Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.27.162

| Akt utracił moc
Wersja od: 27 marca 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRÓW SKARBU I SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 19 marca 1920 r.
o zgłaszaniu aktów prawnych do wymiaru należytości bezpośrednich na obszarze b. zaboru austrjackiego.

Na podstawie art. VII ces, pat. z 9 lutego 1850, Dz. U. P. № 50 zarządzamy:
Art.  1.

Przewidziane w § 43 ustawy należytościowej z 9 lutego 1850 r. Dz. U. P. № 50 zgłoszenie aktów prawnych do wymiaru należytości bezpośrednich skierowane być ma wprost do właściwego urzędu skarbowego (Urzędu Wymiaru Należytości, Urzędu Podatkowego).

Art.  2.

Niezastosowanie się do art. 1 pociąga za sobą skutki, przewidziane w § 79 względnie w § 80 ustawy należytościowej, choćby obowiązany do zgłoszenia przedłożył sądowi właściwemu do zezwolenia na wpis hipoteczny lub na złożenie dokumentu, odpis przeznaczony do wymiaru należytości.

Art.  3.

Sądy mają i nadal przestrzegać uwagi 4 do poz. tar. 45 ustawy z 13 grudnia 1862, Dz. U. P. № 89, a to również przy podaniach o zezwolenie na złożenie dokumentu (§ 1, ces. rozp. z 21 maja 1916 Dz. U. P. № 151).

Art.  4.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 30-tym po ogłoszeniu go w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Z dniem tym tracą moc obowiązującą przepisy rozporządzeń austr. Ministrów Skarbu i Sprawiedliwości z dnia 30 maja 1850 Dz. 0. P. № 214, z 11 listopada 1882 Dz. U. P. № 159 i z dnia 23 maja 1916 Dz. O. P. № 152, o ile są sprzeczne z postanowieniami art. 1.