Dziennik Ustaw

Dz.U.2019.2138 t.j.

| Akt obowiązujący
Wersja od: 6 listopada 2019 r. do: 31 grudnia 2019 r.

USTAWA
z dnia 9 października 2015 r.
o wsparciu kredytobiorców znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy

1.  Ustawa określa zasady przyznawania zwrotnego wsparcia finansowego osobom fizycznym zobowiązanym do spłaty kredytu mieszkaniowego, które znalazły się w trudnej sytuacji finansowej, zwanego dalej "wsparciem", oraz warunki korzystania ze wsparcia.
2.  Wsparcie jest realizowane za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego.
3.  Źródłem finansowania wsparcia oraz kosztów jego realizacji jest Fundusz Wsparcia Kredytobiorców.
1.  Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) kredytobiorca - osobę lub osoby, pozostające w gospodarstwie domowym, zobowiązane do spłaty kredytu mieszkaniowego;
2) lokal mieszkalny - samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2019 r. poz. 737, 1309 i 1469) znajdujący się w budynku, w skład którego wchodzą co najmniej dwa takie lokale;
3) dom jednorodzinny - budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, 1309, 1524, 1696, 1712 i 1815), w którym znajduje się nie więcej niż jeden lokal mieszkalny;
4) kredytodawca - bank krajowy, oddział instytucji kredytowej, oddział banku zagranicznego, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, 18 i 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187, z późn. zm.), albo spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, które udzieliły kredytu mieszkaniowego;
5) gospodarstwo domowe - gospodarstwo prowadzone przez kredytobiorcę ubiegającego się o wsparcie, samodzielnie zajmującego lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny, albo gospodarstwo prowadzone przez kredytobiorcę wspólnie z innymi osobami stale z nim zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym lub domu jednorodzinnym wywodzą z prawa kredytobiorcy;
6) dochód - dochód w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622, 1690 i 1818), zwanej dalej "ustawą o pomocy społecznej".
2.  Kredytem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy jest kredyt udzielony, w związku z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy, na:
1) budowę domu jednorodzinnego,
2) nabycie:
a) prawa własności domu jednorodzinnego lub prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego,
c) prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej

- którego spłatę zabezpieczono hipoteką ustanowioną na przedmiocie kredytowania.

3.  Kredytem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy jest również:
1) kredyt udzielony na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w ust. 2, jeżeli kredyt ten został zabezpieczony hipoteką na przedmiocie kredytowania;
2) ta część kredytu udzielonego na spłatę różnych zobowiązań kredytowych, która jest przeznaczona na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w ust. 2, jeżeli kredyt ten został zabezpieczony w sposób, o którym mowa w pkt 1.
1.  Wsparcie może być przyznane, jeżeli:
1) w dniu złożenia wniosku o wsparcie kredytobiorca posiada status bezrobotnego, lub
2) kredytobiorca ponosi miesięczne koszty obsługi kredytu mieszkaniowego w wysokości przekraczającej 60% dochodów osiąganych miesięcznie przez gospodarstwo domowe, lub
3) miesięczny dochód gospodarstwa domowego, pomniejszony o miesięczne koszty obsługi kredytu mieszkaniowego nie przekracza:
a) w przypadku gospodarstwa jednoosobowego - zwaloryzowanej zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej kwoty wskazanej w art. 8 ust. 1 pkt 1 tej ustawy,
b) w przypadku gospodarstwa wieloosobowego - iloczynu liczby członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy i zwaloryzowanej zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej kwoty wskazanej w art. 8 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.
2.  Wsparcie nie może być przyznane, jeżeli utrata zatrudnienia nastąpiła w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem przez kredytobiorcę lub rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).
3.  Wsparcie nie może być przyznane na spłatę kredytu mieszkaniowego, jeżeli jeden z kredytobiorców uzyskał wsparcie na zasadach określonych w ustawie, chyba że wsparcie nie jest już udzielane, a okres udzielonego wsparcia nie przekroczył 17 miesięcy. W takim przypadku łączny okres wsparcia przyznanego kredytobiorcom na spłatę kredytu mieszkaniowego, zabezpieczonego hipoteką ustanowioną na tym samym przedmiocie kredytowania, nie może przekroczyć 18 miesięcy.
4.  Wsparcie nie może być przyznane, jeżeli umowa kredytu mieszkaniowego została wypowiedziana.
5.  Wsparcie nie może być przyznane za okres, w którym kredytobiorcy przysługuje świadczenie z tytułu utraty pracy wynikające z zawartej umowy ubezpieczenia spłaty kredytu, gwarantującej wypłatę świadczenia na wypadek utraty pracy.

