Monitor Polski

M.P.1975.8.43

| Akt utracił moc
Wersja od: 26 czerwca 1978 r.

UCHWAŁA Nr 27
RADY MINISTRÓW
z dnia 7 lutego 1975 r.
w sprawie działalności doświadczalnej.

Na podstawie art. 9 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 1960 r. Nr 18, poz. 111), art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. Nr 29, poz. 244) oraz art. 79 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141) Rada Ministrów uchwala, co następuje:
§  1.
1. Przepisy uchwały stosuje się do działalności obejmującej:
1) wykonywanie modeli, prototypów i wzorców wyrobów,
2) wykonywanie instalacji i urządzeń służących do realizacji prototypowych procesów technologicznych,
3) prowadzenie badań i prób prototypów wyrobów, próbnych instalacji i prototypowych procesów technologicznych oraz prowadzenie i nadzorowanie ich doświadczalnej eksploatacji,
4) prowadzenie badań i doświadczeń dotyczących wyhodowania nowych odmian roślin uprawnych oraz ras i typów użytkowych zwierząt, a także innych prac związanych z intensyfikacją gospodarki rolnej i leśnej,
5) prowadzenie badań i doświadczeń w zakresie opracowania nowoczesnych technologii produkcji roślinnej, zwierzęcej i leśnej w celu przekazania ich właściwym jednostkom produkcyjnym i usługowym,
6) jednostkową lub małoseryjną jednorazową produkcję:
a) wyrobów, o których mowa w pkt 1, podejmowaną w celu sprawdzenia założonych parametrów oraz dostosowania tych wyrobów do metod wytwarzania umożliwiających przekazanie produkcji sprawdzonej właściwym przedsiębiorstwom produkcyjnym,
b) urządzeń badawczych, kontrolnych, pomiarowych, próbnych i technologicznych,

związaną z przygotowaniem produkcji nowych wyrobów, realizacją nowych procesów technologicznych i realizacją projektów wynalazczych,

6a) 1 produkcję wyrobów prowadzoną na zasadach określonych odrębnymi przepisami,
7) pomoc i współdziałanie przy wdrażaniu wyników prac doświadczalnych,
8) prowadzenie prac konstrukcyjnych, projektowych, technologicznych i innych rozwojowych w wymiarze i zakresie określonych przez jednostkę macierzystą lub nadrzędną, o których mowa w § 3 i § 4 ust. 1,
9) prowadzenie działalności techniczno-usługowej w zakresie:
a) badań i pomiarów,
b) pomocy przy montażu i rozruchu oraz w szczególnie uzasadnionych wypadkach - konserwacji unikalnych urządzeń kontrolno-pomiarowych i technologicznych, skomplikowanej aparatury naukowo-badawczej oraz urządzeń modelowych i prototypowych wytwarzanych przez wydział doświadczalny lub zakład doświadczalny, o których mowa w § 2,
10) szkolenie służb odbiorców w zakresie obsługi aparatów i urządzeń wyprodukowanych oraz technologii opracowanych przez zakład doświadczalny,

zwanej dalej "działalnością doświadczalną".

