Wyznaczanie oficerów w czynnej służbie wojskowej do wykonywania zadań poza wojskiem. - Dz.U.1958.47.232 - OpenLEX

Wyznaczanie oficerów w czynnej służbie wojskowej do wykonywania zadań poza wojskiem.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1958.47.232

Akt utracił moc
Wersja od: 13 sierpnia 1969 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 18 lipca 1958 r.
w sprawie wyznaczania oficerów w czynnej służbie wojskowej do wykonywania zadań poza wojskiem.

Na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 13 grudnia 1957 r. o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych (Dz. U. z 1958 r. Nr 2, poz. 5) i art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1958 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. Nr 36, poz. 165) zarządza się, co następuje:
1.
Celem wyznaczenia oficerów w czynnej służbie wojskowej do wykonywania zadań poza wojskiem zainteresowani ministrowie oraz kierownicy naczelnych organów administracji państwowej przesyłają Ministrowi Obrony Narodowej corocznie w terminie do dnia 1 czerwca zestawienie stanowisk w podległych im resortach, na które oficerowie ci mają być wyznaczeni w następnym roku budżetowym, ze wskazaniem kwalifikacji, jakim powinni oni odpowiadać.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do kierowników urzędów centralnych i do władz naczelnych organizacji społecznych o charakterze obronnym.
3.
Zestawienia wymienionego w ust. 1 nie przesyła się, jeżeli zestawienie nadesłane w poprzednim roku nie ulega zmianie.
Przez użyte w dalszych przepisach niniejszego rozporządzenia określenia należy rozumieć:
1)
oficerowie - oficerów wyznaczonych do wykonywania zadań poza wojskiem,
2)
minister - również kierowników naczelnych organów administracji państwowej oraz kierowników urzędów centralnych i władze naczelne organizacji społecznych o charakterze obronnym.
1.
Na podstawie zestawień wymienionych w § 1 Minister Obrony Narodowej przedstawia Prezesowi Rady Ministrów wnioski w sprawie ustalenia wykazu stanowisk, na które mają być wyznaczeni oficerowie.
2.
Wykaz stanowisk zatwierdzony przez Prezesa Rady Ministrów jest podstawą do wyznaczenia oficerów w czynnej służbie wojskowej do wykonywania zadań poza wojskiem.
Zgodnie z wykazem stanowisk wymienionym w § 3 ust. 2 Minister Obrony Narodowej wyznacza oficerów do dyspozycji właściwego ministra z wnioskiem o wykorzystanie na określonym stanowisku.
1.
Oficera wyznacza na stanowisko, zwalnia z tego stanowiska oraz przenosi na inne stanowisko właściwy minister po uprzednim porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
2.
Oficerów wyznaczonych do wykonywania zadań w studiach wojskowych szkół wyższych, z wyjątkiem kierowników tych studiów i ich zastępców, wyznacza na stanowiska, zwalnia z nich oraz przenosi rektor szkoły wyższej po uprzednim porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
3.
Wyznaczenie na stanowisko i przeniesienie na inne może nastąpić tylko w ramach stanowisk ustalonych w wykazie wymienionym w § 3 ust. 2.
4.
O wyznaczeniu lub przeniesieniu oficera na inne stanowisko służbowe właściwy minister (rektor) zawiadamia Ministra Obrony Narodowej.
Oficerowie wyznaczeni do wykonywania zadań poza wojskiem pozostają poza normami ilościowymi przewidzianymi dla Sił Zbrojnych.
1.
Oficerowie mogą być przez Ministra Obrony Narodowej w każdym czasie odwołani ze służby poza wojskiem.
2.
Oficerowie mogą być odwołani ze służby poza wojskiem również na wniosek właściwego ministra zgłoszony Ministrowi Obrony Narodowej co najmniej na 3 miesiące przed zamierzonym odwołaniem.
1.
Oficer otrzymuje uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami, przewidziane dla żołnierzy zawodowych w przepisach o uposażeniu żołnierzy.
2.
