Rozdział 3 - Obowiązek stawienia się do poboru. Do art. 40 . - Wykonanie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 r. o powszechnym obowiązku wojskowym.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1939.20.131

| Akt utracił moc
Wersja od: 14 stycznia 1949 r.

Rozdział  III.

Obowiązek stawienia się do poboru.

Do art. 40.
§  149.
(1)
Wiek poborowego ustala się na podstawie metryki urodzenia (wyciągu z ksiąg metrykalnych).
(2)
W razie niemożności ustalenie wieku poborowego na podstawie metryki urodzenia (wyciągu z ksiąg metrykalnych) powiatowa władza administracji ogólnej ustala wiek poborowego w drodze dochodzenia.
(3)
Jeżeli dochodzenie nie dostarczyło podstaw niewątpliwych do ustalenia wieku poborowego - ustalenia wieku poborowego dokonuje komisja poborowa.
§  150.
(1)
Komisja poborowa ustala wiek poborowego na podstawie orzeczenia i wniosku lekarzy tej komisji oraz przedstawionych przez interesowanego dokumentów (paszport, dowód osobisty, świadectwa szkolne) świadczących pośrednio o jego wieku.
(2)
Orzeczenie i wniosek lekarski, dotyczący przypuszczalnego wieku poborowego, tudzież orzeczenie komisji poborowej wpisuje się do listy poborowych.
(3)
W przypadku późniejszego urzędowego stwierdzenia właściwej daty urodzenia poborowego, powiatowa władza administracji ogólnej zarządza potrzebne sprostowanie.
§  151.
(1)
Żołnierze pełniący czynną służbę wojskową tudzież osoby stanu urlopowanych, nie należący do kategorii poborowych, jeżeli kwestionują przynależność do rocznika poborowego, powinni udowodnić to aktem urodzenia lub innym niewątpliwym dokumentem, stwierdzającym ich wiek. Sprawy te rozstrzyga powiatowa władza administracji ogólnej.
(2)
Jeżeli proszący o zmianę rocznika poborowego nie może twierdzenia swego udowodnić dokumentem wymienionym w ust. (1), powiatowa władza administracji ogólnej załatwia podanie odmowie, zawiadamiając o tym interesowanego.
§  152.
Wiek poborowy w razie mobilizacji i w czasie wojny trwa na ogólnych zasadach do końca tego roku kalendarzowego, w którym poborowy kończy 23 lata życia.
§  153.
(1)
Do osób, które uzyskały dowód ukończenia szkoły (studiów) stopnia licealnego (art. 40 ust. (2)), zalicza się osoby, które ukończyły:
a)
liceum ogólnokształcące albo liceum pedagogiczne państwowe lub niepaństwowe z uprawnieniami szkół państwowych;
b)
liceum zawodowe państwowe albo niepaństwowe z uprawnieniami szkół państwowych;
c)
inną szkołę krajową (w W. M. Gdańsku) lub zagraniczną uznaną przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego za równorzędną z jedną ze szkół wymienionych pod a) lub b).
(2)
Dowodem ukończenia szkół jest świadectwo szkolne lub zaświadczenie dyrekcji szkoły. Zaświadczenie może być indywidualne albo też zbiorowe polegające na umieszczeniu ucznia (eksterna) w wykazie sporządzanym przez dyrekcje szkoły lub przewodniczących komisyj egzaminacyjnych dla eksternów w myśl art. 164.

Do art. 41.