2. Działalność doświadczalną, odpowiednio do zakresu swych zadań, organizują lub prowadzą w szczególności:
1) instytuty naukowo-badawcze,
2) placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk,
3) szkoły wyższe,
4) ośrodki badawczo-rozwojowe,
5) centralne laboratoria,
6) centralne biura konstrukcyjne oraz inne samodzielne jednostki prowadzące działalność konstrukcyjną,
7) technologiczne biura projektów,
8) przedsiębiorstwa (kombinaty),
9) zjednoczenia.
3. Uchwała nie dotyczy rolniczych rejonowych zakładów doświadczalnych, które prowadzą działalność na zasadach określonych odrębnymi przepisami.
§  2. Działalność doświadczalna, w zależności od wielkości i rodzaju zadań doświadczalnych, może być prowadzona przez:
1) komórkę organizacyjną, zwaną dalej "wydziałem doświadczalnym",
2) zakład doświadczalny,
3) przedsiębiorstwo doświadczalno-produkcyjne.
§  3. Wydziały doświadczalne tworzone są w jednostkach, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1-8, zwanych dalej "jednostkami macierzystymi", w trybie przepisów określających wewnętrzną strukturę organizacyjną tych jednostek. Czynności administracyjno-obsługowe dotyczące działalności wydziałów doświadczalnych prowadzą odpowiednie komórki funkcjonalne jednostki macierzystej.
§  4.
1. Zakłady doświadczalne tworzone są jako wyodrębnione zakłady jednostek, o których mowa w § 1 ust. 2, zwanych dalej "jednostkami nadrzędnymi", jeżeli utworzenie ich uzasadnia wielkość i charakter działalności doświadczalnej lub gdy zakład doświadczalny ma prowadzić działalność na rzecz dwu lub więcej jednostek organizacyjnych. Zakład doświadczalny tworzy i likwiduje właściwy minister lub za zgodą właściwego ministra dyrektor zjednoczenia, jeżeli jednostka nadrzędna wchodzi w skład zjednoczenia; o utworzeniu lub likwidacji zakładu właściwy minister lub dyrektor zjednoczenia zawiadamia Ministrów Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Finansów.
2. Kierownika (dyrektora) zakładu doświadczalnego powołuje i odwołuje kierownik jednostki nadrzędnej.
§  5.
1. Przedsiębiorstwo doświadczalno-produkcyjne tworzy się w celu rozwoju produkcji nowych wyrobów i technologii oraz opanowania i prowadzenia produkcji w nowych dziedzinach.
2. Do zadań przedsiębiorstwa doświadczalno-produkcyjnego należy:
1) prowadzenie działalności doświadczalnej (§ 1 ust. 1),
2) przygotowywanie i prowadzenie produkcji nowych wyrobów.
3. Przedsiębiorstwa doświadczalno-produkcyjne tworzone są na okres nie dłuższy niż lat 5. W szczególnie uzasadnionych wypadkach właściwy minister może utworzyć przedsiębiorstwo doświadczalno-produkcyjne na czas nie określony.
4. O utworzeniu lub likwidacji przedsiębiorstwa doświadczalno-produkcyjnego właściwy minister zawiadamia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.
§  6.
1. Zakłady doświadczalne i wydziały doświadczalne, oprócz zadań określonych w § 1 ust. 1, mogą podejmować jednostkową lub małoseryjną powtarzalną produkcję:
1) unikalnej aparatury, urządzeń, przyrządów pomiarowych i narzędzi oraz aparatury naukowo-badawczej i dydaktycznej,
2) materiałów o specjalnych właściwościach (np. o wysokiej czystości),

w razie gdy różnorodność, złożoność lub niewielkie rozmiary produkcji nie uzasadniają prowadzenia jej w przedsiębiorstwach.