Wsparcie nie może być przyznane, jeżeli w dniu złożenia wniosku o wsparcie kredytobiorca:

1) jest właścicielem innego lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego;
2) posiada inne spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego budowanych w celu przeniesienia ich własności na rzecz członków;
3) jest najemcą innego lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego.
1.  Wsparcie polega na przekazywaniu kredytodawcy przez Bank Gospodarstwa Krajowego kwoty środków pieniężnych z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań kredytobiorcy z tytułu kredytu mieszkaniowego, przez okres nie dłuższy niż 18 miesięcy.
2.  Wysokość wsparcia określa się w złotych jako równowartość przewidywanych 18 miesięcznych rat kapitałowych i odsetkowych kredytu mieszkaniowego, z tym że jeżeli wysokość przewidywanej miesięcznej raty kapitałowej i odsetkowej jest wyższa niż 1500 zł, do określenia wysokości wsparcia przyjmuje się kwotę 1500 zł.
3.  Wsparcie jest przekazywane w ratach miesięcznych, nie wyższych niż 1500 zł, na wskazany przez kredytodawcę rachunek przeznaczony do przekazywania wsparcia.
4.  Wysokość wsparcia i terminy jego przekazywania są określane w umowie, o której mowa w art. 8 ust. 1.
5.  W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy jest spłacany w walucie obcej, Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje wsparcie w walucie spłaty kredytu, dokonując przeliczenia wysokości raty wsparcia na walutę spłaty kredytu według kursu sprzedaży ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień przekazania środków pieniężnych z tytułu wsparcia.
6.  W przypadku gdy kredytobiorca zawarł umowę, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 lit. b, przekazywanie rat wsparcia rozpoczyna się po upływie okresu wypłaty świadczenia z tytułu tej umowy.
7.  Wsparcia przyznanego na podstawie ustawy nie uwzględnia się przy ocenie zdolności kredytobiorcy do pokrywania w całości lub części świadczeń wynikających z umowy kredytu mieszkaniowego.
1.  W celu uzyskania wsparcia kredytobiorca składa do kredytodawcy wniosek.
2.  We wniosku, o którym mowa w ust. 1, kredytobiorca:
1) podaje imię i nazwisko, adres miejsca zamieszkania, numer PESEL, o ile został nadany, oraz numer dowodu osobistego lub rodzaj i numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;
2) składa, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, oświadczenie o:
a) istnieniu okoliczności stanowiących podstawę przyznania wsparcia, w tym wskazuje, która z przesłanek, o których mowa w art. 3 ust. 1, stanowi podstawę do ubiegania się o wsparcie,
b) warunkach wszystkich umów ubezpieczenia, na podstawie których przysługuje mu świadczenie z tytułu utraty pracy, w tym o terminie, w którym upływa okres wypłaty świadczeń z tytułu tych umów - w przypadku gdy zawarł umowę ubezpieczenia spłaty kredytu, gwarantującego wypłatę świadczenia na wypadek utraty pracy,
c) współczynniku wyrażającym relację wysokości płaconej raty z tytułu kredytu mieszkaniowego do osiąganych miesięcznie dochodów - w przypadku gdy kredytobiorca ubiega się o wsparcie na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2,
d) dochodzie gospodarstwa domowego w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej i liczbie członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy - w przypadku gdy kredytobiorca ubiega się o wsparcie na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 3.
3.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, z uwzględnieniem treści oświadczeń, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oraz konieczności pouczenia wnioskodawcy o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, a także skutkach otrzymania nienależnego wsparcia, kierując się potrzebą rzetelnego udokumentowania danych niezbędnych do przyznania wsparcia.

