Monitor Polski

M.P.2016.416

| Akt obowiązujący
Wersja od: 26 stycznia 2016 r.

UMOWA
między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Indonezji o współpracy w dziedzinie obronności,
sporządzona w Dżakarcie dnia 6 czerwca 2006 r.

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Indonezji, zwane dalej "Stronami",

nawiązując do Listu Intencyjnego, podpisanego przez ministrów obrony obu Państw podczas wizyty Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Indonezji dnia 24 lutego 2004 roku;

doceniając wagę promowania współpracy w dziedzinie obronności jako elementu współpracy dwustronnej i jej szczególne znaczenie dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa;

odnotowując potrzebę wzmacniania istniejących więzi przyjaźni i współpracy technicznej między oboma Państwami opartej na zasadach równości, wzajemnych korzyści i pełnego poszanowania suwerenności;

potwierdzając swoje zobowiązania międzynarodowe do przestrzegania powszechnie uznanych zasad i norm prawa międzynarodowego;

postępując zgodnie z prawem wewnętrznym swoich Państw;

uzgodniły, co następuje:

Artykuł  I.

Cel Umowy

Celem niniejszej Umowy jest stworzenie podstaw dla dwustronnej współpracy w dziedzinie obronności opartej na zasadach równości, wzajemnych korzyści i pełnego poszanowania suwerenności.

Artykuł  II.

Obszary współpracy

1. Współpraca, o której mowa w artykule I niniejszej Umowy, obejmuje następujące obszary:
a. wymiany informacji w dziedzinie obronności i spraw wojskowych, w tym planowania, organizacji, struktury jednostek wojskowych i wsparcia logistycznego, personelu administracyjnego i zarządzającego, doktryny i norm prawnych, łącznie z wykonywaniem postanowień przepisów zawartych w umowach międzynarodowych dotyczących obronności, bezpieczeństwa i kontroli zbrojeń, stronami których są Rzeczpospolita Polska i Republika Indonezji;
b. działalności służb poszukiwawczo - ratowniczych;
c. wymiany oficerów w celu przeprowadzenia szkoleń w wyższych uczelniach wojskowych i szkoleń specjalistycznych;
d. edukacji wojskowej i szkolenia personelu wojskowego, włączając zastosowanie nowoczesnych środków technicznych w procesie kształcenia i szkolenia;
e. współpracy wojskowo - technicznej między specjalistycznymi ośrodkami i instytucjami w zakresie wymiany informacji i doświadczeń naukowych i technologicznych, ekspertów, techników i instruktorów;
f. współpracy w obszarze technologii obronnych włączając wspólne projektowanie, rozwój, produkcję i sprzedaż oraz transfer technologii;
g. uzbrojenia i sprzętu wojskowego, w tym w zakresie dostaw nowoczesnego uzbrojenia i sprzętu wojskowego na wyposażenie sił zbrojnych obu Państw, badań i rozwoju, wsparcia technicznego, obsługi i remontów uzbrojenia i sprzętu wojskowego;
h. zastosowania systemów informatycznych oraz technologii informatycznych i komunikacyjnych w siłach zbrojnych obu Państw.
2. Szczegółowe kwestie dotyczące współpracy w wyżej wymienionych dziedzinach oraz innych wspólnie uzgodnionych obszarach, będą określone w odrębnych porozumieniach zawieranych między organami wykonawczymi bądź w umowach zawieranych przez przedsiębiorców lub jednostki organizacyjne Państw Stron prowadzących działalność w zakresie przemysłów obronnych.
ARTYKUŁ  III.