2. W zakładach doświadczalnych i wydziałach doświadczalnych prowadzących działalność na potrzeby rolnictwa oprócz działalności doświadczalnej i zadań, o których mowa w ust. 1, może być prowadzona produkcja rolna w celu sprawdzenia efektywności nowoczesnych technologii.
3. Zakłady doświadczalne i wydziały doświadczalne w razie niepełnego wykorzystania zdolności wytwórczych mogą podejmować również produkcję nie wymienioną w ust. 1 i 2 pod warunkiem, że:
1) podjęcie tej produkcji nie koliduje z terminową realizacją i jakością wykonania prac objętych zakresem działania jednostki,
2) podjęcie tej produkcji nie wymaga nakładów inwestycyjnych dla jej realizacji.
4. W zakładach doświadczalnych wielkość produkcji, o której mowa w ust. 3, nie może przekraczać 20% ogólnych zdolności wytwórczych liczonych w roboczo-godzinach w skali rocznej.
5. Podjęcie przez zakład doświadczalny produkcji, o której mowa w ust. 1, 2 i 3, wymaga zgody kierownika jednostki nadrzędnej.
6. Podjęcie produkcji, o której mowa w ust. 3, w wymiarze wyższym niż 20%, ale nie przekraczającym 50% rocznych zdolności wytwórczych, wymaga zgody właściwego ministra.
7. W razie wykonywania w zakładzie doświadczalnym w okresie kolejnych 2 lat produkcji, o której mowa w ust. 3, w wymiarze powyżej 20% zdolności wytwórczych, zakład doświadczalny likwiduje się lub przekształca w inną jednostkę organizacyjną.
8. W okresie prowadzenia produkcji, o której mowa w ust. 3, w wymiarze przekraczającym 20% zdolności wytwórczych zakłady doświadczalne nie mogą zwiększać zatrudnienia i funduszu płac (§ 7 ust. 2).
§  7.
1. Podstawą do opracowania planu działalności doświadczalnej są zadania wyrażone w jednostkach naturalnych oraz w roboczo-godzinach. Jako obowiązujące mogą być traktowane tylko zadania określone w § 1 ust. 1 pkt 1-8, a w wydziałach doświadczalnych i zakładach doświadczalnych, działających w nieprzemysłowych działach gospodarki narodowej, również zadania określone w § 6 ust. 1 i 2; zadania te określa kierownik jednostki macierzystej lub nadrzędnej.
2. W zakładach doświadczalnych i przedsiębiorstwach doświadczalno-produkcyjnych wielkość zatrudnienia i fundusz płac mogą być zwiększane stosownie do wzrostu zadań.
§  8.
1. Zadania wydziału doświadczalnego i zakładu doświadczalnego planowane są w podziale na grupy obejmujące:
1) zadania określone w § 1 ust. 1 pkt 1-8 (grupa A),
2) zadania określone w § 1 ust. 1 pkt 9 i 10 oraz w § 6 ust. 1 i 2 (grupa B),
3) produkcję, o której mowa w § 6 ust. 3 (grupa C).
2. Udział prac zaliczonych do grupy A w ogólnym przerobie wydziału doświadczalnego i zakładu doświadczalnego powinien być nie mniejszy niż 50%.
3. W wydziałach doświadczalnych i zakładach doświadczalnych działających w nieprzemysłowych działach gospodarki narodowej właściwi ministrowie mogą do grupy A zaliczyć również pozostałe prace określone w § 1 ust. 1 oraz w § 6 ust. 1 i 2.
§  9.
1. Do zakładów doświadczalnych oraz przedsiębiorstw doświadczalno-produkcyjnych stosuje się przepisy o dostawach priorytetowych w zakresie zaopatrzenia materiałowo-technicznego.
2. Zakłady doświadczalne oraz przedsiębiorstwa doświadczalno-produkcyjne upoważnione są do stosowania normatywów zapasów materiałowych na poziomie dwukrotnie wyższym od normatywów stosowanych w przedsiębiorstwach branży, do której są zaliczone.
§  10.
1. W zakresie pracy, płac i świadczeń do pracowników zatrudnionych:
1) wydziałach doświadczalnych - stosuje się zasady obowiązujące w jednostce macierzystej,
2) w zakładach doświadczalnych i przedsiębiorstwach doświadczalno-produkcyjnych - stosuje się zasady ustalone w układach zbiorowych pracy obowiązujących w danej branży, do której zaliczony jest zakład lub przedsiębiorstwo ze względu na charakter podstawowej działalności, z wyłączeniem zasad premiowania pracowników zatrudnionych na kierowniczych i samodzielnych stanowiskach pracy.
2. Właściwy minister lub dyrektor zjednoczenia, w zależności od podporządkowania jednostki nadrzędnej:
1) zalicza zakład doświadczalny lub przedsiębiorstwo doświadczalno-produkcyjne do określonej branży i kategorii zakładów; elementem rozstrzygającym jest złożoność zadań,
2) określa wskaźnik funduszu premiowego dla pracowników zatrudnionych na kierowniczych i samodzielnych stanowiskach pracy oraz pozostałych pracowników, z tym że poziom tego wskaźnika nie może przekraczać poziomu osiąganego w branży, do której zaliczony został zakład doświadczalny lub przedsiębiorstwo doświadczalno-produkcyjne,
3) ustala zasady kształtowania funduszu premiowego stosownie do przepisów zawartych w ust. 4.
3. W zakładach doświadczalnych i przedsiębiorstwach doświadczalno-produkcyjnych fundusz premiowy tworzy się w ramach planowanego funduszu płac.
4. W granicach poziomu określonego w ust. 2 pkt 2 wysokość funduszu premiowego na dany rok:
1) w zakładzie doświadczalnym:
a) wzrasta w miarę zwiększania stopnia zaangażowania zdolności wytwórczych na rzecz zadań określonych w § 1 ust. 1 pkt 1-8 oraz w uzależnieniu od terminowości wykonania planowanych zadań i wzrostu udziału prac wdrożonych do produkcji,
b) maleje stosownie do stopnia przekroczenia udziału produkcji, określonej w § 6 ust. 3, ponad 20% udziału, niezależnie od zgody, o której mowa w § 6 ust. 6,
