Wykonanie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowem.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1935.12.66

| Akt utracił moc
Wersja od: 22 lutego 1935 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 11 lutego 1935 r.
wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych oraz Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w sprawie wykonania rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowem.

Na podstawie art. 21 i 22 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowem (Dz. U. R. P. Nr. 96, poz. 864) zarządza się co następuje:
§  1.
(1)
Artykuły, powołane w rozporządzeniu niniejszem bez określenia, oznaczają przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowem.
(2)
Paragrafy, powołane w rozporządzeniu niniejszem bez określenia, oznaczają przepisy rozporządzenia niniejszego.
§  2.
(1)
Zakład ubezpieczeń obowiązany jest zgłosić do rejestru ajentów ubezpieczeniowych każdą osobę, której powierzył stałe pośredniczenie ubezpieczeniowe, chociażby nawet uprzednio osoba ta została zgłoszona do rejestru.
(2)
Nadanie zgłoszenia przed upływem terminu na poczcie uznaje się za zgłoszenie w terminie.
§  3.
(1)
Zgłoszenie następuje w formie przepisanej przez władzę nadzorczą.
(2)
Do zgłoszenia należy dołączyć następujące dokumenty:
1)
dowód (uwierzytelniony odpis) obywatelstwa polskiego ajenta;
2)
dowód (uwierzytelniony odpis) niekaralności;
3)
dowód (uwierzytelniony odpis) znajomości języka polskiego w mowie i piśmie (§ 7);
4)
dowód (uwierzytelniony odpis) posiadania wymaganych kwalifikacyj zawodowych (§ 8), oraz podać działy ubezpieczeń, w których ajent ma pracować, przewidziany obszar jego działalności, zakres uprawnień ajenta, wysokość i rodzaje jego wynagrodzenia.
(3)
Jeżeli ajent jest już wpisany do rejestru, wówczas w przypadku ponownego zgłoszenia nie dołącza się dokumentów, wskazanych w ust. 2 pkt. 1, 2 i 3, dokument zaś, wskazany w ust. 2 pkt. 4, dołącza się tylko w przypadku rozszerzenia działalności ajenta na nowe działy ubezpieczeń.
§  4.
Zgłoszenie ajenta przez zakład ubezpieczeń, dokonane w sposób, nieodpowiadający wymaganiom § 3, uważa się za niebyłe.
§  5.
Jeżeli do zgłoszenia, dokonanego przez ajenta, nie dołączono uwierzytelnionego odpisu umowy, zawartej z zakładem ubezpieczeń, władza nadzorcza zażąda od zakładu ubezpieczeń potwierdzenia w zakreślonym terminie treści umowy, zawartej z ajentem. Do bezpośredniego zgłoszenia ajenta stosuje się pozatem odpowiednio przepis § 4.,
§  6.
(1)
Przed wpisaniem ajenta do rejestru władza nadzorcza zasięgnie opinji właściwego dla ajenta starosty co do posiadania przez niego kwalifikacyj moralnych.
(2)
Nie mogą być wpisane do rejestru osoby karane za przestępstwa z chęci zysku lub za zbrodnie stanu.
(3)
Osoby, przeciwko którym toczy się postępowanie karno-sądowe lub upadłościowe lub też postępowanie o ich ubezwłasnowolnienie, nie mogą być wpisane do rejestru w czasie trwania takiego postępowania.
§  7.
(1)
Za wystarczający dowód znajomości języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie, potrzebnym ajentowi ubezpieczeniowemu (§ 3), uznaje się świadectwo ukończenia szkoły ogólnokształcącej lub zawodowej stopnia gimnazjalnego, zorganizowanej na podstawie ustawy o ustroju szkolnictwa z 11 marca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 38, poz. 389). Za równorzędne z temi świadectwami uznaje się w stosunku do szkół, zorganizowanych na podstawie przepisów, obowiązujących przed wprowadzeniem w życie cytowanej wyżej ustawy o ustroju szkolnictwa z dnia 11 marca 1932 r., świadectwa ukończenia po odrodzeniu Państwa Polskiego co najmniej:
1)
trzyletniej szkoły zawodowej, do której warunkiem przyjęcia jest ukończenie 7 klas szkoły powszechnej lub 3 klas szkoły średniej ogólnokształcącej;
2)
6 klas średniej szkoły ogólnokształcącej według dawnego ustroju lub złożenia egzaminu w charakterze eksterna w tym zakresie przed Państwową Komisją Egzaminacyjną;
3)
sześcio i siedmio klasowego liceum żeńskiego;
4)
dziewięciostopniowych lub sześcioklasowych szkół wydziałowych;
5)
trzech kursów seminarjum nauczycielskiego pięcioletniego lub dwóch kursów seminarjum nauczycielskiego czteroletniego oraz trzyletniego seminarjum ochroniarskiego;
6)
analogicznych do wymienionych w pkt. 1 - 5 szkół przed odrodzeniem Państwa Polskiego, jeżeli świadectwo zawiera co najmniej dostateczny stopień z języka polskiego.

