Zwolnienie niektórych kategorii posiadaczy gospodarstw rolnych od obowiązku świadczeń z tytułu pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1948.11.89

| Akt obowiązujący
Wersja od: 11 marca 1948 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ROLNICTWA i REFORM ROLNYCH
z dnia 5 marca 1948 r.
wydane w porozumieniu z Ministrami: Administracji Publicznej, Ziem Odzyskanych, Obrony Narodowej, Poczt i Telegrafów oraz Leśnictwa w sprawie zwolnienia niektórych kategorii posiadaczy gospodarstw rolnych od obowiązku świadczeń z tytułu pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie.

Na podstawie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 12 września 1947 r. o pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie (Dz. U. R. P. Nr 59, poz. 320) zarządza się, co następuje:
Zwalnia się od obowiązku świadczeń z tytułu pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie następujące kategorie posiadaczy gospodarstw rolnych:
1)
wójtów i sołtysów;
2)
osoby zatrudnione przy przewozie poczty;
3)
personel administracji lasów państwowych, użytkujący grunty deputatowe w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1934 r. o uposażeniu funkcjonariuszów administracji lasów państwowych (Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 67);
4)
inwalidów wojennych z utratą zdolności zarobkowej, wynoszącą przynajmniej 45%, wdowy i sieroty oraz osoby pełniące czynną służbę wojskową, jeżeli te kategorie posiadaczy gospodarstw rolnych nie posiadają na tych gpspodarstwach dorosłych domowników męskich (członków rodziny lub stałych sił najemnych);
5)
osoby, które bez własnej winy znajdują się w szczególnie trudnych warunkach bytowania wskutek klęsk żywiołowych, nieszczęśliwych wypadków, przewlekłej choroby własnej lub członków rodziny itp. przyczyn;
6)
posiadaczy, którzy objęli gospodarstwa niezagospodarowane (odłogi) w roku kalendarzowym, dla którego ustalony jest plan pomocy sąsiedzkiej, lub w roku poprzednim.
Ponadto zwalnia się posiadaczy gospodarstw rolnych od obowiązku oddawania do użytku z tytułu pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie:
a)
inwentarza żywego i martwego, przynależnego do gospodarstw, objętych planem państwowej akcji likwidacji odłogów, finansowanej z sum przewidzianych w państwowym planie inwestycyjnym, a to zarówno, gdy chodzi o gospodarstwa posiadające odłogi, jak i gospodarstwa, których inwentarz przeznaczony został do współdziałania w likwidacji odłogów;
b)
ogierów uznanych i klaczy wpisanych do ksiąg stadnych koni w myśl art. 1 i 3 ustawy z dnia 13 marca 1934 r. o nadzorze nad hodowlą koni (Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 23, poz. 154).
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.