Wykonanie art. 3-go rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 31 sierpnia 1926 r. o zabepieczeniu podaży przedmiotów powszedniego użytku.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1927.5.29

| Akt utracił moc
Wersja od: 12 lipca 1927 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 22 grudnia 1926 r.
wydane w porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Dóbr Państwowych w sprawie wykonania art. 3-go rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 31 sierpnia 1926 r. o zabezpieczeniu podaży przedmiotów powszedniego użytku.

Na podstawie art. 7 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 31 sierpnia 1926 r. o zabezpieczeniu podaży przedmiotów powszedniego użytku (Dz. U. R. P. № 91, poz. 527) oraz ustępu 2-go art. 37 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych (Dz. U. R. P. № 94, poz. 747) zarządza się co następuje:
Uchwały związków komunalnych, powzięte w myśl art. art. 27, 28 i 30 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 94, poz. 747) w sprawie pobierania opłat za korzystanie z komunalnych urządzeń, zakładów i przedsiębiorstw dostarczających ludności przedmiotów względnie świadczeń powszedniego użytku podlegają zatwierdzeniu władzy nadzorczej, wskazanej w art. art. 36 i 37 wyżej przytoczonej ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r.

Przedsiębiorstwami dostarczającemi ludności przedmiotów lub świadczeń powszedniego użytku, o których mowa wyżej, są: elektrownie, gazownie, rzeźnie, tramwaje i wodociągi.

Zatwierdzenia władzy nadzorczej wymagają również wszelkie uchwały, dotyczące zmiany wysokości opłat, o których mowa w pierwszym ustępie.

Do uchwał wymienionych w § 1, przedstawianych władzy nadzorczej do zatwierdzenia, winny być dołączone materjały i obliczenia uzasadniające wysokość opłat.

W szczególności do uchwał, określających wysokość opłat za przedmioty i świadczenia powszedniego użytku dostarczane przez przedsiębiorstwa należy dołączyć: sprawozdanie z wykonania budżetu i bilans za rok ubiegły, sprawozdanie o stanie finansowym przedsiębiorstwa za rok bieżący do chwili powzięcia uchwały o zmianie opłat.

Uchwały związków komunalnych, wymienione w § 1-ym niniejszego rozporządzenia, winny być przedstawiane władzom nadzorczym w terminach i trybie przewidzianym przez art. 39 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych.

Uchwała zatwierdzona ma moc obowiązującą od dnia jej powzięcia, jeżeli w uchwale lub w zatwierdzeniu nie jest oznaczony dzień późniejszy.

Władza nadzorcza może odmówić rozpoznania uchwały nieprzedłożonej w terminie, oznaczonym art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowym uregulowaniu finansów komunalnych.

Przeciw orzeczeniu władzy nadzorczej służy prawo wniesienia odwołania zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych.
Uprawnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Ministra Skarbu, jako władz nadzorczych, wynikające z art. 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 31 sierpnia 1926 r., w odniesieniu do powiatowych związków komunalnych i gmin miejskich z wyjątkiem gmin liczących powyżej 250.000 mieszkańców, jak również prawo rozstrzygania odwołań w wypadkach przewidzianych w art. 38, ust. 2, pkt. a) ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 94, poz. 747) przekazuje się wojewodom działającym w porozumieniu z prezesami izb skarbowych.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 5 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 24 czerwca 1927 r. (Dz.U.27.62.547) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 12 lipca 1927 r.