Świadectwa wymienionych rodzajów szkół są miarodajne, jeżeli zostały wydane przez szkoły państwowe lub prywatne z prawami szkół państwowych (publicznych).

(2)
Za dowód znajomości języka polskiego uznaje się również świadectwo złożenia egzaminu, przewidzianego w § 28. Pozatem władza nadzorcza może także uznawać inne dowody za wystarczające do stwierdzenia znajomości języka polskiego.
§  8.
(1)
Jako dowód posiadania wymaganych kwalifikacyj zawodowych (§ 3) uznaje się:
1)
świadectwo z ukończenia wyższej lub średniej szkoły zawodowej, zaliczonej przez Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego do szkół, kwalifikujących do wykonywania pośredniczenia ubezpieczeniowego, lub
2)
świadectwo złożenia egzaminu, przewidzianego dla ajentów ubezpieczeniowych (§ 28), i świadectwo z odbycia jednorocznej praktyki ubezpieczeniowej w zakładzie ubezpieczeń, u ajenta lub maklera ubezpieczeniowego lub
3)
zaświadczenia pracy, jeżeli władza nadzorcza uzna, że udowodniony niemi przebieg dotychczasowej pracy zawodowej zapewnia dostateczne kwalifikacje do wykonywania pośredniczenia ubezpieczeniowego.
(2)
Jeżeli ajent upoważniony jest do zawierania umów ubezpieczenia, wówczas poza dokumentami, wymienionemi w ust. 1, wymaga się świadectwa z odbycia przynajmniej rocznej praktyki ubezpieczeniowej u ajenta, uprawnionego do zawierania umów ubezpieczenia, maklera ubezpieczeniowego lub w zakładzie ubezpieczeń.
§  9.
(1)
Władza nadzorcza prowadzi rejestr w formie kartoteki według załączonego wzoru (załącznik Nr. 1). Dla każdego ajenta będzie przeznaczona osobna karta. W razie wyczerpania tej karty dodaje się dalsze karty, oznaczając je odpowiednio.
(2)
Dyrektor Państwowego Urzędu Kontroli Ubezpieczeń wyznacza do prowadzenia rejestru urzędnika, który będzie odpowiedzialny za całość i porządek kartoteki - rejestru oraz akt rejestrowych.
§  10.
(1)
Zarejestrowaniu podlegają:
1)
data wpłynięcia zgłoszenia lub nadania go na pocztę, jeżeli zgłoszenie wpłynęło po upływie siedmiodniowego terminu (art. 4, ust. 2);
2)
data decyzji o wpisaniu ajenta do rejestru;
3)
imię i nazwisko ajenta;
4)
kwalifikacje zawodowe;
5)
nazwa zakładu ubezpieczeń;
6)
wysokość i rodzaje wynagrodzenia ajenta;
7)
uprawnienia ajenta;
8)
działy ubezpieczeń, w których ajent pracuje;
9)
obszar działalności ajenta;
10)
miejsce stałego zamieszkania lub siedzibę, jeżeli ajent posiada lokal, w którym przyjmuje strony.
(2)
Decyzja o wpisaniu nie wymaga uzasadnienia i nie jest doręczana zakładowi ani ajentowi. Decyzja o odmowie jest podawana do wiadomości wszystkim zakładom ubezpieczeń, a imię i nazwisko ajenta jest wciągane na listę kandydatów na ajentów, którym odmówiono wpisu do rejestru ajentów ubezpieczeniowych.
(3)
Datę decyzji o wpisaniu do rejestru uważa się za datę wpisu.
§  11.
(1)
O rozwiązaniu umowy z ajentem lub jej zmianie, jak również o zmianie siedziby ajenta lub innych danych, podlegających zarejestrowaniu, zakład powinien niezwłocznie zawiadomić władzę nadzorczą, dołączając odpowiednie dokumenty.
(2)
Zakład ubezpieczeń jest obowiązany również do zawiadamiania władzy nadzorczej o okolicznościach, któreby uzasadniały skreślenie ajenta z rejestru (art. 6 ust. 5) lub wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (art. 15).
§  12.
(1)
Ajenci będą wpisywani do rejestru kolejno według daty decyzji o wpisaniu.
(2)
Zmiany, zgłoszone przez zakłady ubezpieczeń, należy wpisywać w odpowiednich rubrykach z zaznaczeniem w rubryce "uwagi" daty wpisu i w rubryce "nazwa zakładu ubezpieczeń" - zakładu ubezpieczeń, którego zmiany dotyczą.
(3)
Omyłki pisarskie i tym podobne oczywiste błędy we wpisach powinny być przekreślane i prostowane czerwonym atramentem.
