Zm.: ustawa z dnia 23 lipca 1945 r. o zasiłkach i pomocy dla osób pozostałych po uczestnikach ruchu podziemnego i partyzanckiego, poległych w walce o wyzwolenie Polski spod najazdu hitlerowskiego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1949.55.434

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1949 r.

DEKRET
z dnia 26 października 1949 r.
o zmianie ustawy z dnia 23 lipca 1945 r. o zasiłkach i pomocy dla osób pozostałych po uczestnikach ruchu podziemnego i partyzanckiego, poległych w walce o wyzwolenie Polski spod najazdu hitlerowskiego.

Na podstawie art. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 19 lutego 1947 r. o ustroju i zakresie działania najwyższych organów Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy z dnia 2 lipca 1949 r. o upoważnieniu Rządu do wydawania dekretów z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 41, poz. 302) - Rada Ministrów postanawia, a Rada Państwa zatwierdza, co następuje:

W ustawie z dnia 23 lipca 1945 r. o zasiłkach i pomocy dla osób pozostałych po uczestnikach ruchu podziemnego i partyzanckiego, poległych w walce o wyzwolenie Polski spod najazdu hitlerowskiego (Dz. U. R. P. Nr 30, poz. 180) wprowadza się następujące zmiany:

1.
Art. 1 otrzymuje brzmienie:

"Art. 1. Prawo do zasiłków i pomocy służy osobom, pozostałym po uczestnikach demokratycznego ruchu podziemnego lub partyzanckiego, którzy ponieśli śmierć w związku z walką o wyzwolenie Polski i zabezpieczenie w niej władzy ludowej".

2.
Przepisy art. 2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

"a) wdowę, chociażby związku małżeńskiego nie zawarto w formie prawem przepisanej, jeżeli pozostawała w trwałej spólnocie małżeńskiej z poległym i nie posiada samodzielnych środków utrzymania,

b) dzieci urodzone z małżeństwa, uprawnione, przysposobione oraz dzieci pozamałżeńskie i pasierbów do 18 roku życia, a jeżeli kształcą się w szkołach wyższych lub zawodowych - do chwili ukończenia nauki nie dłużej jednak, niż do 25 roku życia pod warunkiem, że nie pobierają stypendium wyższego od przyznanego zasiłku".

3.
Art. 4 otrzymuje brzmienie:

"Art. 4. (1). Wysokość zasiłku dla osób wymienionych w art. 2 lit. a) wynosi 3.800 zł miesięcznie.

(2) Wysokość zasiłku dla każdej osoby wymienionej w art. 2 lit. b) i c) wynosi 2.800 zł miesięcznie.

(3) Łączna kwota zasiłków przypadających osobom pozostałym (art. 2) nie może przekraczać sumy 13.000 zł.

(4) Wysokość zasiłków w roku 1949 wynosi: dla osób wymienionych w ust. 1 - 3.500 zł miesięcznie, a dla osób wymienionych w ust. 2 - 2.500 zł miesięcznie; łączna kwota zasiłków przypadających osobom pozostałym (art. 2) nie może przekraczać w roku 1949 - sumy 12.000 zł.

(5) Osoby wymienione w art. 2 lit. a) i b) oraz wdowcy odpowiadający warunkom wymienionym pod lit. c) tegoż artykułu mają pierwszeństwo przed rodzicami, rodzice zaś przed innymi uprawnionymi osobami.

(6) W przypadkach, gdy uprawnionym z mocy niniejszego dekretu służy także z jakiegokolwiek innego tytułu zaopatrzenie ze Skarbu Państwa, monopolu lub przedsiębiorstwa państwowego albo instytucji ubezpieczeń społecznych, uprawniony ma prawo wyboru.

(7) Minister Pracy i Opieki Społecznej może w porozumieniu z Ministrem Skarbu zmienić w drodze rozporządzenia kwoty wymienione w ust. 1, 2 i 3".

4.
W art. 5:
1)
ust. (1) otrzymuje brzmienie:

"(1) Jeżeli osoba uprawniona do zasiłków ma lub uzyska środki zapewniające jej egzystencję, prawo do zasiłków ulega zawieszeniu na czas posiadania tych środków".

2)
dodaje się nowe ust. (3) i (4) w brzmieniu:

"(3) O zwrocie kwot nienależnie pobranych tytułem zasiłków orzekają komisje kwalifikacyjne.

(4) Przymusowe ściąganie kwot nienależnie pobranych tytułem zasiłków następuje w trybie przewidzianym w dekrecie z dnia 28 stycznia 1947 r. o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych (Dz. U. R. P. Nr 21, poz. 84)".

5.
W art. 7 skreśla się pkt a) i oznacza się następne punkty literami a), b), c).
6.
W art. 8:
1)
w ust. (2) wyrazy "Krajowej Radzie Narodowej" - zastępuje się wyrazami "Radzie Państwa".
2)
w ust. (3) wyrazy: "Prezydium Krajowej Rady Narodowej, które" zastępuje się wyrazami: "Rada Państwa, która".
3)
Dodaje się nowy ust. (4) w brzmieniu:

"(4) Główna Komisja Kwalifikacyjna sprawuje nadzór nad działalnością komisyj kwalifikacyjnych przy powiatowych i wojewódzkich radach narodowych".

Wykonanie dekretu porucza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej, Skarbu, Administracji Publicznej, Zdrowia, Oświaty, Górnictwa i Energetyki, Przemysłu Ciężkiego, Przemysłu Lekkiego, Przemysłu Rolnego i Spożywczego, Handlu Wewnętrznego oraz Handlu Zagranicznego.

Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1949 r.