Dziennik Ustaw

Dz.U.1919.88.478

| Akt utracił moc
Wersja od: 31 stycznia 1935 r.

USTAWA
z dnia 24 października 1919 r.
w przedmiocie zmiany nazwisk. *

Art.  1. 1

Zezwolenia na zmianę nazwiska obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej udzielają wojewodowie (Komisarz Rządu na m. st. Warszawę). Zezwolenie może być udzielone tylko w przypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie. Brzmienie nie polskie nazwiska nie jest dostatecznym powodem do zmiany.

Art.  2.

Proszący winien wyłuszczyć powody zamierzonej zmiany nazwiska i wskazać nazwisko, które pragnie przybrać.

Do podania należy dołączyć metrykę chrztu, względnie urodzenia, tudzież dokumenty, wykazujące przynależność do Państwa Polskiego.

Art.  3. 2

Wojewoda rozpatrzy potrzebą zmiany nazwiska, a wrazie uznania jej zarządzi na koszt petenta ogłoszenie zamierzonej zmiany w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej, tudzież według własnego wyboru w trzech dziennikach nieurzędowych.

Art.  4. 3

W ciągu dni 90 od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym wolno z ważnych powodów zgłosić sprzeciw w przedmiocie zamierzonej zmiany nazwiska do władzy wskazanej w ogłoszeniu. W razie zgłoszenia sprzeciwu przez osoby tego samego nazwiska, które proszący przybrać zamierza, zezwolenie nie może być udzielone. Podanie i sprzeciwy rozstrzyga wojewoda i zawiadamia o swej decyzji tak proszącego, jak i osoby, które sprzeciwy niosły.

Art.  5. 4

Ogłoszenie o zezwoleniu na zmianę nazwiska zamieści wojewoda w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzając jednocześnie adnotację o aktach stanu cywilnego.

Art.  6.

Adnotacja w aktach stanu cywilnego powoduje zmianę nazwiska proszącego, jego żony, a także i tych dzieci, które w chwili wniesienia podania nie były pełnoletnie.

Art.  7.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia i obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Z dniem tym tracą moc obowiązującą wszystkie inne przepisy w przedmiocie zmiany nazwisk.

Art.  8.

Sprawy zmiany nazwisk, nie załatwione jeszcze prawomocnie do dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, mają być traktowane według postanowień tej ustawy.

Art.  9.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

* Z dniem 27 listopada 1928 r. wszystkim wojewodom z wyjątkiem śląskiego oraz Komisarzowi Rządu m. st. Warszawy przekazuje się decyzje zastrzeżone Ministrowi Spraw Wewnętrznych w nin. ustawie, zgodnie z § 1 rozporządzenia z dnia 11 października 1928 r. o dekoncentracji niektórych kompetencyj w zakresie administracji spraw wewnętrznych (Dz.U.28.93.828).
1 Art. 1:

- zmieniony przez art. 15 ustawy z dnia 24 marca 1923 r. w przedmiocie wyrównania opłat stemplowych oraz podatków: spadkowego i od darowizn (Dz.U.23.44.296) z dniem 24 kwietnia 1923 r.

- zmieniony przez art. 6 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976).

2 Art. 3 zmieniony przez art. 6 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976).
3 Art. 4 zmieniony przez art. 6 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976).
4 Art. 5 zmieniony przez art. 6 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976).