§ 154.
(1)
Obowiązkowi stawienia się do poboru w danym roku kalendarzowym podlegają:
a)
osoby będące w wieku poborowym;
b)
osoby, które podlegały poborowi, lecz do poboru się nie zgłosiły, a nie przekroczyły jeszcze 60 lat życia;
c)
osoby, które nie podlegały wprawdzie poborowi, jednak nie mają dotychczas uregulowanego stosunku do służby wojskowej, a nie przekroczyły jeszcze 60 lat życia.
(2)
Obowiązkowi stawienia się do poboru nie podlegają te osoby, których stosunek do służby wojskowej został uregulowany przy akcji zebrań kontrolnych, zarządzonej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 1922 r. w przedmiocie zebrań kontrolnych (Dz. U. R. P. Nr 85, poz. 764).
§ 155.
(1)
Od obowiązku stawienia się do poboru przed komisją poborową w kraju są zwolnione osoby zamieszkałe stale za granicą, jeżeli z kraju wyjechały one legalnie.
(2)
Zwolnienie od obowiązku stawienia się do poboru trwa przez czas stałego zamieszkiwania za granicą.
(3)
W razie przyjazdu wymienionych w ust. (1) osób do kraju lub na obszar w. m. Gdańska na czas dłuższy niż 6 miesięcy, osoby te, jeżeli nie przekroczyły jeszcze 60 lat życia, obowiązane są stawić się przed komisją poborową.
(4)
Przepis ust. (3) nie dotyczy obywateli polskich, którzy opuścili granice Państwa Polskiego nielegalnie. Osoby te w razie przyjazdu do kraju lub na obszar w. m. Gdańska są obowiązane stawić się do poboru niezwłocznie, jeżeli nie przekroczyły jeszcze 60 lat życia.
§ 156.
(1)
W razie zarządzenia przez Ministra Spraw Wojskowych poboru za granicą osób stale tam zamieszkałych (art. 29 ust. (1)), osoby te obowiązane są stawić się do poboru przed konsularną komisją poborową.
(2)
Warunki stawienia się przed konsularną komisją poborową oraz sposób odbywania przeglądu określa według art. 29 ust. (2) zarządzenie Ministra Spraw Zagranicznych wydane w porozumieniu z Ministrami Spraw Wojskowych i Spraw Wewnętrznych.
§ 157.
(1)
Poborowi, zakwalifikowani podczas poboru głównego do kategorii B, mają stanąć ponownie przed komisją poborową podczas poboru głównego w następnym roku.
(2)
Poborowi, zakwalifikowani do kat. B przez dodatkową komisję poborową, są obowiązani stawić się ponownie do przeglądu po upływie roku od chwili wydania orzeczenia, przed najbliższą dodatkową komisją poborową.
(3)
Poborowi należący do kategorii osób wymienionych w art. 41 ust. (2) zdanie pierwsze, w razie otrzymania przy poborze głównym kat. B, mają stanąć do ponownego poboru w okresie poboru głównego w tym roku kalendarzowym, w którym kończą 21 lat życia. Przed tym terminem mogą stawać do poboru, jeżeli ubiegają się o przyjęcie ich do wojska lub marynarki wojennej w charakterze ochotników i jeżeli zaciąg ochotniczy tej kategorii osób zostanie zarządzony.
§ 158.
(1)
Poborowi, którzy po uznaniu ich za czasowo niezdolnych do służby wojskowej (kat. B) wyjechali legalnie z kraju za granicę i tam stale zamieszkali (§§ 13, 14), są przez czas stałego zamieszkania za granicą wolni od obowiązku stawienia się przed komisją poborową.
(2)
Poborowi ci są obowiązani stawić się do poboru w przypadkach określonych w § 155 ust. (3).
§ 159.
(1)
Osoby podlegające obowiązkowi stawienia się do poboru, które odbywają w tym czasie karę pozbawienia wolności lub pozostają w areszcie tymczasowym, albo też w miejscach odosobnienia nie przeznaczonych dla osób skazanych lub aresztowanych z powodu przestępstw, powinny stawić się przed komisją poborową po ukończeniu kary, uchyleniu aresztu tymczasowego lub zwolnieniu z miejsca odosobnienia.
(2)
Termin stawienia się takiej osoby przed komisją poborową wyznacza powiatowa władza administracji ogólnej w porozumieniu z zarządem zakładu karnego lub miejsca odosobnienia, który przeprowadza odpowiedni wpis o tym w aktach osobowych danej osoby.
(3)
Jeżeli wyznaczony termin stawienia się do poboru przypada na dzień ukończenia kary lub pobytu w miejscu odosobnienia lub też nie pokrywa się z dniem ukończenia kary (pobytu w miejscu odosobnienia), powiatowa władza administracji ogólnej przesyła poborowemu za pośrednictwem zarządu zakładu karnego lub miejsca odosobnienia wezwanie do poboru, które należy doręczyć poborowemu za pokwitowaniem.
(4)
W przypadkach gdy dzień zwolnienia z zakładu karnego jest nieokreślony (areszt tymczasowy), lub zwolnienie to może nastąpić przed terminem określonym w wyroku lub orzeczeniu skazującym, zarząd zakładu karnego niezwłocznie po otrzymaniu nakazu zwolnienia powinien porozumieć się w najkrótszej drodze z powiatową władzą administracji ogólnej celem wyznaczenia poborowemu terminu stawienia się przed komisją poborową.

Do art. 43.

