Art. 3. - Zmiana Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonawczego oraz podwyższenie dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w... - Dz.U.1995.95.475 - OpenLEX

Art. 3. - Zmiana Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonawczego oraz podwyższenie dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w prawie karnym.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1995.95.475

Akt obowiązujący
Wersja od: 19 sierpnia 1995 r.
Art.  3.
1.
Określone w Kodeksie karnym i w ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 95, z 1982 r. Nr 40, poz. 271, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 72, poz. 422 i z 1992 r. Nr 24, poz. 101), w Kodeksie wykroczeń oraz w innych ustawach:
a)
dolne granice grzywny i nawiązek ustala się - w wysokości dwukrotnej, a górne ich granice - w wysokości dziesięciokrotnej,
b)
kwoty grzywny nie podlegającej zamianie na karę zastępczą ustala się - w wysokości dwukrotnej,
c)
dolne kwoty określające zastępczą karę pozbawienia wolności lub aresztu albo ograniczenia wolności na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie lub zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na poczet grzywny ustala się - w wysokości dwukrotnej, a górne - w wysokości dziesięciokrotnej.
2.
Ilekroć przepisy ustaw w odniesieniu do przestępstw i wykroczeń określają wartość kwotową mienia, towaru lub wyrządzonej szkody, ustala się je - w wysokości dziesięciokrotnej.
3.
W Kodeksie postępowania karnego i w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia:
a)
dolne granice grzywny orzekanej w postępowaniu nakazowym ustala się - w wysokości dwukrotnej, a górne - w wysokości pięciokrotnej,
b)
dolne granice kar pieniężnych i porządkowych ustala się - w wysokości dwukrotnej, a górne - w wysokości dziesięciokrotnej,
c)
górną granicę grzywny, o której mowa w art. 450 Kodeksu postępowania karnego, ustala się - w wysokości pięciokrotnej,
d)
wartość przedmiotu przestępstwa albo szkody wyrządzonej lub zamierzonej w postępowaniu przyspieszonym (art. 447 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania karnego) ustala się - w wysokości pięciokrotnej,
e)
dolne granice grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego ustala się - w wysokości dwukrotnej, a górne - w wysokości dziesięciokrotnej.
4.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa przewiduje dolną lub górną granicę grzywny wyższą niż określone niniejszą ustawą odpowiednio w Kodeksie karnym lub w Kodeksie wykroczeń.