Oficerowie wyznaczeni do wykonywania zadań w przedsiębiorstwach i zjednoczeniach, zatrudnieni na stanowiskach przewidzianych w schemacie organizacyjnym tych jednostek, mogą otrzymywać również premie na zasadach przewidzianych dla analogicznych grup pracowników cywilnych. Szczegółowe zasady premiowania oraz wysokość premii, jaką mogą otrzymywać oficerowie pełniący służbę w przedsiębiorstwach i zjednoczeniach, określa właściwy minister w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac oraz Ministrami Finansów i Obrony Narodowej.
3. 2
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów oraz Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac ustala tabele zaszeregowania poszczególnych stanowisk, na które mają być wyznaczeni oficerowie, z przyrównaniem do odpowiednich typowych stanowisk wojskowych i określeniem stopni etatowych przywiązanych do tych stanowisk.
4.
Minister Obrony Narodowej określa i podaje właściwemu resortowi wysokość uposażenia (bez premii), jakie przysługuje oficerowi na wyznaczonym stanowisku, obliczonego w myśl przepisów o uposażeniu żołnierzy, zgodnie z tabelą zaszeregowania stanowisk, wymienioną w ust. 3.
5.
Uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami oraz premie (ust. 2) przysługujące oficerowi pokrywa się ze środków zakładów pracy, w których pełnią oni służbę, bez potrącania podatku od wynagrodzeń.
6.
Oficerowi nie przysługują inne uposażenia, dodatki lub premie niż określone w ust. 1 i 2.
1.
Oficer otrzymuje uposażenie w terminach wypłaty obowiązujących w wojsku.
2.
Premię wypłaca się oficerom w terminach, w jakich wypłacana jest ona analogicznym grupom pracowników cywilnych.
1.
Oficer może być za jego zgodą przeniesiony na niższe stanowisko tylko w razie likwidacji zajmowanego przez oficera stanowiska, gdy nie ma możliwości przeniesienia go na inne równorzędne stanowisko. Przepisy § 5 stosuje się odpowiednio.
2.
Oficera nie można przenieść na niższe stanowisko w przypadku określonym w ust. 1, jeżeli stopień etatowy określony dla tego stanowiska w tabeli zaszeregowania (§ 8 ust. 3) jest niższy od posiadanego przez oficera stopnia oficerskiego.
1. 4
Niezależnie od uposażenia określonego w § 8 oficer otrzymuje z zakładu pracy, w którym pełni służbę:
1)
nagrody,
2)
należności za podróże służbowe i przeniesienia,
3)
ryczałt w razie śmierci członka rodziny - w wysokości i na zasadach określonych w przepisach o uposażeniu żołnierzy.
2.
Jeżeli oficer nie posiada kwatery wojskowej w miejscowości, w której położony jest zakład pracy, otrzymuje on od zakładu pracy mieszkanie służbowe lub równoważnik pieniężny w wymiarze i na zasadach określonych w przepisach o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy oficerów wyznaczonych do wykonywania zadań w studiach wojskowych szkół wyższych, którzy otrzymują kwatery wojskowe lub równoważnik pieniężny od organów wojskowych.
1.
Oficer otrzymuje od organów wojskowych bezpłatnie umundurowanie i wyekwipowanie w naturze lub równoważnik pieniężny na zasadach przewidzianych dla oficerów pełniących służbę w jednostkach podległych Ministrowi Obrony Narodowej.
2.
Oficer i jego rodzina korzystają na zasadach wymienionych w ust. 1:
1)
z bezpłatnej wojskowej pomocy leczniczej,
2)
z zapomóg i świadczeń socjalnych w wojsku,
3)
z ulg przy przejazdach państwowymi środkami komunikacyjnymi,
4)
z przejazdów na koszt wojska jeden raz w roku do obranej miejscowości w kraju i z powrotem,
5)
z innych świadczeń i ulg przewidzianych dla oficerów zawodowych.
3.
Tryb korzystania ze świadczeń wymienionych w ust. 1 i 2 określi Minister Obrony Narodowej.
Właściwy minister udziela oficerowi urlopu wypoczynkowego i innych urlopów przewidzianych w przepisach wojskowych w wymiarze i na zasadach określonych w tych przepisach.
Należności przysługujące oficerowi lub członkom jego rodziny w przypadku śmierci oficera lub zwolnienia go z czynnej służby wojskowej przyznają i wypłacają właściwe organy wojskowe.
