.
Przez inwestycje, których realizacja została podjęta do dnia 31 grudnia 1985 r., rozumie się także te zadania, w których podjęto realizację wydzielonego etapu.
1.
Upoważnia się dotychczasowych inwestorów inwestycji zaniechanych do dysponowania majątkiem pochodzącym z tych inwestycji, z wyjątkiem wypadków, o których mowa w § 3.
2.
Majątek, o którym mowa w ust. 1, może zostać:
1)
zagospodarowany przez inwestorów we własnym zakresie, w tym również przy podejmowaniu inwestycji o zmienionym przeznaczeniu,
2)
odprzedany odbiorcom krajowym lub zagranicznym bądź przekazany wraz z dotychczasowym zadłużeniem podlegającym spłacie przez nowego użytkownika,
3)
przekazany nieodpłatnie innym jednostkom gospodarki uspołecznionej lub zlikwidowany, jeżeli dotychczasowy inwestor nie może wykorzystać go do własnych celów i nie znajdzie na niego nabywcy.
3.
Odzyskane w wyniku likwidacji inwestycji zaniechanych tereny użytkowe, a przede wszystkim grunty rolne, powinny być przez inwestora niezwłocznie przekazane do zagospodarowania właściwym terenowym organom administracji państwowej o właściwości szczególnej stopnia podstawowego.
Organy założycielskie inwestorów w terminie do dnia 30 czerwca 1986 r.:
1)
dokonają przekształcenia przedsiębiorstw w budowie w czynne przedsiębiorstwa - w odniesieniu do tych jednostek, które są zdolne do przejęcia i eksploatacji majątku pochodzącego z inwestycji zaniechanych,
2)
dokonają likwidacji tych przedsiębiorstw w budowie, które nie mają warunków do przejęcia i eksploatacji majątku z inwestycji zaniechanych,
3)
określą przeznaczenie majątku pochodzącego z inwestycji zaniechanych likwidowanych przedsiębiorstw w budowie zgodnie z § 2 ust. 2 i 3.
1.
Zadłużenie inwestorów z tytułu wykorzystanych kredytów na finansowanie inwestycji zaniechanych może podlegać częściowemu lub całkowitemu umorzeniu, w zależności od możliwości wykorzystania tego majątku w sposób określony w § 2 ust. 2.
2.
Decyzję o wysokości umorzenia kredytu podejmuje Minister Finansów na wniosek inwestora zaopiniowany przez bank finansujący i izbę skarbową. W odniesieniu do przedsiębiorstw w budowie wniosek o umorzenie kredytu składa organ założycielski w ramach postępowania likwidacyjnego, o którym mowa w § 3 pkt 2 i 3.
3.
Nie umorzona część kredytu podlega spłacie przez dotychczasowego inwestora lub jednostkę przejmującą majątek inwestycyjny do zagospodarowania - w terminie i na warunkach uzgodnionych z bankiem.
4.
Termin składania wniosków, o których mowa w ust. 2, upływa z dniem 30 czerwca 1986 r. W razie niezłożenia przez inwestora w tym terminie wniosku o umorzenie kredytu wykorzystanego na finansowanie inwestycji zaniechanych, zadłużenie kredytowe z tego tytułu podlega spłacie przez dotychczasowego inwestora. W odniesieniu do likwidowanych przedsiębiorstw w budowie organ założycielski w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego i Ministrem Finansów uzgodni sposób oraz terminy spłaty zadłużenia kredytowego.
1.
Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży majątku pochodzącego z inwestycji zaniechanych inwestor przeznacza:
1)
na spłatę nie umorzonego kredytu bankowego, a w pozostałej części, po spłacie kredytu, na fundusz rozwoju,
2)
w razie całkowitego umorzenia kredytu - w 60% na dochód budżetu centralnego, a w 40% na fundusz rozwoju.
2.
Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się również w razie sprzedaży majątku przed podjęciem decyzji o umorzeniu kredytu.
3.
W przedsiębiorstwach w budowie środki, o których mowa w ust. 1, pozostałe po spłacie kredytu bankowego przekazuje się w 60% na dochód budżetu centralnego i w 40% do dyspozycji organu założycielskiego na cele rozwojowe, z przeznaczeniem w pierwszej kolejności na pomoc w finansowaniu zakupów majątku pochodzącego z inwestycji zaniechanych, w szczególności gdy nabywany majątek ma być wykorzystany do realizacji preferowanych celów społeczno-gospodarczych.
1.
Dotychczasowi inwestorzy inwestycji zaniechanych mają obowiązek pełnić nadzór nad placami budów tych inwestycji, konserwować maszyny i urządzenia oraz wykonywać niezbędne roboty zabezpieczające - do czasu wznowienia inwestycji bądź zagospodarowania lub likwidacji majątku z placów budów.
2.
Koszty nadzoru, konserwacji i robót, o których mowa w ust. 1, a także likwidacji majątku pochodzącego z inwestycji zaniechanych pokrywa inwestor w terminie do dnia 30 czerwca 1986 r. z kredytu bankowego udzielanego na ten cel, a po tym terminie - z własnych środków.
3.
Koszty, o których mowa w ust. 2, ponoszone na inwestycje wymienione w załączniku do uchwały, mogą być pokrywane z kredytu bankowego również po dniu 30 czerwca 1986 r., jednak nie dłużej niż do dnia 31 marca 1987 r.
Dopuszcza się możliwość wznawiania inwestycji zaniechanych, z zachowaniem ogólnie obowiązujących warunków i zasad realizacji oraz finansowania inwestycji.
Minister Finansów w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego określi szczegółowe zasady umarzania wykorzystanych kredytów, a także płatności i rozliczeń z tytułu sprzedaży, przekazywania lub likwidacji majątku z inwestycji zaniechanych oraz zasady rozliczania kwot uzyskanych ze sprzedaży majątku z inwestycji zaniechanych, finansowanych z udziałem środków innych niż kredyt.
Minister Handlu Zagranicznego podejmie za pośrednictwem central handlu zagranicznego, na podstawie ofert inwestorów, działania w celu odprzedaży odbiorcom zagranicznym majątku z inwestycji zaniechanych nie zagospodarowanego w kraju.
Zaleca się organizacjom spółdzielczym, społecznym i politycznym podjęcie działań wynikających z przepisów uchwały. Do inwestycji zaniechanych tych organizacji stosuje się odpowiednio przepisy uchwały.
Traci moc uchwała nr 120 Rady Ministrów z dnia 16 września 1983 r. w sprawie zagospodarowania lub likwidacji inwestycji wstrzymanych, zmieniona uchwałą nr 130 Rady Ministrów z dnia 28 września 1984 r.
Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1986 r.

