Zmiana niektórych przepisów postępowania karnego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1952.44.302

| Akt utracił moc
Wersja od: 12 listopada 1952 r.

DEKRET
z dnia 29 października 1952 r.
o zmianie niektórych przepisów postępowania karnego.

Na podstawie art. 4 Przepisów wprowadzających Konstytucję Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Rada Ministrów postanawia, a Rada Państwa zatwierdza, co następuje:

W kodeksie postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:

1)
w art. 5 dodaje się nowe §§ 3 i 4 w brzmieniu:

"§ 3. Organ prowadzący śledztwo zawiadamia o wszczęciu i o umorzeniu śledztwa, a sąd zawiadamia o ukończeniu postępowania sądowego.

§ 4. Zawiadomienia, o których mowa w §§ 1 - 3, powinny być wysłane w ciągu 14 dni od daty wszczęcia lub umorzenia śledztwa albo uprawomocnienia się orzeczenia.";

2)
art. 27 § 1 otrzymuje brzmienie:

"Art. 27. § 1. Orzecznictwu polskich sądów karnych nie podlegają:

a) uwierzytelnieni w Polsce przedstawiciele dyplomatyczni państw obcych;

b) osoby należące do personelu dyplomatycznego przedstawicielstwa państw obcych;

c) członkowie rodzin osób, wymienionych pod lit. a) i b), razem z nimi zamieszkali;

d) inne osoby korzystające z prawa zakrajowości na mocy ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych.";

3)
art. 40 § 2 otrzymuje brzmienie:

"§ 2. W kwestiach nie wymagających orzeczenia sądu prezes sądu wydaje zarządzenia. W sądach podzielonych na wydziały zarządzenia może wydawać również przewodniczący wydziału a w sądach nie podzielonych na wydziały - sędzia, który stosownie do podziału czynności prowadzi sprawy karne.";

4)
art. 242 otrzymuje brzmienie:

"Art. 242. § 1. Śledztwo mogą prowadzić również organy bezpieczeństwa publicznego, jeżeli nie zostało ono wszczęte przez prokuratora. Oficerom śledczym bezpieczeństwa publicznego służą wówczas wszelkie uprawnienia, przewidziane w przepisach niniejszego kodeksu dla organów prowadzących śledztwo, z następującymi ograniczeniami:

1) o wszczęciu śledztwa zawiadamia się prokuratora;

2) prokurator sprawuje nadzór nad śledztwem;

3) oficerowie śledczy bezpieczeństwa publicznego nie mają prawa wydawać postanowień o zastosowaniu środków zapobiegających uchylaniu się od sądu, o przedłużeniu aresztu, przepadku kaucji lub ściągnięciu sumy poręczenia oraz o wymierzeniu grzywny nie stawającym świadkom lub biegłym;

4) postanowienia oficerów śledczych bezpieczeństwa publicznego o umorzeniu śledztwa oraz o uchyleniu lub złagodzeniu środka zapobiegającego uchylaniu się od sądu wymagają zatwierdzenia przez prokuratora;

5) akty oskarżenia, sporządzone przez oficerów śledczych bezpieczeństwa publicznego, przedstawia się do zatwierdzenia prokuratorowi, który wnosi je do sądu lub sporządza sam akty oskarżenia.

§ 2. Określone w § 1 uprawnienia oficerów śledczych bezpieczeństwa publicznego służą także oficerom śledczym Milicji Obywatelskiej.";

5)
w art. 353 dodaje się § 4 w brzmieniu:

"§ 4. Sąd lub prokurator, który wydał postanowienie, wskazuje osobom uprawnionym termin i tryb wniesienia zażalenia.";

6)
art. 400 otrzymuje brzmienie:

"Art. 400. § 1. Sprawę rozpoznaje Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów.

§ 2. Jeżeli rewizję nadzwyczajną założono od orzeczenia Sądu Najwyższego, sprawę rozpoznaje Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów z wyłączeniem sędziów, którzy orzekali w danej sprawie.

§ 3. Niestawiennictwo stron nie tamuje rozpoznania sprawy. Udział prokuratora jest jednak obowiązkowy.

§ 4. Jeżeli rewizję nadzwyczajną założono na korzyść oskarżonego, Sąd Najwyższy może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym z udziałem prokuratora. Art. 41 nie ma tu zastosowania.";

7)
art. 476 § 3 otrzymuje brzmienie:

"§ 3. W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego sędzia dla nieletnich może prowadzić sprawę z urzędu, jeżeli uzna, że tego wymaga interes publiczny.";

8)
art. 487 § 1 otrzymuje brzmienie:

"§ 1. Rozprawa odbywa się przy drzwiach zamkniętych, chyba że jawność rozprawy jest uzasadniona ze względów wychowawczych.";

9)
w art. 491 dodaje się przy końcu wyrazy:

"Art. 281 § 2 stosuje się odpowiednio".

W sprawach o przestępstwa określone w art. 17 § 1 stosuje się na wniosek Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przepisy art. 13 dekretu z dnia 22 stycznia 1946 r. o Najwyższym Trybunale Narodowym (Dz. U. Nr 59, poz. 327).

Wykonanie dekretu porucza się Ministrowi Sprawiedliwości i Prokuratorowi Generalnemu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.