Dziennik Ustaw

Dz.U.1950.49.452

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1967 r.
Art.  30.
1. 5 Dłużnik, mający zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, może wskazać przy zapłacie, które zobowiązanie wykonuje. Jeżeli jednak dłużnik posiada zaległości w zobowiązaniach podatkowych za rok kalendarzowy poprzedzający rok, w którym dokonuje wpłaty, organ finansowy zarachuje wpłatę na pokrycie tych zaległości.
2. Z tego, co przypada na rachunek danego zobowiązania podatkowego, organ finansowy ma prawo zaspokoić przede wszystkim koszty egzekucyjne, jak również odsetki (dodatek) za zwłokę.
3. W braku jakiegokolwiek oświadczenia ze strony dłużnika zapłatę zarachowuje się przede wszystkim na grzywny i kary pieniężne porządkowe, a następnie na poczet zobowiązania, którego termin płatności upłynął. W razie zbiegu takich zobowiązań zapłatę zarachowuje się w kolejności od najdawniejszego z nich.
5 Art. 30 ust. 1 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. (Dz.U.59.11.61) zmieniającej nin. dekret z dniem 1 stycznia 1959 r.