Monitor Polski

M.P.1973.26.157

| Akt jednorazowy
Wersja od: 27 marca 1976 r.

UCHWAŁA
RADY PAŃSTWA
z dnia 21 maja 1973 r.
w sprawie diet i innych należności za czas podróży służbowych na terenie kraju pracowników Najwyższej Izby Kontroli, Sądu Najwyższego i Prokuratury Polskiej Rzeczypospoltej Ludowej. *

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 13 grudnia 1957 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. Nr 61, poz. 330), art. 47 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54), art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 1967 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. Nr 13, poz. 55) Rada Państwa uchwala, co następuje:
§  1. Pracownikom Najwyższej Izby Kontroli, sędziom Sądu Najwyższego, członkom Biura Orzecznictwa i innym pracownikom tego Sądu oraz pracownikom Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przysługują na czas podróży służbowych na terenie kraju diety oraz inne należności według zasad, określonych w przepisach wydanych przez Radę Ministrów w sprawie diet i innych należności za czas podróży na obszarze kraju.
§  2. Tracą moc:
1) § 16 uchwały Rady Państwa z dnia 17 października 1964 r. w sprawie stanowisk służbowych i uposażeń pracowników Najwyższej Izby Kontroli (Monitor Polski z 1964 r. Nr 71, poz. 333 i z 1973 r. Nr 4, poz. 26),
2) § 10 uchwały Rady Państwa z dnia 8 września 1966 r. w sprawie zasad uposażeń sędziów i członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego (Monitor Polski z 1966 r. Nr 48, poz. 237, z 1968 Nr 43 , poz. 297 i z 1973 r. Nr 6, poz. 39),
3) § 11 uchwały Rady Państwa z dnia 8 września 1966 r. w sprawie stanowisk służbowych i uposażeń pracowników prokuratorskich (Monitor Polski Nr 48, poz. 238).
§  3. Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1973 r.
*Uchwała utraciła częściowo podstawę prawną z dniem 27 marca 1976 r. na skutek uchylenia ustawy z dnia 13 grudnia 1957 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz.U.57.61.330) przez art. 23 ustawy z dnia 27 marca 1976 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz.U.76.12.66).