(4)
Skreślenie ajenta z rejestru jak również ukaranie go w trybie dyscyplinarnym należy uwidocznić w odpowiedniej rubryce rejestru.
§  13.
Władza nadzorcza podawać będzie do wiadomości zakładów ubezpieczeń wykazy osób, które pomimo uprzedniej odmowy wpisania ich do rejestru lub też skreślenia z rejestru ajentów nie utraciły (art. 6, ust. 5, zdanie końcowe) albo też uzyskały warunki, konieczne do wpisania ich do rejestru ajentów ubezpieczeniowych (art. 6, ust. 1).
§  14.
(1)
Zgłoszenie pomocnika ajenta ubezpieczeniowego do wykazu powinno być dokonane w formie, przepisanej przez władzę nadzorczą.
(2)
Ajent, zgłaszający swego pomocnika, powinien podać jego imię i nazwisko, dane, dotyczące jego kwalifikacyj, oraz określić rodzaj wykonywanych przez niego czynności.
§  15.
Wykaz pomocników ajentów ubezpieczeniowych prowadzi w formie kartoteki według wzoru, załączonego do rozporządzenia niniejszego (załącznik Nr. 2), urzędnik, wyznaczony do tego przez Dyrektora Państwowego Urzędu Kontroli Ubezpieczeń. Dla każdego pomocnika ajenta będzie przeznaczona w wykazie osobna karta. W razie wyczerpania tej karty dodaje się dalsze karty, oznaczając je odpowiednio.
§  16.
(1)
W razie zgłoszenia pomocnika przez kilku ajentów należy każde zgłoszenie zaznaczyć w wykazie.
(2)
O zaprzestaniu zatrudniania pomocnika oraz o zmianach, jakie nastąpiły co do okoliczności, podlegających rejestracji, ajent powinien niezwłocznie zawiadomić władzę nadzorczą, poczem nastąpi skreślenie pomocnika z wykazu lub też wpisanie zmiany w odpowiedniej rubryce.
(3)
W razie wydania decyzji, przewidzianej w art. 9 ust. 3, władza nadzorcza skreśla równocześnie pomocnika ajenta z wykazu.
(4)
Omyłki pisarskie i tym podobne oczywiste błędy we wpisach powinny być przekreślane i prostowane czerwonym atramentem.
§  17.
Ajent wykonywa pośredniczenie ubezpieczeniowe na podstawie umowy ajencyjnej, zawartej z zakładem ubezpieczeń.
§  18.
(1)
Przed rozpoczęciem swej działalności ajent powinien otrzymać od zakładu ubezpieczeń pełnomocnictwo oraz legitymację.
(2)
Pełnomocnictwo powinno być wystawione według wzoru, załączonego do rozporządzenia niniejszego (załącznik Nr. 4), i wywieszone na najbardziej widocznem miejscu w lokalu ajenta, przeznaczonym do przyjmowania stron.
(3)
Legitymacja powinna być wystawiona według wzoru, załączonego do rozporządzenia niniejszego (załącznik Nr. 5), i zaopatrzona w fotografję ajenta.
(4)
Ajent obowiązany jest okazać stronie legitymację przy pierwszej czynności, mającej na celu zawarcie umowy ubezpieczenia, chociażby strona nie domagała się tego, oraz zawsze na żądanie strony.
§  19.
Pełnomocnictwo, wydane ajentowi przez zakład ubezpieczeń, powinno wyraźnie określać termin, na który zostało wydane, lokal biurowy ajenta, jeżeli go posiada, lub miejsce stałego zamieszkania, obszar działalności, działy ubezpieczeń, w których ma poruczone pośredniczenie, oraz wskazywać czynności, do których wykonywania ajent zostaje upoważniony.
§  20.
Pomocnik ajenta współdziała z ajentem przez wykonywanie poszczególnych czynności z zakresu pośredniczenia ubezpieczeniowego w imieniu i z upoważnienia ajenta, który za tę działalność swego pomocnika ponosi całkowitą odpowiedzialność wobec zakładu ubezpieczeń i władzy nadzorczej.
§  21.
(1)
Ajent powinien wydać swemu pomocnikowi legitymację według wzoru, załączonego do rozporządzenia niniejszego (załącznik Nr. 5), z fotografją tegoż pomocnika.
(2)
W treści legitymacji należy wyraźnie określić zakres czynności pomocnika ajenta.
(3)
Pomocnik jest obowiązany okazywać stronie legitymację przy każdej czynności.

