Zm.: rozporządzenie z dnia 7 czerwca 1920 r. w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego oraz rozporządzenia Ministra b. Dzielnicy Pruskiej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych z dnia 5 lutego 1921 r. w przedmiocie wykonania pomienionej ustawy na obszarze b. dzielnicy pruskiej.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1924.22.240

Akt jednorazowy
Wersja od: 14 września 1926 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 13 lutego 1924 r.
w sprawie częściowej zmiany rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 czerwca 1920 r. w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 20 stycznia 1920 roku o obywatelstwie Państwa Polskiego oraj; rozporządzania Ministra b. Dzielnicy Pruskiej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych z dnia 5 lutego 1921 r. w przedmiocie wykonania pomienionej ustawy na obszarze b. dzielnicy pruskiej.

Na zasadzie art. 15 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. (Dz. U. R. P. № 7, poz. 44) zarządza się co następuje:
Art. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 czerwca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 52 poz. 320) otrzymuje następujące brzmienie:

"Władze wymienione w ust. a) poprzedniego artykułu załatwiają wszystkie sprawy, dotyczące obywatelstwa, z wyjątkiem wypadków nadania i utraty obywatelstwa, zastrzeżonych kompetencji województw i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Województwa załatwiają sprawy o nadaniu 5 utracie obywatelstwa polskiego (art. 8, 9 i 11 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r.) z zastrzeżeniem zawarłem w ustępie 1 art. 1 ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. (Dz. P. P. P. № 65 poz. 395) co do stołecznego miasta Warszawy

Decyzje w sprawach nadania i utraty obywatelstwa polskiego na obszarze st. m. Warszawy wydaje Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, do którego również należy przedkładanie Radzie Ministrów wniosków, zastrzeżonych jej decyzji na zasadzie art. 11 p. 2 wspomnianej ustawy".

Art. 1 al. 10-13 rozporządzenia Ministra, b. Dzielnicy Pruskiej w porozumieniu z Ministrem: Spraw Wewnętrznych z dnia 5 lutego 1921 r., (Dz. U. R. P. № 16, poz.. 93) otrzymuje brzmienie następujące:

"Art. 16. Akt nadania obywatelstwa polskiego, jako też wszelkie orzeczenie albo poświadczenie, dotyczące prawa obywatelstwa mogą być z urzędu unieważnione, jeśli się okaże, że okoliczności faktyczne, mające pod wzglądem prawnym znaczenie istotne, o ile służyły władzy za podstawę, decyzji, są niezgodne z prawda.

Z prawa tego korzystać będzie władza zwłaszcza wtenczas, jeśli strona interesowano, albo jej prawny zastępca, przedstawiła świadomie stan faktyczny niezgodnie z rzeczywistością.

Unieważnienie z urzędu ma nastąpić jeśli przepisy ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. (Dz. U. R. P. № 7, poz. 44) lub przepisy niniejszego rozporządzenia zostały naruszone albo mylnie zastosowane.

Do orzeczenia nieważności powołane jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, o ile chodzi o decyzje jego i województw, województwa zaś o ile chodzi o orzeczenie lub poświadczenie starostw, starostw grodzkich"! prezydentów miast, tworzących powiaty miejskie".

Art. 17 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 52, poz. 320) oraz art. 1 al. 14 - 19 rozporządzenia z dnia 5 lutego 1921 roku (Dz. U. R. P. № 16, poz. 95) otrzymuje brzmienie następujące:

"Art. 17. Prawo odwołania się od orzeczeń i zarządzeń władz, orzekających w sprawach obywatelstwa, określa ustawa z dnia 1 sierpnia 1923 roku w sprawie środków prawnych od orzeczeń władz administracyjnych (Dz. U. R. P. № 91, poz. 712)".

Rozporządzenie niniejsze wchodzi wżycie z dniem ogłoszenia.
1 § 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 1926 r. (Dz.U.26.93.545) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 14 września 1926 r.