ZAŁĄCZNIK  1

WYKAZ INWESTYCJI ZANIECHANYCH, DLA KTÓRYCH KOSZTY NADZORU, ZABEZPIECZENIA I KONSERWACJI MOGĄ BYĆ POKRYWANE KREDYTEM BANKOWYM PO DNIU 30 CZERWCA 1986 R.

Lp.Inwestor

Nazwa i lokalizacja zadania

Kombinat Metalurgiczny HUTA KATOWICE
1- budowa Walcowni Ciągłej Blach "2000"
2- budowa linii stali
Huta JEDNOŚĆ
3- budowa Walcowni Ciągłej Rur
Huta im. B. BIERUTA w Częstochowie
4- rozbudowa Walcowni Blach Grubych do zdolności produkcyjnej 1430 t/r
Sądeckie Zakłady Elektrod Węglowych w Nowym Sączu
5- modernizacja i rozbudowa
Zakłady Elektromaszynowe EDA w Poniatowej
6- rozbudowa zakładu w zakresie zwiększenia produkcji sprężarek do chłodni

domowych

Koneckie Zakłady Odlewnicze w Końskich
7- rozbudowa i modernizacja zakładu
Olkuska Fabryka Wentylatorów OWENT w Olkuszu
8- budowa fabryki wentylatorów
Zakłady Aparatury Chemicznej METALCHEM w Opolu
9- budowa zakładów II etap
Fabryka Kosmetyków POLLENA-MIRACULUM w Krakowie
10- rozbudowa fabryki kosmetyków
Zakłady Stolarki Budowlanej STOLBUD w Tucholi
11- budowa zakładu produkcyjnego
12Fabryka Tlenku Glinu w Nowinach
13Zakład Kruszyw Łamanych "Morawica III"
14Cementownia "Przyjaźń II" w Wierzbicy
15Zakład Wzbogacania Glin Ceramicznych w Suszkach
16Prażalnia Łupków Ogniotrwałych w Dzikowcu
1 Załącznik zmieniony przez § 1 uchwały nr 108 z dnia 16 lipca 1986 r. (M.P.86.26.178) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 29 sierpnia 1986 r.