Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.60.373

| Akt utracił moc
Wersja od: 10 czerwca 1923 r.
Art.  1.

Władze podatkowe I-ej instancji upoważnia się do:

1) przyznawania czasowego uwolnienia od podatku gruntowego w razie, gdy grunta nieurodzajne zostały poddane uprawie, zatem stały się urodzajnemi, tudzież, gdy grunta urodzajne wskutek nadzwyczajnych zdarzeń żywiołowych stały się na dłuższy szereg lat nieproduktywnemi (§ 33 ust. 3 austr. ustawy z dnia 23 maja 1883 r. Dz. u. p. № 83);
2) przyznawania opustów w powszechnym podatku zarobkowym (§ 73 ustęp 2 austr. ustawy z dnia 25 października 1896 r. Dz. u. p. № 220);
3) orzecznictwa w sprawie opustów, unormowanych w § 232 austr. ustawy z dnia 25 października 1896 r. Dz. u. p. № 220 (w brzmieniu noweli z dnia 23 stycznia 1914 r. Dz. u. p. № 13);
4) odpisywania zaległości w podatkach bezpośrednich z powodu wydarzeń wojennych w myśl § 58 rozporządzenia austr. Ministerstwa Skarbu z dnia 30 listopada 1915 r. Dz. u. p. № 358 w brzmieniu ustalonem rozporządzeniem z dnia 23 kwietnia 1917 r. Dz. u. p. № 178 do wysokości 500 koron należytości państwowej, o ile chodzi o inspektoraty skarbowe, a do wysokości 1000 koron należytości państwowej, jeśli chodzi o administracje podatków;
5) zaniechania przypisywania w nadzwyczajnych wypadkach (np. z powodu prawdopodobnej nieściągalności, przykrego położenia gospodarczego i t. p.) do bezpośredniego uiszczania tej części podatku dochodowego, co do którego ustał obowiązek służbodawcy do potrącania i odwożenia z powodu ustania wypłaty poborów służbowych (§ 234 austr. ustawy z dnia 25 października 1896 r. Dz. u. p. № 220 i art. 82 p. 10 rozporządzenia wykonawczego do IV działu ustawy);
6) odpisywania podatku domowo klasowego z tytułu klęsk żywiołowych i przekroczenia terminów do wniesienia odnośnych doniesień; odpisywania podatku domowo-klasowego z tytułu grożącego zawalenia się, delożowania, ze względów sanitarnych, jakoteż z powodu mylnej pierwotnej klasyfikacji;
7) w wypadkach zaniechania lub spóźnienia doniesienia o wybudowaniu domu, do ograniczenia wymiaru podatku domowo - klasowego na ostatnie 10 lat, licząc wstecz od czasu, kiedy władza podatkowa dowiedziała się o istnieniu przedmiotu podatkowego (od czasu lokalnego dochodzenia), o ile chodzi o domy, które mają być zaliczone do najniższych 6 klas taryfy podatku klasowego i o ile nie zachodzi zły zamiar;
8) do analogicznego postąpienia jak pod 7 w wypadkach, gdy chodzi o wymiar podatku czynszowego z domów w miejscowościach lit. b ustawy z dnia 9 lutego 1882 r. Dz. u. p. № 17;
9) w razie zaniechania lub spóźnienia doniesienia o wypadkach ewidencyjnych, z powodu których przedmiot podatkowy ma być przeniesiony do wyższej klasy do ograniczenia wymiaru podatku domowo-klasowego na ostatnie 4 lata przewidziane w § 1 ustawy z dnia 18 marca 1878 r. Dz. u. p. № 31;
10) w razie spóźnionego doniesienia o zburzeniu domu, do odpisywania podatku domowo klasowego od następnego roku po zburzeniu, jeżeli zachodzą ważne powody i jeżeli chodzi nie o więcej jak o 10 lat i kwotę nie wyższą jak 1000 koron, oraz do zaniechania dodatkowego przypisu podatku domowo klasowego od tego zburzonego domu;
11) do przyznawania stałych uwolnień od podatku domowego dla zakładów dobroczynnych w tych wypadkach, jeżeli przyjęcie do zakładu następuje w zupełności pod tytułem danym;
12) zezwalania na zwłokę lub spłatę ratalną podatków bezpośrednich wraz z dodatkami niepaństwowemi w wypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie, a to o ile chodzi o inspektoraty skarbowe na czas do 18 miesięcy, jeżeli zaległość nie przekracza 500 kor., zaś na czas do 4 miesięcy, jeżeli zaległość nie przekracza 2000 koron; o ile chodzi o administracje podatków do 2 lat jeżeli zaległość nie przekracza 3000 kor., zaś do 6 miesięcy, jeżeli zaległość nie przekracza 5000 kor.

Z tego upoważnienia mogą jednak władze podatkowe I ei instancji dla tej samej zaległości tylko raz jeden zrobić użytek;

13) zezwalania na zwłokę lub spłatę ratalną grzywien za przestępstwa skarbowo-karne w wypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie do 3 lat, licząc od dnia zezwolenia na zwłokę;
14) odpisywania nieściągalnych zaległości w podatkach bezpośrednich w wypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie, jeżeli nieściągalność wykazana jest aktami i nie wynika z winy organów wymiarowych lub egzekucyjnych, a to:
a) o ile chodzi o inspektoraty skarbowe, gdy zaległa kwota za jeden rok w jednym rodzaju podatku nie przenosi 50 kor. należytości państwowej w podatkach realnych, wzgl. 100 kor. w innych podatkach bezpośrednich, wzgl. gdy zaległości w kilku rodzajach podatków jednego lub zaległości, pochodzące wogóle z kilku lat nie przenoszą razem kwoty 300 kor. należytości państwowej;
b) o ile chodzi o administracje podatków, gdy zaległa kwota w jednym rodzaju podatku nie przenosi 300 kor., wzgl., gdy zaległość w kilku rodzajach podatków jednego roku lub zaległości pochodzące wogóle z kilku lat nie przenoszą razem kwoty 1000 koron należytości państwowej;
15) odpisywania zaległości w podatkach bezpośrednich z wyjątkiem podatków realnych, które wprawdzie nie są nieściągalne, lecz ich ściągnięcie napotkałoby na szczególne trudności lub mogłoby zagrażać utrzymaniu gospodarstwa i sile podatkowej dłużnika (t. zw. względna nieściągalność), a to:
a) o ile chodzi o inspektoraty skarbowe do wysokości 50 koron,
b) o ile chodzi o administracje podatków do wysokości 200 kor.;
16) zarządzenia odpisów, względnie zwrotów prawomocnych, a niewątpliwie nienależnych danin i innych płatnych roszczeń państwowych, jeżeli od dnia prawomocności, względnie płatności nie upłynęło 2 lata, a kwota (pojedynczej należytości wzgl. podatku lub roszczenia państwowego), która ma być odpisana względnie zwrócona, nie przenosi 2000 koron.

Upoważnienie to nie obejmuje częściowego sprostowania wymiarów podatków bezpośrednich.