Rachunkowość i sprawozdania.

§  22.
(1)
Każdy ajent obowiązany jest prowadzić według wzorów, załączonych do rozporządzenia niniejszego:
1)
książkę kontroli otrzymanych polis i kwitów (załączniki Nr. 6 i 7),
2)
książkę kasową (załączniki Nr , 8 i 9), oraz przechowywać faktury rachunkowe, grzbiety kwitów, pisma i okólniki zakładu ubezpieczeń tudzież odpisy swoich pism handlowych.
(2)
Niezależnie od wymienionych wyżej książek ajent obowiązany jest na żądanie zakładu ubezpieczeń prowadzić bardziej szczegółowe kontrole.
§  23.
(1)
Kontrolę otrzymanych polis i kwitów w dziale ubezpieczeń na życie należy prowadzić w odrębnej, poświadczonej przez zakład książce; kontrolę otrzymanych polis i kwitów w innych działach ubezpieczeń poza działem ubezpieczeń na życie prowadzić można w jednej, poświadczonej przez zakład książce, przeznaczając dla każdego działu ubezpieczeń lub waluty odrębną stronę.
(2)
Do kontroli otrzymanych polis i kwitów wpisuje się wszystkie polisy i kwity podług specyfikacyj, otrzymanych z zakładu, i w kolejności otrzymania. Po zainkasowaniu należności z polisy lub kwiki uzyskaną sumę odnotowuje się w kontroli w odpowiedniej rubryce, podając jednocześnie Nr. pozycji kasowej, pod którą zaprzychodowano wpłaconą kwotę. Adnotacje takie należy czynić również i w przypadku uzyskania częściowej wpłaty na rachunek składki. Kontrolę otrzymanych polis i kwitów można uzupełniać nieprzewidzianemi we wzorach szczegółami.
§  24.
(1)
Książkę kasową, poświadczoną przez zakład, należy prowadzić odrębnie dla działu ubezpieczeń na życie oraz odrębnie dla wszystkich pozostałych działów ubezpieczeń. Książka kasowa powinna być pisana przez kalkę. Po każdorazowem zapisaniu strony należy odpis oderwać i przesłać niezwłocznie zakładowi; odpis strony, zawierającej miesięczne zamknięcie, ajent powinien przesłać zakładowi nie później niż 5-go następnego miesiąca.
(2)
Do książki kasowej należy wpisywać wszystkie wpływy oraz wszystkie wydatki.
(3)
Zainkasowana składka, po odnotowaniu jej w kontroli otrzymanych polis i kwitów, powinna być równocześnie wpisana w takiej samej kwocie na przychód kasy, z powołaniem się na właściwą pozycję kontroli otrzymanych polis i kwitów.
(4)
Prowizję, wypłaconą ajentowi od tej składki, należy zgodnie z wyszczególnieniem w książce kontroli otrzymanych polis i kwitów wyrozchodować z kasy, powołując się na Nr. pozycji kontroli otrzymanych polis i kwitów.
(5)
Częściowe wpłaty na poczet składki należy zarachowywać w rubryce składek. Częściową wpłatę odnotowuje się również w książce kontroli otrzymanych polis i kwitów.
(6)
Otrzymane zadatki na nowopozyskane ubezpieczenia wpisuje się na przychód kasy w rubryce zadatków. Zwrócone zadatki wyrozchodowuje się z kasy również przez rubrykę zadatków. W przypadku zawarcia ubezpieczenia i zainkasowania reszty należnej składki należy wyrozchodować z kasy pobrany zadatek i zaprzychodować następnie całą sumę składki, odnotowując ją jednocześnie w kontroli otrzymanych polis i kwitów.
§  25.
(1)
Polisy i kwity, otrzymane od zakładu, ajent obowiązany jest przechowywać osobno, ułożone chronologicznie podług dat płatności oraz działów ubezpieczeń. Wszelkie inne dowody rachunkowe oraz kasowe należy przechowywać w sposób, umożliwiający każdorazowo przeprowadzenie szczegółowej kontroli.
(2)
Dowody rachunkowe ajent przechowuje w czasie, zakreślonym w art. 56 kodeksu handlowego z dnia 27 czerwca 1934 r. (Dz. U. R. P. Nr. 57, poz. 502).
§  26.
(1)
Każdy ajent obowiązany jest nadsyłać zakładowi:
1)
odpisy książki kasowej;
2)
wykazy miesięczne niezainkasowanych polis i kwitów w poszczególnych działach ubezpieczeń według wzorów, dołączonych do rozporządzenia niniejszego (załączniki Nr. 10 i 11).
(2)
Wykazy niezainkasowanych polis i kwitów powinien ajent przesyłać zakładowi nie później niż 5-go następnego miesiąca. Wykazy należy zbroszurować i, pisząc przez kalkę, przesłać zakładowi stronę pierwszą.
(3)
Wykazy niezainkasowanych polis i kwitów można uzupełniać nieprzewidzianemi we wzorach szczegółami.