§ 160.
(1)
Zarządzenia dotyczące powołania do poboru określają, jakie dokumenty mają poborowi przynieść z sobą i przedstawić komisji poborowej.
(2)
W wezwaniu (obwieszczeniu) do poboru dokumenty te należy określić szczegółowo.
§ 161.
(1)
Poborowy, który w wyznaczonym terminie nie stawił się osobiście przed komisją poborową lub rozpoznawczą, będzie uważany za uchylającego się od poboru, jeżeli nie wykaże, że niestawienie się do poboru nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
(2)
W razie niemożności stawienia się poborowego w terminie przed komisją poborową (rozpoznawczą) powinien on usprawiedliwić swe niestawiennictwo za pośrednictwem przełożonego gminy, podając przyczyny poparte dowodami.
(3)
W przypadkach, gdy przewodniczący komisji poborowej (rozpoznawczej) uzna przyczyny te lub dowody za niewystarczające, przekazuje on sprawę powiatowej władzy administracji ogólnej, celem ostatecznej oceny.
§  162.
Cierpiący na padaczkę (epilepsję) mogą być zwolnieni od stawienia się przed komisją poborową, jeżeli istnienie tej choroby będzie stwierdzone świadectwem lekarza powiatowego albo zaświadczeniem zakładów leczniczych państwowych lub samorządowych, albo też pisemnym zaświadczeniem zarządu gminy, podpisanym przez przełożonego oraz dwóch godnych zaufania obywateli tej gminy, stwierdzających istnienie tej choroby u poborowego.
§ 163.
(1)
Nie są obowiązani do osobistego stawienia się przed komisją poborową głuchoniemi, ociemniali i umysłowo upośledzeni lub chorzy, przebywający w zakładach specjalnych, jeżeli powiatowym władzom administracji ogólnej będą przedstawione świadectwa tych zakładów.
(2)
Poborowi wymienieni w ust. (1) nie przebywający w zakładach specjalnych są zwolnieni od obowiązku osobistego stawienia się przed komisją poborową, jeżeli stan kalectwa lub choroby zostanie stwierdzony świadectwem lekarza powiatowego lub świadectwem państwowego albo samorządowego zakładu leczniczego.
§ 164
(1)
Jeżeli komisja poborowa uzna przedstawione świadectwa lub zaświadczenia za niewystarczające, powiatowa władza administracji ogólnej zarządza przedstawienie danej osoby komisji poborowej.
(2)
Jeżeli przedstawione świadectwa lub zaświadczenia uzna komisja poborowa za wystarczające, zwalnia poborowego od osobistego stawienia się przed komisją poborową, oraz wydaje zaoczne orzeczenie o jego zdolności do służby wojskowej.
(3)
Zwolnienie poborowego od stawienia się przed komisją poborową należy wpisać w liście poborowych z powołaniem się na odpowiednie świadectwa lub zaświadczenia.
§ 165.
(1)
Jeżeli obowiązany do osobistego stawienia się przed komisją poborową wykaże za pośrednictwem przełożonego gminy, że z powodu trwale obłożnej choroby nie może stawić się na komisję poborową, komisja poborowa może wystąpić z wnioskiem do powiatowej władzy administracji ogólnej o delegowanie do chorego lekarza powiatowego, celem zbadania stanu zdrowia i wydania pisemnego orzeczenia lekarskiego.
(2)
Badanie lekarskie takiego poborowego może nastąpić po stwierdzeniu jego tożsamości przez organ samorządowy w obecności lekarza powiatowego.
(3)
Orzeczenie lekarskie ma zawierać szczegółowy opis stwierdzonego stanu chorobowego, jak również przypuszczalny czas trwania choroby z zaznaczeniem kiedy chory będzie mógł się stawić przed komisją poborową. Prócz tego należy podać w orzeczeniu nazwisko, imię i stanowisko służbowe organu samorządowego, który stwierdził tożsamość chorego poborowego.
(4)
Na podstawie pisemnego orzeczenia lekarza powiatowego może komisja poborowa, stosownie do orzeczenia i wniosku lekarzy komisji poborowej, wydać zaoczne orzeczenie o zdolności poborowego do służby wojskowej.

Do art. 44.

