Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.2.12

| Akt jednorazowy
Wersja od: 11 stycznia 1922 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRÓW SKARBU ORAZ PRZEMYSŁU I HANDLU
z dnia 13 grudnia 1921 r.
w sprawia zmiany rozporządzenia z dnia 11 czerwca 1920 r. o taryfie celnej.

Na podstawie uchwały Sejmu Ustawodawczego z dnia 1 sierpnia 1919 r. i uchwały Rady Ministrów z dnia 26 maja 1919 r., zarządza się poniżej wyszczególnione zmiany w rozporządzeniu Ministrów Skarbu oraz przemysłu i Handlu z dnia 11 czerwca 1920 r. o taryfie celnej (Dz. U. R. P. № 51 poz. 314):
§  1. Artykuł 9 powołanego wyżej rozporządzenia uchyla się.
§  2. Artykuł 10 tegoż rozporządzenia uzupełnia się poniższemi dwoma postanowieniami:

"15) ryby, foki, wieloryby i inne zwierzęta morskie, złowione bezsprzecznie przez rybaków polskich lub gdańskich lub też przez załogi statków polskich i gdańskich, oraz przetwory z tych stworzeń, wytworzone bezsprzecznie na morzu. Wyjęte z pod tego zwolnienia są małże i skorupiaki złowione na obcych wodach przybrzeżnych. Warunki potrzebne do uzyskania zwolnienia od cła, zawarte będą w osobnym regulaminie.

16) materjały, używane do budowy, do naprawy lub do wyposażenia samolotów, statków rzecznych i morskich, w przemyśle budowy samolotów i statków na obszarze Polski i Wolnego Miasta Gdańska, z wyjątkiem urządzeń kajutowych i kuchennych. Wyłączone od tej ulgi są. statki dla żeglugi na jeziorach i rzekach, służące celom luksusowym. Przepisy celem przeprowadzenia tego postanowienia zawarte będą w osobnym regulaminie".

§  3. Ustęp 2 art. 16 tegoż rozporządzenia otrzymuje następujące brzmienie:

"Zażalenie przeciw postępowaniu przy odprawie celnej i przeciw niewłaściwemu stosowaniu taryfy celnej, należy zgłaszać protokularnie zaraz przy ocleniu. Pozatem jest zażalenie takie dopuszczalne w przeciągu 30-dni od chwili oclenia o ile tożsamość towaru reklamowanego z towarem oclonym zostanie niewątpliwie udowodniona. Przeprowadzenie wobec właściwej władzy celnej dowodu tożsamości towaru, która winna być stwierdzona urzędownie, należy do żalącego się".

§  4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 11 stycznia 1922 r.