Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.42.254

| Akt utracił moc
Wersja od: 28 maja 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 1 maja 1920 r.
w sprawie wykonania ustawy z dnia 30 kwietnia 1920 r. w przedmiocie przyznania bonifikacji posiadaczom asygnat 5% wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1918.

Na zasadzie art. 7 ustawy z dn. 30 kwietnia 1920 r. w przedmiocie przyznania bonifikacji posiadaczom asygnat 5%-wej wewnętrznej pożyczki państwowej z 1918 r. (Dz. Ust. 1920 r. № 38, poz. 221) zarządzam co następuje:
1) Posiadacze asygnat 5% wewnętrznej pożyczki państwowej 1918 r., którzy nie otrzymali dotychczas procentu w wysokości 5 od 100 w stosunku rocznym za okres 6-miesięczny od 1-go listopada 1919 r. do 1-go maja 1920 r., otrzymają ten procent począwszy od 1-go maja 1920 r. w markach polskich jednocześnie z wypłatą kapitału za umorzone asygnaty, przyczem procenty od asygnat w walutach koronowej i rublowej będą wypłacane podług wskazanego w ustawie kursu przerachowania, przy zamianie asygnat na gotowiznę.
2) Przy zamianie asygnat 5% wewnętrznej pożyczki państwowej 1918 r. na obligacje wewnętrznych pożyczek państwowych z r. 1920, procent za zakupione w ten sposób pożyczki będzie się liczył od 1-go maja 1920 r. bez względu na termin przedstawienia do umorzenia asygnat pożyczki 1918 r., aż do końca realizacji pożyczek z r. 1920.
3) Następujące instytucje będą przyjmowały do umorzenia asygnaty 5% wewnętrznej pożyczki państwowej 1918 r.: a) Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa ze wszystkiemi oddziałami, b) Pocztowa Kasa Oszczędności, c) kasy skarbowe i powiatowe, d) urzędy podatkowe, e) prywatne instytucje bankowe, które uczestniczą w realizacji pożyczek krótko i długoterminowej z r. 1920.
4) Wszystkie instytucje, wymienione w ust. 3 niniejszego rozporządzenia, obowiązane są do przyjmowania i wypłaty asygnat pożyczki państwowej z r. 1918 bez wzglądu na to, czy przedstawiane asygnaty nabyto w tej samej instytucji, do której są obecnie przedstawione czy też w jakiejbądź innej, z tem jednak zastrzeżeniem, że wypłata asygnat, które były wydane przez inne instytucje, może nastąpić tylko po sprawdzeniu ich przez Urząd pożyczek państwowych w Warszawie, asygnaty zaś ze stemplem tej instytucji, do której zostały przedstawione, o ile nie wzbudzają podejrzenia, mogą być opłacone natychmiast.

Warszawa, dnia 1 maja 1920 r.