Wydatki z tytułu świadczeń wymienionych w §§ 12 i 14 nie podlegają zwrotowi od zainteresowanego resortu.
Oficer podlega opiniowaniu na zasadach i w sposób określony przez Ministra Obrony Narodowej.
1.
Oficer podlega władzy dyscyplinarnej swych przełożonych wojskowych.
2.
Właściwy minister może złożyć Ministrowi Obrony Narodowej wniosek o dyscyplinarne ukaranie oficera.
1.
Z wnioskami o mianowanie oficerów na wyższe stopnie występują organy wojskowe określone przez Ministra Obrony Narodowej.
2.
Z wnioskami o odznaczenie oficerów mogą wystąpić organy wojskowe lub właściwy minister w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
1.
Oficerowie podlegają obowiązkowi szkolenia wojskowego według wytycznych wydanych przez Ministra Obrony Narodowej.
2.
Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z właściwym ministrem, może skierować oficera na szkolenie wojskowe na okres nie przekraczający 12 miesięcy.
3.
W czasie szkolenia oficer otrzymuje z budżetu właściwego resortu uposażenie i inne należności wymienione w § 8 ust. 1 i § 11 ust. 1.
Minister Obrony Narodowej może na wniosek właściwego ministra zwolnić oficerów od obowiązku noszenia umundurowania i oznak wojskowych w czasie wykonywania obowiązków służbowych.
Prawa i obowiązki oficerów nie uregulowane w niniejszym rozporządzeniu, związane z pełnieniem czynnej służby wojskowej, określają przepisy o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych.
Oficerowie wyznaczeni do wykonywania zadań poza wojskiem na podstawie dotychczasowych przepisów pozostają na tych stanowiskach do czasu ustalenia wykazu stanowisk wymienionego w § 3 ust. 2.
Oficerowie zawodowi wyznaczeni do wykonywania zadań poza wojskiem przed dniem 1 lipca 1958 r, których uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym (premią) przy zastosowaniu stawek obowiązujących od dnia 1 lipca 1958 r. byłoby niższe od uposażenia pobieranego dotychczas, otrzymują dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tymi uposażeniami.
Zestawienie stanowisk wymienione w § 1 ust. 1 na rok 1959 zainteresowani ministrowie prześlą Ministrowi Obrony Narodowej w terminie do dnia 1 września 1958 r.
Określone w niniejszym rozporządzeniu uprawnienia Ministra Obrony Narodowej przysługują w odniesieniu do oficerów wojsk wewnętrznych Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
Tracą moc dotychczasowe przepisy wykonawcze w przedmiotach unormowanych w niniejszym rozporządzeniu.
Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Obrony Narodowej oraz zainteresowanym ministrom.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1958 r.
1 § 8 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 26 lipca 1965 r. (Dz.U.65.33.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 1965 r.
2 Z dniem 18 marca 1969 r. znosi się wymóg uzgodnienia lub porozumienia z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac, zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 14 marca 1969 r. w sprawie uproszczenia trybu działalności naczelnych i centralnych organów administracji (Dz.U.69.7.59), wydanego na podstawie ustawy z dnia 13 grudnia 1957 r. o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych (Dz.U.58.2.5).

Z dniem 13 sierpnia 1969 r. znosi się wymóg uzgodnienia lub porozumienia z Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 1 sierpnia 1969 r. w sprawie uproszczenia trybu działalności naczelnych i centralnych organów administracji (Dz.U.69.23.165), wydanego na podstawie ustawy z dnia 13 grudnia 1957 r. o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych (Dz.U.58.2.5).

3 § 9 zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 26 lipca 1965 r. (Dz.U.65.33.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 1965 r.
4 § 11 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 26 lipca 1965 r. (Dz.U.65.33.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 1965 r.