Wyrok Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt K. 2/01. - Dz.U.2002.63.578 - OpenLEX

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt K. 2/01.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2002.63.578

Akt jednorazowy
Wersja od: 23 maja 2002 r.

WYROK
TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO
z dnia 23 kwietnia 2002 r.
sygn. akt K. 2/01.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Mirosław Wyrzykowski - przewodniczący,

Krzysztof Kolasiński - sprawozdawca,

Janusz Niemcewicz,

Jadwiga Skórzewska-Łosiak,

Jerzy Stępień,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2002 r. sprawy z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, z udziałem przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawcy, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie, że:

1)
art. 51 i art. 52 w związku z art. 90e ust. 1 i 6 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62 z późn. zm.) nie określając charakteru prawnego Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, a tym samym nie wskazując procedury (karnej, cywilnej czy administracyjnej) i nie stanowiąc jej w zaskarżonej ustawie, wedle której Fundusz nakłada na podmioty zobowiązane do zawarcia obowiązkowej umowy ubezpieczenia - opłaty karne za niezawarcie tej umowy, egzekwując ją własnym tytułem wykonawczym w trybie egzekucji administracyjnej, pozbawiając tym samym podmiot, na który została nałożona taka opłata karna, z możliwości korzystania z procesowo określonych środków odwoławczych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego - są niezgodne z art. 2, art. 7 i art. 78 Konstytucji RP, nie zapewniają bowiem należytych gwarancji proceduralnych,
2)
art. 90e ust. 1 i 1a ustawy wskazanej w pkt 1 - nie dokonując zróżnicowania wysokości opłaty karnej wedle faktycznego zawinienia osoby zobowiązanej do zawarcia obowiązkowej umowy ubezpieczenia, przewidując taką samą opłatę karną dla podmiotów, które nie zawarły umowy, jak i dla podmiotów, które opóźniły się w zawarciu umowy choćby o 1 dzień - narusza zasadę sprawiedliwości społecznej, o której stanowi art. 2 Konstytucji RP,

orzeka:

1)
art. 51 i art. 52 w związku z art. 90e ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819 i Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 37, poz. 424) nie jest niezgodny z art. 2, art. 7 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
art. 90e ust. 1a ustawy wskazanej w pkt 1 nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.