§  27.
Książkę kasową należy zamykać co miesiąc, książkę kontroli otrzymanych polis i kwitów - dwa razy do roku (na dzień 30 czerwca i 31 grudnia). Pozostałości gotówkowe w kasie oraz remanent dowodów niezainkasowanych przenosi się na następny okres obrachunkowy.
§  28.
Kandydaci na ajentów, jeżeli nie posiadają świadectw, wymienionych w § 8 ust. 1 pkt. 1, powinni wykazać się przed komisją egzaminacyjną znajomością:
1)
języka polskiego w słowie i piśmie;
2)
istoty ubezpieczenia oraz podstawowych zasad i taryf w działach ubezpieczeń, w których kandydat zamierza wykonywać pośredniczenie ubezpieczeniowe;
3)
przepisów prawa o pośrednictwie ubezpieczeniowem;
4)
zasad organizacji akwizycji ubezpieczeniowej;
5)
prawa o umowie ubezpieczenia, obowiązującego na obszarze działalności ajenta;
6)
zasad rachunkowości i sprawozdań ajentów;
7)
techniki opracowywania wniosków ubezpieczeniowych;
8)
stosunków gospodarczych Polski w związku z ubezpieczeniami.
§  29.
(1)
Komisję egzaminacyjną dla ajentów i maklerów powołuje władza nadzorcza w składzie przewodniczącego, jego zastępców i odpowiedniej ilości członków.
(2)
Komisja egzaminuje w wyznaczonych przez przewodniczącego kompletach w składzie 3 członków (łącznie z przewodniczącym kompletu).
§  30.
(1)
Czas i miejsce egzaminu wyznacza władza nadzorcza.
(2)
Podania o dopuszczenie do egzaminu należy składać władzy nadzorczej. Kandydat powinien wskazać w podaniu, w jakich działach ubezpieczeń zamierza pracować.
(3)
Władza nadzorcza określa wysokość opłaty egzaminacyjnej, która powinna być uiszczona przez kandydata po otrzymaniu zawiadomienia o dopuszczeniu do egzaminu.
§  31.
Egzamin składa się z dwóch części: pisemnej i ustnej.
§  32.
(1)
Egzamin pisemny polega na opracowaniu tematu, ustalonego przez egzaminujący komplet komisji. Nie może on trwać dłużej, niż 6 godzin.
(2)
Temat powinien być opracowany przez kandydata samodzielnie. Komisja jednak w razie potrzeby może zezwolić na korzystanie z odpowiednich materjałów.
(3)
Egzamin pisemny odbywa się w lokalu, wskazanym przez komisję egzaminacyjną, pod nadzorem jednego z członków komisji. Kandydat przed opuszczeniem lokalu oddaje opracowany temat członkowi komisji egzaminacyjnej, który stwierdza na wypracowaniu czas rozpoczęcia i zakończenia tego wypracowania.
§  33.
Zły wynik egzaminu pisemnego nie jest przeszkodą do dopuszczenia kandydata do egzaminu ustnego, z wyjątkiem przypadku, gdy komisja egzaminacyjna uzna, na podstawie pisemnego wypracowania, że kandydat nie włada biegle językiem polskim.
§  34.
(1)
Egzamin ustny odbywa się najpóźniej w ciągu tygodnia po egzaminie pisemnym. Ma on na celu sprawdzenie, czy kandydat posiada wiadomości, wskazane w § 28. Przedmiotem egzaminu ustnego może być również temat egzaminu pisemnego.
(2)
Egzamin ustny nie może trwać dłużej niż dwie godziny.
(3)
Przy egzaminie ustnym komisja egzaminacyjna powinna zwracać uwagę na umiejętność praktycznego stosowania przez kandydata posiadanych wiadomości teoretycznych.
§  35.
(1)
Z przebiegu egzaminu sporządza się protokół, do którego wpisuje się: miejsce i datę egzaminu, skład egzaminującego kompletu komisji, imię i nazwisko kandydata, oceny poszczególnych egzaminatorów oraz uchwałę komisji o wyniku egzaminu.
(2)
Uchwały kompletu egzaminującego zapadają większością głosów.
§  36.
(1)
Kandydat otrzymuje świadectwo, wystawione przez komisję egzaminacyjną, według wzoru, załączonego do rozporządzenia niniejszego (załącznik Nr. 12). Świadectwo to powinno być podpisane przez przewodniczącego komisji i wszystkich członków kompletu egzaminującego oraz zaopatrzone w fotografię kandydata i pieczęć okrągłą z godłem państwowem o treści następującej: "Komisja egaminacyjna dla ajentów i maklerów ubezpieczeniowych przy Państwowym Urzędzie Kontroli Ubezpieczeń".
(2)
Świadectwo wpisuje się do rejestru świadectw.
(3)
Kandydaci, którzy nie zdali egzaminu z wynikiem pomyślnym, mogą ponownie poddawać się egzaminowi, jednakże nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od egzaminu poprzedniego.