Bank Gospodarstwa Krajowego zawiera z kredytodawcą umowę w sprawie realizacji ustawy.

1.  Wsparcie przyznawane jest na podstawie umowy o udzieleniu wsparcia zawieranej przez kredytobiorcę z kredytodawcą.
2.  Umowa, o której mowa w ust. 1, zawierana jest po dokonaniu przez kredytodawcę weryfikacji i stwierdzeniu spełnienia warunków, o których mowa w art. 3 i art. 4.
3.  Umowa, o której mowa w ust. 1, zawierana jest w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku.
4.  Kredytodawca przekazuje kopię umowy, o której mowa w ust. 1, do Banku Gospodarstwa Krajowego w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia.
5.  Umowa, o której mowa w ust. 1, określa:
1) strony umowy, wraz ze wskazaniem informacji, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1;
2) wysokość rat oraz okres udzielonego wsparcia;
3) zasady i terminy przekazywania rat udzielonego wsparcia;
4) numer rachunku wskazanego przez kredytodawcę jako rachunek przeznaczony do przekazywania wsparcia;
5) kwotę i walutę spłaty kredytu mieszkaniowego;
6) zasady i terminy spłat poszczególnych rat udzielonego wsparcia;
7) zakres uprawnień Banku Gospodarstwa Krajowego związanych z kontrolą spłaty wsparcia;
8) warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy.
6.  W umowie, o której mowa w ust. 1, zamieszcza się również pouczenie o utracie uprawnień do otrzymywania wsparcia w przypadkach, o których mowa w art. 12.

Kredytodawca dochodzi roszczeń w zakresie zwrotu udzielonego wsparcia, o którym mowa w art. 19, art. 20 i art. 22.

Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje wsparcie w terminie i na warunkach określonych w umowie, o której mowa w art. 8 ust. 1.

1.  Bank Gospodarstwa Krajowego jest niezwłocznie powiadamiany przez:
1) powiatowy urząd pracy - o utracie statusu bezrobotnego przez kredytobiorcę;
2) kredytodawcę o:
a) zbyciu przedmiotu kredytowania,
b) zwiększeniu miesięcznych dochodów lub obniżeniu miesięcznej raty prowadzących do niespełnienia przesłanki udzielenia wsparcia określonej w art. 3 ust. 1 pkt 2, jeżeli była to przesłanka udzielenia wsparcia,
c) podjęciu czynności egzekucyjnych z przedmiotu kredytowania,
d) zwiększeniu miesięcznych dochodów bądź zmniejszeniu liczby członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy prowadzących do niespełnienia przesłanki udzielenia wsparcia określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3, jeżeli była to przesłanka udzielenia wsparcia,
e) wypowiedzeniu umowy kredytu mieszkaniowego albo dokonaniu jego spłaty.
2.  Kredytobiorca niezwłocznie informuje kredytodawcę o:
1) zbyciu przedmiotu kredytowania;
2) zwiększeniu miesięcznych dochodów lub obniżeniu miesięcznej raty prowadzących do niespełnienia przesłanki udzielenia wsparcia określonej w art. 3 ust. 1 pkt 2, jeżeli była to przesłanka udzielenia wsparcia;
3) podjęciu czynności egzekucyjnych z przedmiotu kredytowania;
4) o utracie statusu bezrobotnego - w przypadku gdy wsparcie zostało przyznane na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1;
5) zwiększeniu miesięcznych dochodów bądź zmniejszeniu liczby członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy prowadzących do niespełnienia przesłanki udzielenia wsparcia określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3, jeżeli była to przesłanka udzielenia wsparcia.

