Art. 3. - Wyłączenie spod publicznej gospodarki lokalami domów jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1962.47.228 t.j.

| Akt utracił moc
Wersja od: 25 lipca 1972 r.
Art.  3.
1.
Domem jednorodzinnym w rozumieniu niniejszej ustawy jest dom albo samodzielna część domu bliźniaczego lub szeregowego o łącznej powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych nie przekraczającej 110 m2.
2.
Lokalem mieszkalnym w domu wielomieszkaniowym oraz w małym domu mieszkalnym w rozumieniu niniejszej ustawy jest lokal o powierzchni użytkowej nie przekraczającej 110 m2.
3.
Lokalem mieszkalnym w budynku mieszkalno-pensjonatowym jest lokal w budynku, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 220 m2, z której lokal mieszkalny o nie większej niż 85 m2 powierzchni użytkowej jest przeznaczony na cele mieszkalne właściciela budynku, a pozostałe lokale są przeznaczone na cele pensjonatowe lub noclegowe.
4.
Postanowienia dotyczące domów jednorodzinnych mają zastosowanie również do domów:
1)
w których celem umożliwienia pracy zawodowej właścicielom konieczne jest przeznaczenie części mieszkania na potrzeby wynikające z tej pracy (np. na dużą bibliotekę, gabinety lekarskie, dentystyczne, pracownie artystyczne itp.), o ile wskutek tego łączna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego przekracza powierzchnię określoną w ust. 1, nie przekracza jednak 140 m2,
2)
które oprócz lokalu mieszkalnego o powierzchni nie przekraczającej 110 m2 obejmują pomieszczenia użytkowe konieczne jako warsztat pracy do wykonywania zawodu.
5.
Postanowienia ust. 4 mają odpowiednie zastosowanie do lokali w małych domach mieszkalnych.