Albania-Polska. Umowa o międzynarodowych przewozach drogowych. Tirana.1990.01.18.

Monitor Polski

M.P.2003.4.52

| Akt obowiązujący
Wersja od: 2 sierpnia 2003 r.

UMOWA
między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Ludowej Socjalistycznej Republiki Albanii o międzynarodowych przewozach drogowych,
sporządzona w Tiranie dnia 18 stycznia 1990 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Ludowej Socjalistycznej Republiki Albanii, zwane dalej "Umawiającymi się Stronami",

pragnąc przyczynić się do rozwoju przewozów drogowych podróżnych i ładunków między obu państwami oraz w tranzycie przez ich terytoria,

uzgodniły, co następuje:

Postanowienia niniejszej umowy mają zastosowanie do przewozów podróżnych i ładunków pochodzących z lub przeznaczonych na terytorium jednej z Umawiających się Stron lub w tranzycie przez to terytorium, wykonywanych pojazdami zarejestrowanymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

1. 
Określenie "przewoźnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która bądź w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, bądź w Ludowej Socjalistycznej Republice Albanii ma prawo wykonywania przewozów drogowych podróżnych lub ładunków, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wewnętrznym jej kraju.
2. 
Określenie "pojazd" oznacza pojazd drogowy z napędem mechanicznym, jak również jego przyczepę lub naczepę, które są przeznaczone do:
a)
przewozu więcej niż 9 podróżnych włącznie z kierowcą,
b)
przewozu ładunków,
c)
przewozu specjalnych urządzeń zamontowanych na stałe, stanowiących integralną część pojazdu, a niebędących ładunkiem.
1. 
Przewozy podróżnych są ograniczone i obejmują jedynie przewozy nieregularne podróżnych między terytoriami obu Umawiających się Stron oraz przewozy podróżnych w tranzycie przez ich terytoria.
2. 
Przewozy podróżnych, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, będą wykonywane w następujących warunkach:
a)
pojazd przewozi tę samą grupę podróżnych na całej trasie, bez pozostawiania ich albo zabierania nowych podróżnych w trakcie podróży, i wraca z tą grupą do miejsca wyjazdu ("przewóz przy drzwiach zamkniętych"),
b)
przejazd z podróżnymi odbywa się w jednym kierunku, a w drodze powrotnej bez podróżnych bądź odwrotnie.
3. 
Przewozy, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, wymagają odpowiedniego zezwolenia właściwej władzy każdej Umawiającej się Strony.
4. 
Tryb i warunki wydawania zezwoleń ustalają wspólnie właściwe władze Umawiających się Stron.
1. 
Przewoźnicy każdej Umawiającej się Strony mają prawo wykonywać przewozy ładunków, a także jazdy w stanie próżnym dla zabrania ładunku lub po jego wyładowaniu:
a)
między miejscem na terytorium jednej Umawiającej się Strony i miejscem na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
b)
w tranzycie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony.
2. 
Ilości przewozów ładunków i ilości jazd w stanie próżnym w tranzycie przez terytoria Umawiających się Stron będą ograniczone i ustalane corocznie przez właściwe władze Umawiających się Stron w granicach kontyngentów zezwoleń.
3. 
Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mają prawo zabierania ładunku powrotnego z terytorium drugiej Umawiającej się Strony, przeznaczonego na terytorium pierwszej Umawiającej się Strony.
1. 
Przewozy ładunków, a także jazdy w stanie próżnym, o którym mowa w artykule 4, będą wykonywane jedynie na podstawie zezwoleń.
2. 
Właściwe władze Umawiających się Stron przekazują sobie wzajemnie zezwolenia wymienione w ustępie 1 niniejszego artykułu.

Nie wymagają zezwoleń następujące szczególne przewozy:

a)
rzeczy przesiedlenia pracowników przedstawicielstw dyplomatycznych i ich rodzin,
b)
przedmiotów przeznaczonych na wszelkiego rodzaju wystawy i targi,
c)
przedmiotów i zwierząt przeznaczonych na imprezy sportowe i kulturalne,
d)
pojazdów uszkodzonych,
e)
zwłok.
1. 
Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo wymagania na swoim terytorium specjalnych zezwoleń na przewozy wykonywane pojazdami, których ciężar lub rozmiary, z ładunkiem lub bez ładunku, przekraczają ciężar lub rozmiary dopuszczalne na tym terytorium.
2. 
Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie również prawo wymagania specjalnego zezwolenia na przewozy ładunków niebezpiecznych.
1. 
Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie są uprawnieni do wykonywania przewozów podróżnych lub ładunków między dwoma miejscami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.
2. 
Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą wykonywać przewozy ładunków z miejsca położonego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony do kraju trzeciego i odwrotnie, jedynie na podstawie specjalnego zezwolenia wydanego przez właściwą władzę drugiej Umawiającej się Strony.

Pojazdy zarejestrowane na terytorium jednej Umawiającej się Strony będą zwolnione na terytorium drugiej Umawiającej się Strony od podatków i opłat związanych z wykonywaniem przewozów na terytorium tej drugiej Umawiającej się Strony.

Powyższe zwolnienie nie dotyczy przewozów wykonywanych na podstawie zezwoleń specjalnych, o których mowa w artykule 7.

Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się nie poddawać pojazdów zarejestrowanych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony surowszym warunkom technicznym i eksploatacyjnym niż stosowane na swoim terytorium.

Załoga pojazdu wykonującego przewozy przewidziane niniejszą Umową powinna posiadać następujące dokumenty:

a)
prawa jazdy wydane przez właściwą władzę jednej Umawiającej się Strony zgodnie z obowiązującymi na jej terytorium przepisami; te prawa jazdy będą uznawane za ważne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
b)
dokumenty przewozowe, w tym paszporty zawierające wizy,
c)
zezwolenie na wykonanie przewozu, jeżeli przewiduje to niniejsza umowa.