§  166.
(1)
Obowiązek stawienia się do poboru należy spełnić zasadniczo przed komisją poborową, właściwą dla tej gminy, w której podlegający stawiennictwu wpisany został do rejestru poborowych.
(2)
Poborowi mający miejsce stałego zamieszkania na obszarze w. m. Gdańska oraz przebywający tam czasowo, jeżeli w kraju nie mają miejsca zamieszkania, obowiązani są stawić się do poboru przed komisją poborową właściwą dla miasta Gdyni.
(3)
Poborowi czasowo przebywający za granicą lub na obszarze w. m. Gdańska, posiadający w kraju miejsce zamieszkania, obowiązani są stawić się do poboru przed komisją poborową właściwą dla tej gminy, w której rejestrach poborowych zostali wpisani.
§  167.
(1)
Jeżeli poborowy przed dniem stawienia się do poboru zmienił miejsce zamieszkania, powiatowa władza administracji ogólnej właściwa dla poprzedniego miejsca zamieszkania może na prośbę poborowego wniesioną do dnia 1 kwietnia roku poboru zezwolić w drodze wyjątku na dopełnienie obowiązku stawienia się przed komisją poborową nowego miejsca zamieszkania.
(2)
Niedotrzymanie terminu określonego w ust. (1) może być usprawiedliwione tylko z bardzo ważnych powodów.
(3)
W razie udzielenia zezwolenia na stawienie się przed komisją poborową właściwą ze względu na nowe miejsce zamieszkania - powiatowa władza administracji ogólnej przesyła wyciąg z listy poborowych do tej powiatowej władzy administracji ogólnej, której właściwość uzasadniona jest nowym miejscem zamieszkania, celem wpisania poborowego do listy poborowych. Skreślenie poborowego z listy poborowych, do której poborowy był wpisany ze względu na poprzednie miejsce zamieszkania, następuje dopiero po otrzymaniu od powiatowej władzy administracji ogólnej zawiadomienia o wpisaniu poborowego do listy poborowych.
§  168.
(1)
Poborowi przebywający czasowo poza obszarem powiatu (miasta), w którym obowiązani są stawić się przed komisją poborową, a którzy z uzasadnionych powodów nie mogą stawić się przed właściwą komisją poborową, mogą uczynić zadość obowiązkowi stawienia się przed komisją poborową właściwą dla miejsca ich pobytu (delegowana komisja poborowa).
(2)
Prośby o zezwolenie na stawienie się do poboru przed delegowaną komisją poborową mają być wnoszone do powiatowej władzy administracji ogólnej, właściwej dla tej gminy, w której listach poborowych poborowy został wpisany.
(3)
Prośby mają być wnoszone najdalej do dnia 1 kwietnia tego roku, w którym poborowy obowiązany jest stawić się do poboru. Niedotrzymanie tego terminu może być usprawiedliwione tylko z bardzo ważnych powodów.
§  169.
(1)
Zezwolenie na stawienie się do poboru w drodze delegacji ma być z reguły udzielane tylko na okres poboru głównego.
(2)
Zezwolenie na stawienie się do poboru w drodze delegacji przed dodatkowymi komisjami poborowymi może być udzielane tylko w przypadkach szczególnie ważnych.
§  170.
(1)
Poborowi, stający do poboru przed delegowaną komisją poborową, mają wykazać przy poborze tożsamość swej osoby w sposób usuwający wszelką wątpliwość.
(2)
Jeżeli poborowy nie może dostarczyć dowodów tożsamości lub dostarczony dowód nasuwa wątpliwości, należy skierować poborowego do właściwej komisji poborowej.
(3)
W przypadku stawienia się poborowego przed właściwą komisją poborową, mimo uzyskania zezwolenia na stawanie do poboru przed delegowaną komisją poborową, należy zezwolenie unieważnić zawiadamiając o tym niezwłocznie delegowaną komisję poborową.
§  171.
(1)
Stawienie się do poboru przed delegowaną komisją poborową (właściwą ze względu na miejsce pobytu poborowego) może być zarządzone także z urzędu przez powiatową władzę administracji ogólnej właściwej dla tej gminy, w której poborowy został wpisany do rejestru lub listy poborowych (władza delegująca).
(2)
W razie zarządzenia z urzędu stawienia się poborowego przed delegowaną komisją poborową - poborowemu nie służy prawo stawania przed komisją poborową, w której listach poborowych jest zapisany.
§  172.
(1)
Zezwolenia dotyczące stawiennictwa przed delegowaną komisją poborową (na prośbę lub z urzędu) należy wpisywać w rejestrach poborowych władzy delegującej, a jeżeli są już założone listy poborowych, w tych listach.
(2)
