Zawieranie umów ubezpieczeń bezpośrednich w walucie zagranicznej.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1934.73.700

| Akt utracił moc
Wersja od: 20 sierpnia 1934 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 10 sierpnia 1934 r.
w sprawie zawierania umów ubezpieczeń bezpośrednich w walucie zagranicznej.

Na podstawie art. 12 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych (Dz. U. R. P. Nr. 59, poz. 509) zarządzam co następuje:
Umowy ubezpieczeń bezpośrednich mogą być zawierane w walucie zagranicznej w następujących przypadkach:
1)
w dziale ubezpieczeń przewozowych, o ile dotyczą transportów w obrocie z zagranicą, ładunków, znajdujących się w wolnym obszarze celnym, w magazynach celnych i składach celnych, oraz morskich środków przewozowych;
2)
w dziale ubezpieczeń ogniowych, o ile dotyczą nieruchomości, na których ciążą pożyczki hipoteczne udzielone przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie w Warszawie, Towarzystwo Kredytowe Przemysłu Polskiego lub przez Bank Gospodarstwa Krajowego w listach zastawnych lub w obligacjach, które w myśl art. 26 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych (Dz. U. R. P. Nr. 59, poz. 509) nie podlegają konwersji, a suma ubezpieczenia nieruchomości ma stanowić zabezpieczenie spłaty pożyczki i związanych z nią należności. Ubezpieczenie może być w tych przypadkach zawarte w tej walucie zagranicznej, w jakiej emitowano papiery wartościowe, będące przedmiotem pożyczki, i tylko do wysokości sumy zabezpieczającej pożyczkę;
3)
w innych wyjątkowych przypadkach nieobjętych pp. 1) i 2) za zgodą władzy nadzorczej nad zakładami ubezpieczeń.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.