Zezwolenia oraz inne dokumenty wymagane zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy powinny znajdować się w pojazdach każdej Umawiającej się Strony, wykonujących przewozy na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, oraz każdorazowo powinny być okazywane na żądanie właściwych organów.

1. 
Paliwo znajdujące się w zbiornikach standardowych zainstalowanych w pojazdach jest zwolnione od opłat celnych i innych należności.
2. 
Części zamienne, które są czasowo wwożone w celu naprawy pojazdu uszkodzonego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, są zwolnione od opłat celnych, podatków i innych należności pobieranych na podstawie przepisów obowiązujących na jej terytorium. Części wymienione powinny być wywiezione z powrotem lub zniszczone pod kontrolą organów celnych.

Umawiające się strony, w miarę możliwości zapewnią odpłatnie na swoich terytoriach udzielanie niezbędnej pomocy technicznej, naprawę lub zaopatrzenie w części zamienne dla uszkodzonego pojazdu drugiej Umawiającej się Strony.

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony oraz załogi pojazdów wykonujący przewozy na terytorium drugiej Umawiającej się Strony zobowiązani są przestrzegać przepisów i zarządzeń dotyczących w szczególności przewozów, ruchu drogowego i spraw celnych, obowiązujących na terytorium tej Umawiającej się Strony.

1. 
W razie naruszenia postanowień niniejszej umowy na terytorium jednej Umawiającej się Strony przez załogę pojazdu drugiej Umawiającej się Strony, właściwa władza kraju tej załogi, na wniosek właściwej władzy Strony, na której terytorium miało miejsce naruszenie, podejmie wobec przewoźnika lub załogi pojazdu sankcje zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem swego kraju.
2. 
Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie wykluczają sankcji przewidzianych w ustawodawstwie obowiązującym w państwie, na którego terytorium naruszenie zostało popełnione.

Rozliczenia i płatności wynikające z niniejszej umowy będą dokonywane w walutach wymienialnych, akceptowanych przez odpowiednie organy Umawiających się Stron.

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają sposoby stosowania niniejszej umowy w protokóle wykonawczym, podpisanym w tym samym czasie, co niniejsza umowa.

1. 
Dla zapewnienia należytego wykonywania postanowień niniejszej umowy Umawiające się Strony ustanowią Komisję Mieszaną.
2. 
Komisja ta będzie się zbierała na żądanie jednej z Umawiających się Stron, na przemian, na terytorium każdej z Umawiających się Stron.
3. 
Komisja Mieszana jest upoważniona do zmiany Protokołu, o którym mowa w artykule 18.
1. 
Umowa niniejsza podlega przyjęciu zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron i będzie stosowana prowizorycznie od dnia jej podpisania, a wejdzie w życie ostatecznie po wymianie not stwierdzających to przyjęcie.
2. 
Umowa niniejsza jest zawarta na okres pięciu lat. Ulega ona automatycznemu przedłużeniu na dalsze okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji na trzy miesiące przed upływem danego roku kalendarzowego.

Sporządzono w Tiranie dnia 18 stycznia 1990 r. w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach polskim i albańskim, przy czym oba teksty mają jednakową moc.

PROTOKÓŁ

sporządzony w celu wykonania Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Ludowej Socjalistycznej Republiki Albanii o międzynarodowych przewozach drogowych

W celu wykonania wymienionej umowy uzgodniono, co następuje:

I.

Zezwolenie na przewozy podróżnych

1.
Wniosek o zezwolenie na wykonanie przewozu podróżnych, przewidziany w wymienionej umowie, powinien być skierowany przez zainteresowanego przewoźnika do właściwej władzy jego kraju, która przekazuje go do właściwej władzy drugiej Umawiającej się Strony, co najmniej na jeden miesiąc przed zamierzonym terminem rozpoczęcia przewozu.
2.
Wniosek powinien zawierać:
a)
nazwę i adres przewoźnika,
b)
przewidywaną trasę przejazdu z zaznaczeniem przejść granicznych,
c)
miejscowości położone na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, w których przewidywane są postoje,
d)
rodzaj pojazdu i jego pojemność.

II.

Zezwolenia na przewozy ładunków

1.
Wniosek o wydanie zezwolenia specjalnego przewidzianego w artykule 7 umowy przewoźnik kieruje do właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony.
2.
Wniosek, o którym mowa w punkcie 1, powinien zawierać:
a)
nazwę i adres przewoźnika,
b)
rodzaj ładunku, ciężar lub rozmiary pojazdu,
c)
przewidywaną trasę przejazdu z zaznaczeniem przejść granicznych.

Właściwe władze mogą zażądać od przewoźnika dalszych danych, które uważają za potrzebne.

3.
Kontyngent zezwoleń, o którym mowa w artykule 5 i w artykule 8 ust. 2 umowy, będzie corocznie ustalany przez właściwe władze Umawiających się Stron.

III.

Właściwe władze

W rozumieniu postanowień umowy i niniejszego protokołu właściwymi władzami są:

- ze strony polskiej: Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności, Warszawa, ul. Chałubińskiego 4/6

- ze strony albańskiej: Ministerstwo Transportów, Tirana.

Sporządzono w Tiranie dnia 18 stycznia 1990 r. w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach polskim i albańskim.

1 Art. 17 zmieniony przez porozumienie z dnia 2 sierpnia 2003 r. (M.P.03.48.732) zmieniające nin. umowę z dniem 2 sierpnia 2003 r.