Równocześnie z udzieleniem zezwolenia na stawienie się do poboru w drodze delegacji władza delegująca przesyła władzy delegowanej w 2 egzemplarzach wyciąg z listy poborowych danego poborowego, oraz dwa egzemplarze karty indywidualnej.
(3)
Wyniki poboru powinny być przez komisję poborową delegowaną wpisane do nadsyłanych wyciągów. Jeden egzemplarz wyciągu i karty indywidualnej przesyła władza delegowana władzy delegującej, drugie zaś egzemplarze tych dokumentów przechowuje u siebie w aktach.
(4)
Wyciągi z listy poborowych podpisują wszyscy członkowie komisji poborowej.
§  173.
(1)
Po otrzymaniu wyciągu z listy poborowych władza delegująca wpisuje decyzję komisji poborowej i dane ustalone przez tę komisję do listy poborowych.
(2)
Przedstawiciel wojska i marynarki wojennej w komisji poborowej zakłada dla poborowych (ochotników) stających do poboru w drodze delegacji, zakwalifikowanych do kat. A, kartę ewidencyjną i zeszyt ewidencyjny, a dla poborowych zakwalifikowanych do kat C i D - kartę ewidencyjną i przekazuje te dokumenty komendantowi rejonu uzupełnień właściwemu dla władzy delegowanej, który przesyła je komendantowi rejonu uzupełnień właściwemu dla władzy delegującej.
§  174.
(1)
Delegowanie z urzędu komisji poborowej właściwej dla miejsca pobytu poborowego stosować należy w szczególności - jeżeli Minister Spraw Wewnętrznych w poszczególnych przypadkach nie zarządzi inaczej - do poborowych wymienionych w art. 40 ust. (2) oraz do kobiet.
(2)
Za miejsce pobytu poborowych wymienionych w art. 40 ust. (2) uważa się tę miejscowość, która stanowi siedzibę szkoły, w której uczeń (poborowy) uzyska w roku poboru dowód ukończenia szkoły (studiów) stopnia licealnego.
(3)
Delegowaną komisją poborową dla osób wymienionych w art. 40 ust. (2) jest zasadniczo ta komisja poborowa, która w okresie poboru głównego urzęduje w siedzibie wymienionej w ust. (2) szkoły, lub na obszarze powiatu, w którym ta szkoła ma swą siedzibę.
§  175.
(1)
Podstawą urzędowania delegowanej komisji poborowej dla poborowych wymienionych w art. 40 ust. (2) jest lista uczniów poborowych, zestawiona przez powiatową władzę administracji ogólnej właściwą ze względu na siedzibę szkoły wymienionej w § 174 ust. (2) na podstawie wykazów uczniów nadesłanych w myśl art. 164 przez dyrektorów szkół i przewodniczących komisyj egzaminacyjnych dla eksternów.
(2)
Lista uczniów poborowych ma być zestawiona w jednym egzemplarzu według ustalonej przez kierownika powiatowej władzy administracji ogólnej kolejności szkół istniejących w danym powiecie (mieście).
§  176.
(1)
Listę uczniów poborowych prowadzi się według zasad określonych dla listy ochotników.
(2)
Dla uczniów, którzy są wpisani do list poborowych innych powiatów albo też mają miejsce zamieszkania na terenie innych powiatów, wypełnia się karty indywidualne w dwu egzemplarzach.
§  177.
(1)
Po ukończeniu poboru, powiatowa władza administracji ogólnej sporządza z listy uczniów poborowych wyciągi, które przesyłać należy do tych powiatowych władz administracji ogólnej, w których listach poborowych są zapisani uczniowie stający do przeglądu przed delegowaną komisją poborową, a jeżeli ze względu na wiek do list poborowych jeszcze nie są zapisani - do powiatowych władz administracji ogólnej właściwych dla miejsca zamieszkania uczniów. Tym powiatowym władzom administracji ogólnej przesyła się również jeden egzemplarz karty indywidualnej poborowego ucznia.
(2)
Na podstawie wyciągu z listy uczniów poborowych i karty indywidualnej powiatowa władza administracji ogólnej przeprowadza w liście poborowych właściwe wpisy, które podpisuje kierownik tej władzy.
(3)
Przedstawiciel wojska i marynarki wojennej w komisji poborowej zakłada dla poborowych, wymienionych w art. 40 ust. (2), zakwalifikowanych do kat. A, kartę ewidencyjną i zeszyt ewidencyjny, a dla zakwalifikowanych do kat. C lub D - kartę ewidencyjną i przekazuje te dokumenty bezpośrednio po przeglądzie komendantom rejonów uzupełnień, właściwym dla powiatowych władz administracji ogólnej, w których listach poborowych poborowi ci są zapisani, a jeżeli ze względu na wiek do list poborowych jeszcze nie są zapisani - do komendantów rejonów uzupełnień właściwych dla miejsca zamieszkania poborowych.