WSPÓLNY KOMITET

1. Dla sprawnej realizacji celu niniejszej umowy Strony tworzą Wspólny Komitet Współpracy w dziedzinie Obronności dalej zwany "Wspólnym Komitetem".
2. Skład Komitetu zostanie określony przez Strony i może zawierać ekspertów, w ograniczonej liczbie, z innych ministerstw, departamentów oraz agencji, co zostanie ustalone przez każdą ze Stron. Liczba przedstawicieli każdej Strony zostanie określona za ich obopólną zgodą.
3. Wspólnemu Komitetowi będą współprzewodniczyć odpowiedni przedstawiciele Stron.
4. Spotkania Wspólnego Komitetu będą miały miejsce, z zasady, raz w roku lub w razie potrzeby częściej, na przemian w Rzeczypospolitej Polskiej i w Republice Indonezji. Data, miejsce, program oraz inne szczegóły spotkania zostaną przekazane przez Współprzewodniczących drogą dyplomatyczną.
5. W celu implementacji niniejszej umowy Wspólny Komitet, gdy uzna to za konieczne, może utworzyć podkomitety, które będą przed nim odpowiadały.
6. Funkcje i zadania Wspólnego Komitetu są, w szczególności, następujące:
a. badanie i identyfikowanie obszarów współpracy będących we wspólnym zainteresowaniu;
b. ułatwianie współpracy w dziedzinie obronności pomiędzy jednostkami przemysłowymi obydwu Państw;
c. tworzenie programu współpracy, włączając planowanie i jego wdrożenie;
d. koordynowanie, monitorowanie i kontrola wdrażanych programów współpracy;
e. ocenianie i rozwiązywanie problemów wynikłych z wdrażania wskazanego programu w trakcie wdrożenia niniejszej umowy
f. wypracowywanie wspólnych sprawozdań z każdego spotkania i ich przedkładanie odpowiednim władzom.
7. Współprzewodniczący lub przedstawiciele Wspólnego Komitetu mogą, jeśli zajdzie taka potrzeba, brać udział w spotkaniach innych zespołów, które zostaną utworzone w ramach współpracy w dziedzinie obronności pomiędzy obydwoma Państwami.
Artykuł  IV.

Prawa własności intelektualnej

Zgodnie z ustawodawstwem swoich Państw Strony zapewnią skuteczną ochronę i rozpowszechnienie praw własności intelektualnej, w tym ich własności i użytkowania, które będą przekazywane bądź tworzone zgodnie z mniejszą Umową. Zagadnienia ochrony i rozpowszechniania praw własności intelektualnej, w tym ochronę uzasadnionych praw stron trzecich, będą uregulowane w porozumieniach zawartych przez organy Stron właściwe dla poszczególnych obszarów współpracy.

Artykuł  V.

Finansowanie współpracy

O ile Strony w szczególnych przypadkach nie postanowią inaczej w odrębnych porozumieniach wykonawczych, każda ze Stron będzie ponosiła własne koszty związane ze współpracą w dziedzinie obronności w ramach przeznaczonych na ten cel własnych środków budżetowych.

Artykuł  VI.

Ochrona informacji niejawnych

Wzajemna ochrona informacji niejawnych wymienianych między Stronami uregulowana jest w odrębnej umowie.

Artykuł  VII.

Wykonywanie postanowień niniejszej Umowy

Organami odpowiedzialnymi za wykonywanie niniejszej Umowy są:

1. W imieniu Rządu Rzeczypospolitej Polskiej: Minister Obrony Narodowej oraz Minister Gospodarki;
2. W imieniu Rządu Republiki Indonezji - Departament Obrony Republiki Indonezji.
Artykuł  VIII.

Zmiany

Niniejsza Umowa może być zmieniona na piśmie w każdym czasie za obopólną zgodą Stron. Zmiana taka wchodzi w życie zgodnie z postanowieniami Artykułu X ustęp 1 niniejszej Umowy.

Artykuł  IX.

Rozstrzyganie sporów

1. Jakiekolwiek spory powstałe w wyniku interpretacji lub wykonywania postanowień niniejszej Umowy będą w pierwszej instancji, przedkładane Wspólnemu Komitetowi w celu polubownego rozstrzygnięcia.
2. W przypadku nie rozstrzygnięcia sporu na podstawie ustępu 1, obydwaj Współprzewodniczący przedstawiają sprawę swoim Ministrom Obrony w celu rozstrzygnięcia.
3. W przypadku nie rozstrzygnięcia sporu na podstawie ustępu 2, powinien on być rozstrzygnięty przez Strony drogą dyplomatyczną.
Artykuł  X.

Wejście w życie, obowiązywanie i wygaśnięcie

1. Umowa niniejsza wejdzie w życie z dniem otrzymania późniejszej noty, w której Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie procedur wewnętrznych niezbędnych do wejścia w życie niniejszej Umowy.
2. Umowa niniejsza jest zawarta na okres pięciu lat, po upływie którego może zostać przedłużona, za obopólną zgodą Stron, na kolejny okres pięcioletni. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze pisemnej notyfikacji co najmniej sześć miesięcy przed jej wygaśnięciem.
3. Wygaśnięcie niniejszej Umowy nie wpłynie na obowiązywanie lub okres trwania porozumień lub umów, o których mowa w Artykule II ustęp 2, zawartych na jej podstawie do momentu wypełnienia zobowiązań z nich wynikających, chyba że strony postanowią inaczej.

Na dowód czego, niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni przez swoje Rządy, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Dżakarcie dnia 6 czerwca 2006 roku, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, każdy w językach polskim, indonezyjskim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności przy ich interpretacji, tekst angielski będzie rozstrzygający.