§  37.
Jeżeli w związku z rozszerzeniem działalności na nowe działy ubezpieczeń ajent poddaje się egzaminowi, komisja egzaminacyjna może ograniczyć ten egzamin wyłącznie do badania wiadomości kandydata w zakresie tych nowych działów.
§  38.
Akta komisji egzaminacyjnej dla ajentów i maklerów przechowywane są w składnicy akt Państwowego Urzędu Kontroli Ubezpieczeń.
§  39.
Zawód maklera ubezpieczeniowego może wykonywać zarówno osoba fizyczna jak i prawna.
§  40.
(1)
Celem uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu maklera ubezpieczeniowego powinny przedstawić władzy nadzorczej:
1)
osoba fizyczna:
a)
dowód (uwierzytelniony odpis) niekaralności;
b)
dowód przygotowania do wykonywania zawodu maklera ubezpieczeniowego;
c)
dowód posiadania stałego miejsca zamieszkania w Polsce;
d)
uwierzytelnione oświadczenie, że nie toczy się przeciwko niej postępowanie karno-sądowe lub upadłościowe albo postępowanie o jej ubezwłasnowolnienie;
2)
osoba prawna:
a)
dowód posiadania siedziby w Polsce;
b)
dowody, że jej kierownicy odpowiadają warunkom, wskazanym w pkt. 1).
(2)
Zezwolenie na prowadzenie czynności maklerskich nie może być udzielone osobom, karanym za przestępstwa z chęci zysku lub za zbrodnię stanu, jak również osobom, przeciwko którym toczy się postępowanie karno-sądowe lub upadłościowe albo o ich ubezwłasnowolnienie oraz osobom prawnym, kierowanym przez takie osoby.
§  41.
(1)
Makler ubezpieczeniowy musi posiadać kwalifikacje moralne i zawodowe nie mniejsze od kwalifikacyj ajenta, uprawnionego do zawierania umów ubezpieczenia, oraz powinien znać zasady likwidacji szkód w tych działach ubezpieczeń, w których pośredniczy. Do maklerów ubezpieczeniowych stosuje się odpowiednio przepisy § 6 ust. 1.
(2)
Wyznaczona przez władzę nadzorczą komisja egzaminacyjna dla ajentów i maklerów ubezpieczeniowych egzaminują kandydatów na maklerów ubezpieczeniowych przy odpowiedniem zastosowaniu przepisów §§ 28 - 38.
§  42.
Przepisy §§ 2 - 16 stosuje się odpowiednio również przy rejestracji ajentów, zatrudnionych w zakładach ubezpieczeń przed dniem 1 stycznia 1935 r., oraz ich pomocników (art. 20), a przepisy §§ 39 - 41 przy udzielaniu maklerom zezwoleń na dalszą działalność (art. 20, ust. 5) z tą tylko zmianą, iż w zgłoszeniach ajentów i pomocników na-leży powoływać się na art. 20 ust. 1 lub ust, 4 zamiast na art. 4 ust. 2 lub art. 9, ust. 1 oraz że do ajentów, zgłaszanych w trybie art. 20 ust. 1, nie będzie stosowane wymaganie przedstawienia dowodu posiadania dostatecznych kwalifikacyj zawodowych jako warunek wpisu do rejestru i że będą oni zawiadamiani o wpisie ich do rejestru. Ajenci ci, jeżeli do dnia 1 stycznia 1940 r. nie wykażą posiadania świadectw, oznaczonych w § 8, zostaną skreśleni z rejestru. Maklerzy ubezpieczeniowi, jeżeli nie zostaną zwolnieni od egzaminu lub nie złożą egzaminu w terminie, wyznaczonym przez władzę nadzorczą, stracą możność wykonywania działalności maklerskiej. To samo stosuje się, gdy egzaminu nie złożą lub nie zostaną od niego zwolnieni kierownicy spółek maklerskich.
§  43.
(1)
Ajenci, którzy byli czynni w dniu 1 stycznia 1935 r., rozpoczynają prowadzenie książki kontroli otrzymanych polis i kwitów z tym dniem przez wpisanie wszystkich znajdujących się u ajenta polis i kwitów. Do książki kasowej należy wprowadzić wpływy, uzyskane z inkasa polis i kwitów, wpisanych już do książki kontroli otrzymanych polis i kwitów.
(2)
Wszelkie pozostałości na rachunkach ajentów z tytułu nierozliczonych sum za 1934 r. i lata poprzednie należy pozostawić na starych rachunkach aż do czasu zupełnego ich zlikwidowania.
§  44.
Ajenci, zgłaszani do rejestru w trybie art. 4 w okresie 5-cio letnim po 1 stycznia 1935 r., którzy nie przedstawią dowodów posiadania wymaganych kwalifikacyj zawodowych, będą poddawani egzaminowi kwalifikacyjnemu (§ 28) po upływie 1-go roku od chwili wpisania ich do rejestru ajentów.
§  45.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIKI
..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK  Nr 1