2) w przedsiębiorstwie doświadczalno-produkcyjnym uzależniona jest od kryteriów określonych w pkt 1 lit. a) oraz dotrzymania terminów opanowania produkcji nowych wyrobów.
§  11.
1. Zakłady doświadczalne, z wyjątkiem określonych w ust. 2 i 3, działają na pełnym wewnętrznym rozrachunku gospodarczym i prowadzą gospodarkę finansową według zasad określonych dla państwowych przedsiębiorstw branży, do której należy dany zakład, z tym że w zakładach tych:
1) nie stosuje się oprocentowania funduszów własnych w środkach trwałych,
2) nie dokonuje się wpłat z zysku do budżetu,
3) zysk nie stanowi podstawy naliczania funduszu premiowego dla pracowników zatrudnionych na kierowniczych i samodzielnych stanowiskach pracy; fundusz premiowy tych pracowników tworzony jest w ciężar kosztów,
4) można zawierać umowy wdrożeniowe i przewidzieć w nich udział w wymiernych efektach powstałych z wdrożenia pracy badawczej lub korzystanie z funduszu nagród wdrożeniowych, jeżeli zakład doświadczalny występuje jako:
a) jednostka wdrażająca produkcję wymienioną w § 6 ust. 1,
b) jednostka współpracująca z jednostką koordynującą pracę badawczą.
2. W zakładach doświadczalnych Polskiej Akademii Nauk oraz w zakładach doświadczalnych szkół wyższych w zakresie gospodarki finansowej stosuje się odpowiednio przepisy działu III uchwały nr 289 Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1973 r. w sprawie zasad finansowania prac badawczych i wdrożeniowych oraz gospodarki finansowej jednostek badawczych i szkół wyższych (Monitor Polski z 1974 r. Nr 2, poz. 9), zwanej dalej "uchwałą nr 289", z tym że:
1) koszty działalności podstawowej zakładu doświadczalnego pokrywane są w całości z dochodów ze sprzedaży prac i wyrobów; zakład doświadczalny nie otrzymuje od jednostki nadrzędnej środków na pokrycie kosztów działalności ogólnotechnicznej ani też na prace własne,
2) należności za prace prowadzone na podstawie sprawdzonej dokumentacji konstrukcyjnej lub technologicznej, a mające charakter produkcji nietypowej i małoseryjnej, oraz za nietypowe usługi (roboty) ustala się na podstawie przepisów w sprawie cen artykułów nietypowych i opłat za nietypowe usługi (roboty) przemysłowe wykonywane na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej; produkty i prace objęte obowiązującymi cennikami sprzedaje się według cen zawartych w tych cennikach,
3) w zakresie rozliczeń za prace badawcze nie stosuje się przepisów o opłatach zryczałtowanych, o których mowa w § 26 ust. 1 pkt 2 i w § 27 ust. 3 uchwały nr 289,
4) tworzy się zakładowy fundusz nagród na podstawie przepisów o zakładowym funduszu nagród; nie dokonuje się natomiast odpisów z zysku na fundusz nagród, o którym mowa w § 32 i 37 uchwały nr 289,
5) stosuje się przepis ust. 1 pkt 4.
3. W istniejących zakładach doświadczalnych, o których mowa w ust. 2, stosuje się w zakresie gospodarki finansowej do dnia 31 grudnia 1975 r. zasady dotychczasowe.
4. Minister Finansów - na wniosek właściwego ministra - w porozumieniu z Ministrem Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki może wyrazić zgodę na:
1) stosowanie zasad gospodarki finansowej ustalonych w ust. 1 w niektórych zakładach doświadczalnych Polskiej Akademii Nauk lub szkół wyższych,
2) stosowanie zasad gospodarki finansowej ustalonych w ust. 2 w niektórych zakładach doświadczalnych określonych w ust. 1.
5. Jeżeli zakład doświadczalny jest podporządkowany jednostce wymienionej w § 1 ust. 2 pkt 1, 2 i 4-7, rozliczenia w zakresie gospodarki finansowej tego zakładu są dokonywane za pośrednictwem jednostki, której podlega jednostka nadrzędna nad zakładem doświadczalnym.
6. Przedsiębiorstwa doświadczalno-produkcyjne prowadzą gospodarkę finansową według zasad określonych dla państwowych przedsiębiorstw produkcyjnych branży, do której należy dane przedsiębiorstwo, z tym że w przedsiębiorstwach tych stosuje się przepisy ust. 1 pkt 1-3.
§  12. Zasady oraz zakres stosowania uchwały w zakładach doświadczalnych i przedsiębiorstwach doświadczalno-produkcyjnych działających w ramach organizacji gospodarczych, dla których zasady funkcjonowania zatwierdzono w trybie określonym w uchwale nr 329 Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1972 r. w sprawie wprowadzenia kompleksowych zasad ekonomiczno-finansowych w niektórych jednostkach i organizacjach gospodarczych - określają odrębne przepisy.
§  13. Przepisy uchwały dotyczące:
1) ministrów - stosuje się odpowiednio do kierowników urzędów centralnych, wojewodów i prezydentów miast wyłączonych z województw,
2) zjednoczeń - stosuje się odpowiednio do jednostek równorzędnych.
§  14. Zaleca się centralnym związkom spółdzielni wprowadzenie zasad niniejszej uchwały w spółdzielczości.
§  15. Traci moc uchwała nr 18 Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 1965 r. w sprawie tworzenia, organizacji i finansowania wyodrębnionych zakładów i przedsiębiorstw doświadczalnych dla potrzeb gospodarki narodowej (Monitor Polski z 1970 r. Nr 15, poz. 131).
§  16. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 1 ust. 1 pkt 6a dodany przez § 1 uchwały nr 68 z dnia 2 czerwca 1978 r. (M.P.78.21.71) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 26 czerwca 1978 r.