Bank Gospodarstwa Krajowego wstrzymuje wypłatę wsparcia w przypadku:

1) utraty statusu bezrobotnego - z upływem miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła utrata tego statusu;
2) zbycia przedmiotu kredytowania - z dniem otrzymania informacji o zbyciu;
3) wypowiedzenia umowy kredytu mieszkaniowego - z dniem upływu okresu wypowiedzenia;
4) podjęcia czynności egzekucyjnych z przedmiotu kredytowania - z dniem podjęcia pierwszej czynności egzekucyjnej;
5) spłaty kredytu - z dniem dokonania spłaty ostatniej raty;
6) zwiększenia miesięcznych dochodów lub obniżenia miesięcznej raty prowadzących do niespełnienia przesłanki udzielenia wsparcia określonej w art. 3 ust. 1 pkt 2;
7) zwiększenia miesięcznych dochodów bądź zmniejszenia liczby członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy prowadzących do niespełnienia przesłanki udzielenia wsparcia określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3.
1.  W przypadku gdy wsparcie przyznano na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, kredytodawca przesyła informację o udzieleniu wsparcia do powiatowego urzędu pracy właściwego według miejsca zamieszkania kredytobiorcy.
2.  W informacji, o której mowa w ust. 1, kredytodawca podaje wysokość środków przekazanych z tytułu wypłaty wsparcia oraz terminy ich przekazania na wskazany przez kredytodawcę rachunek przeznaczony do przekazywania wsparcia.
1.  Tworzy się Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, zwany dalej "Funduszem".
2.  Środki Funduszu pochodzą z:
1) wpłat kredytodawców, dokonywanych zgodnie z art. 16 ust. 2;
2) zwrotów wsparcia, o których mowa w art. 19, art. 20 i art. 22;
3) dochodów z tytułu inwestowania środków Funduszu;
4) innych wpływów.
3.  Środki Funduszu przeznacza się na wypłaty wsparcia oraz pokrycie kosztów działania Funduszu.
4.  Środki Funduszu, które nie są wykorzystywane na udzielanie wsparcia, mogą być inwestowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego z zachowaniem najwyższej staranności.
5.  Środki Funduszu, o których mowa w ust. 4, mogą być inwestowane wyłącznie w:
1) papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;
2) papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski;
3) papiery wartościowe emitowane przez rządy lub banki centralne państw należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD);
4) lokaty w bankach.
6.  Bank Gospodarstwa Krajowego:
1) sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat;
2) przekazuje kwartalną informację o wykorzystaniu środków Funduszu ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych.
7.  Bankowi Gospodarstwa Krajowego przysługuje wynagrodzenie prowizyjne z tytułu realizacji zadań wynikających z przepisów ustawy.
8.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 7, oraz terminy jego wypłaty, uwzględniając koszty Banku Gospodarstwa Krajowego ponoszone w związku z prowadzeniem Funduszu.
1.  Tworzy się Radę Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, zwaną dalej "Radą Funduszu".
2.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w skład Rady Funduszu powołuje:
1) przedstawiciela ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, będącego Przewodniczącym Rady Funduszu;
2) przedstawiciela Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego;
3) przedstawiciela Prezesa Banku Gospodarstwa Krajowego;
4) przedstawiciela Rzecznika Finansowego;
5) przedstawiciela kredytodawców wskazanego wspólnie przez 5 kredytodawców wpłacających najwyższą składkę lub najwyższe ostatnie uzupełnienie.
3.  Rada Funduszu podejmuje uchwały zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej 3 członków Rady.
4.  W przypadku równej liczby głosów decyduje głos Przewodniczącego Rady Funduszu.
5.  Obsługę Rady Funduszu prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego.
1.  Środki Funduszu w dniu jego uruchomienia wynoszą 600 000 000 zł.