Wzór rejestru ajentów ubezpieczeniowych.

ZAŁĄCZNIK  Nr 2

Wzór wykazu pomocników ajentów ubezpieczeniowych.

ZAŁĄCZNIK  Nr 3

Wzór pełnomocnictwa

ZAŁĄCZNIK  Nr 4

Wzór legitymacji ajenta.

ZAŁĄCZNIK  Nr 5

Wzór legitymacji dla pomocnika ajenta.

ZAŁĄCZNIK  Nr 6

Kontrola otrzymanych polis i kwitów w dziale ubezpieczeń na życie

ZAŁĄCZNIK  Nr 7

Kontrola otrzymanych polis i kwitów w dziale ubezpieczeń .........

ZAŁĄCZNIK  Nr 8

Dział ubezpieczeń na życie.

ZAŁĄCZNIK  Nr 9

Inne działy ubezpieczeń poza działem ubezpieczeń na życie.

ZAŁĄCZNIK  Nr 10

WYKAZ

niezainkasowanych polis i kwitów na dzień .... 19 ....r.

w dziale ubezpieczeń na życie. Waluta .....

grafika

ZAŁĄCZNIK  Nr 11

WYKAZ

niezainkasowanych polis i kwitów na dzień .... 19 ....r.

w dziale ubezpieczeń ..... Waluta .....

grafika

ZAŁĄCZNIK  Nr 12

Wzór świadectwa egzaminacyjnego.