Do art. 45.

§  178.
Powiatowe władze administracji ogólnej są obowiązane czuwać nad terminowym stawieniem się wszystkich poborowych do poboru głównego. Władze te powinny spowodować, aby poborowi, którzy nie stawili się w terminie przed komisją poborową, wykonali ten obowiązek w miarę możności jeszcze w czasie poboru głównego.
§  179.
(1)
Obowiązkiem przełożonych gmin jest dopilnowanie, ażeby poborowi uczynili zadość obowiązkowi stawienia się do poboru, w terminie, wyznaczonym dla gminy. Organa policji obowiązane są udzielać przełożonym gmin potrzebnej pomocy, zwłaszcza dla doprowadzania opornych do poboru.
(2)
W razie niedotrzymania przez poborowego terminu stawiennictwa przed komisją poborową należy na zarządzenie powiatowej władzy administracji ogólnej doprowadzić poborowego przymusowo.
§  180.
Powiatowa władza administracji ogólnej wszczyna bezzwłocznie w stosunku do poborowych, którzy nie stawili się do poboru głównego, dochodzenia, celem stwierdzenia przyczyn niestawiennictwa. Poborowych tych należy przedstawić do poboru w czasie urzędowania komisji poborowej, a jeżeli komisja ta już nie urzęduje - przed najbliższą dodatkową komisją poborową.
§  181.
(1)
W razie wyśledzenia lub doprowadzenia do powiatowej władzy administracji ogólnej uchylających się poborowych, którzy z tytułu miejsca zamieszkania należą do innego powiatu lub nie są objęci listami poborowych danego powiatu, powiatowa władza administracji ogólnej po ustaleniu tożsamości osoby przytrzymanego stwierdza, w którym powiecie został on wpisany do listy poborowych, i po ustaleniu tej okoliczności zwraca się do właściwej powiatowej władzy administracji ogólnej o przysłanie wyciągów z listy poborowych; po nadejściu tych wyciągów władza ta zarządza przedstawienie takiego poborowego do poboru w najbliższym terminie urzędowania komisji poborowej.
(2)
Jeżeli nie można ustalić, gdzie doprowadzony lub wyśledzony został wpisany do listy poborowych, powiatowa władza administracji ogólnej zapisuje takiego poborowego do swojej listy właściwego rocznika.
§  182.
(1)
Gdy zachodzi potrzeba zatrzymania poborowego, celem zapobieżenia ponownemu uchyleniu się jego od poboru, powiatowa władza administracji ogólnej zarządza osadzenie zatrzymanego w areszcie gminnym lub sądowym.
(2)
Zatrzymanego należy przedstawić komisji poborowej w najbliższym terminie jej urzędowania.
§  183.
(1)
Powiatowe władze administracji ogólnej mają prowadzić ewidencję osób uchylających się od stawiennictwa do poboru i utrzymywać ją w stanie aktualności.
(2)
Kierownik powiatowej władzy administracji ogólnej składa wojewódzkiej władzy administracji ogólnej dwa razy do roku, w terminach 1 października i 1 kwietnia sprawozdania o ilości uchylających się od poboru i o wynikach ich ścigania.
(3)
Wojewódzka władza administracji ogólnej informuje dwa razy do roku, w terminach 15 października i 15 kwietnia, dowódcę okręgu korpusu (terytorialnego dowódcę równorzędnego) o wynikach ścigania uchylających się od poboru.

Do art. 46.

§  184.
(1)
Zarządy gmin powinny przewidzieć, jaką ilość niezamożnych poborowych i członków ich rodzin mają zaopatrzyć w środki lokomocji w celu umożliwienia im stawienia się do komisyj poborowych i środki te w stosownym czasie dostarczyć.
(2)
Sumy potrzebne na pokrycie kosztów przedstawienia tych osób komisji poborowej zarządy gmin powinny umieszczać w swoich budżetach.
§  185.
Przez koszty związane z doprowadzeniem uchylających się od poboru rozumieć należy również koszty transportu, eskorty i wyżywienia.