Zwrot kosztów i odszkodowanie za stratę czasu dla sędziów pokoju w Górnośląskiej części Województwa Śląskiego. - Dz.U.1923.46.319 - OpenLEX

Zwrot kosztów i odszkodowanie za stratę czasu dla sędziów pokoju w Górnośląskiej części Województwa Śląskiego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1923.46.319

Akt utracił moc
Wersja od: 1 października 1922 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 23 kwietnia 1923 r.
w sprawie zwrotu kosztów i odszkodowania za stratę czasu dla sędziów pokoju w górnośląskiej części Województwa Śląskiego.

Na podstawie art. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 czerwca 1922 r. o sędziach komisoryjnych i podprokuratorach komisoryjnych przy sądach okręgowych oraz o sędziach pokoju w górnośląskiej części Województwa Śląskiego (Dz. U. R. P. № 46 poz. 394) zarządza się co następuje:
Sędziowie pokoju, pełniący swe obowiązki honorowo, otrzymują tytułem zwrotu kosztów i odszkodowania za stratę czasu:
a)
jedną dziesiątą część każdoczesnych djet sędziego powiatowego za każdą załatwioną sprawę karną,
b)
jedną setną część każdoczesnych djet sędziego powiatowego za każdy wydany mandat karny,
c)
nadto otrzymują zamiejscowi sędziowie pokoju, o. ile mieszkają w miejscowościach położonych w odległości ponad 2 klm. od siedziby sądu, 30% od przypadających w myśl ustępów a i b kwot.
Wypłata powyższych kwot następuje w ratach miesięcznych z dołu i tylko na żądanie sędziego pokoju, przyczem ogólna suma miesięczna zaokrągla się do setek w dół.
W rozumieniu niniejszego rozporządzenia uważa się sprawę karną za załatwioną w razie:
1)
zapadnięcia wyroku w I instancji,
2)
zastanowienia postępowania według przepisów § 431 względnie 433 proc. kar.
Za podróże służbowe otrzymują sędziowie pokoju djety i zwrot kosztów podróży wedle ogólnych przepisów o kosztach podróży i djetach, dotyczących sędziów powiatowych.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie w górnośląskiej części Województwa Śląskiego z dniem ogłoszenia, z mocą obowiązującą od dnia 1 października 1922 r.

Sprostowania:

a)
W Dz. U. R. P. z r. 1923 № 3, poz. 15 w rozporządzeniu Min. Skarbu z dnia 22 grudnia 1922 r. w przedmiocie opłat stemplowych od poświadczeń odbioru, zamieszczanych na asygnacjach władz i urzędów państwowych w wierszu 5-tym ustępu wstępnego i w § 2 tegoż rozporządzenia zamiast "№ 445" powinno być "№ 446".
b)
W Dz. U R. P. z r. 1923 № 13, poz. 85-w rozporządzeniu Ministrów: Skarbu, Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości z dnia 20 stycznia 1923 r. celem wykonania ustawy z dnia 21 września' 1922 r. w przedmiocie uchylenia podatków (opłat) od przyrostu wartości oraz o pobieraniu przez ciała samorządne opłat od umów o przejście własności nieruchomości, prostuje się następujące błędy:

1) w § 8 w ostatnim wierszu zamiast słów "w§ 14, 16-18 wskazany" ma być "w § 13,15-17 wskazany";

2) w § 14 w ustępie 2-gim zamiast słów "w § 19" ma być "w § 18";

3) w § 15 zamiast powołanych "§§ 13 i 14* ma być "§§ 12 i 13";

4) w § 16 ustęp ostatni zamiast powołanego "§ 19" ma być "§ 18";

5) w § 18: a) w ustępie pierwszym zamiast słów: "wymienionych w § 13 i 15 wykazów i zawiadomień określonych w §§ 13 i 14 ma być "wymienionych w §§ 12 i 14 wykazów i zawiadomień określonych w §§ 12 i 13"; b) w ustępie drugim (końcowym) tego paragrafu zamiast powołanego "(§ 15) " ma być -(§ 14)";

6) wreszcie w załączniku wzór R umieszczonym na końcu owego rozporządzenia, zamiast stów "do § 14". ma być "do § 13".

c)
W Dz. U. R. P. z r. 1923 № 28, poz. 166 w punkcie 5 paragrafu 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1923 r. w przedmiocie zmiany ustawy Rzeszy Niem. z dnia 30 maja 1908 r. o miarach (Dz. U. Rzeszy niem. str. 349) i rozporządzenia królewskiego z dnia 9 lipca 1912 r. (Dz. Urz. pr. Min. Handlu i Przem. str. 401) (Dz. U. R. P. № 28, poz. 166) zamiast "rozporządzenia cesarskiego" winno być "rozporządzenia królewskiego."