Zasady ustalania przeciętnej miesięcznej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisów na zakładowe fundusze socjalny i... - Dz.U.1990.90.531 - OpenLEX

Zasady ustalania przeciętnej miesięcznej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisów na zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy w uspołecznionych zakładach pracy.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1990.90.531

Akt utracił moc
Wersja od: 28 grudnia 1990 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ
z dnia 21 grudnia 1990 r.
w sprawie zasad ustalania przeciętnej miesięcznej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisów na zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy w uspołecznionych zakładach pracy.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej (Dz. U. z 1990 r. Nr 58, poz. 343) zarządza się, co następuje:
1.
Podstawę obliczania odpisów, o których mowa w art. 4 ust. 2 i w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej (Dz. U. z 1990 r. Nr 58, poz. 343), zwanej dalej "ustawą", stanowi przeciętna miesięczna liczba zatrudnionych w roku poprzednim, ustalona według zasad określonych przez Główny Urząd Statystyczny. W liczbie tej uwzględnia się:
1)
pracowników zatrudnionych w okresie trwania działalności zakładu w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy,
2)
pracowników przebywających na urlopach wychowawczych,
3)
pracowników sezonowych w zakładach pracy o kampanijnym charakterze produkcji i usług,
4)
osoby, z którymi zakład pracy zawarł umowę o wykonanie pracy nakładczej,
5)
osoby zatrudnione na podstawie umowy agencyjnej.
2.
Przy ustalaniu odpisu na zakładowy fundusz socjalny uwzględnia się pracowników młodocianych, z którymi zakład pracy zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego.
3.
Nowo tworzone zakłady pracy za podstawę naliczania odpisów na zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy przyjmują przeciętną miesięczną liczbę planowanego zatrudnienia w roku bieżącym, a następnie w końcu roku korygują ją do przeciętnej liczby faktycznie zatrudnionych, ustalonej zgodnie z ust. 1.
4.
Zasady, o których mowa w ust. 3, mogą stosować także reorganizowane i likwidowane zakłady pracy.
Dodatkowe środki zakładowego funduszu socjalnego, o których mowa w art. 4 ust. 4 ustawy, naliczają również zakłady pracy, które objęły opieką socjalną emerytów i rencistów z innych zakładów pracy.
Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 31 stycznia 1990 r. w sprawie zasad ustalania liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisów na zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy w uspołecznionych zakładach pracy (Dz. U. Nr 9, poz. 55).
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r.