2.  Na Fundusz w dniu jego uruchomienia składają się wpłaty kredytodawców proporcjonalnie do wielkości posiadanego portfela kredytów mieszkaniowych dla gospodarstw domowych, których opóźnienie w spłacie kapitału lub odsetek przekracza 90 dni.
3.  O wysokości wpłaty na Fundusz przypadającej na danego kredytodawcę informuje Rada Funduszu na podstawie informacji przekazanych przez Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego dotyczących wielkości posiadanych portfeli kredytów mieszkaniowych dla gospodarstw domowych, których opóźnienie w spłacie kapitału lub odsetek przekracza 90 dni, według stanu na koniec ostatniego kwartału przed dniem ustalenia składki.
4.  Na żądanie Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, kredytodawcy przekazują dane niezbędne do sporządzenia informacji, o której mowa w ust. 3.
5.  Informacja dotycząca wielkości posiadanych przez banki portfeli kredytów mieszkaniowych dla gospodarstw domowych sporządzana jest na podstawie przekazywanych przez banki do Narodowego Banku Polskiego danych, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1810).
6.  Rada Funduszu określa termin wpłaty składki.
7.  (uchylony).
1.  Uzupełnienia Funduszu dokonywane są przez kredytodawców w przypadku, gdy wielkość środków w Funduszu spadnie poniżej 100 000 000 zł.
2.  Uzupełnienia Funduszu dokonywane są do wysokości nie mniejszej niż 300 000 000 zł.
3.  Kredytodawcy wnoszą do Funduszu uzupełnienie w wysokości proporcjonalnej do wielkości wsparcia udzielonego klientom danego kredytodawcy w okresie od dnia utworzenia Funduszu lub jego ostatniego uzupełnienia.
4.  Rada Funduszu informuje kredytodawców o terminach wniesienia i wysokości uzupełnienia.
5.  Przy obliczaniu uzupełnienia nie uwzględnia się wsparcia wypłaconego na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1.
6.  W szczególnie uzasadnionych okolicznościach, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, Rada Funduszu może podjąć decyzję o naliczeniu uzupełnienia zgodnie z zasadami określonymi w art. 16 ust. 2.
7.  W szczególnie uzasadnionych okolicznościach, na wniosek kredytodawcy, Rada Funduszu może rozłożyć wpłatę uzupełnienia na raty.
1.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komitetu Stabilności Finansowej, może zawiesić, w drodze rozporządzenia, uzupełnianie Funduszu, kierując się koniecznością zapewnienia stabilności sektora finansowego.
2.  W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Rada Funduszu zawiesza udzielanie wsparcia z dniem wyczerpania środków Funduszu oraz informuje kredytodawców o zawieszeniu. Rada Funduszu ogłasza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim informację o zawieszeniu udzielania wsparcia.
3.  W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kredytodawca zaprzestaje rozpatrywania wniosków o udzielenie wsparcia złożonych po dniu ogłoszenia informacji o zawieszeniu udzielania wsparcia.
1.  Zwrot wsparcia rozpoczyna się w miesiącu następującym po miesiącu, w którym upłynęły 2 lata od wypłaty ostatniej raty wsparcia, i jest dokonywany przez 8 kolejnych lat w równych nieoprocentowanych miesięcznych ratach, płatnych do 15. dnia miesiąca na rachunek Funduszu.
2.  Kredytodawca informuje kredytobiorcę co najmniej 30 dni przed terminem wpłaty pierwszej raty zwracanego wsparcia o wysokości miesięcznej raty, a także wskazuje numer rachunku bankowego Funduszu, na który dokonuje się wpłat.

W przypadku zbycia przez kredytobiorcę przedmiotu kredytowania objętego wsparciem zwrot wsparcia następuje w terminie 30 dni od dnia zbycia.

1.  W przypadku uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 19 ust. 1 lub art. 20, Bank Gospodarstwa Krajowego wzywa pisemnie kredytobiorcę do dokonania płatności, wyznaczając termin jej dokonania nie dłuższy niż 30 dni.
2.  W przypadku niedokonania płatności w terminie określonym w wezwaniu, kredytobiorca jest obowiązany do niezwłocznego zwrotu przyznanego wsparcia, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi począwszy od dnia wymagalności pierwszej raty zwrotu wsparcia.
1.  Osoba, która otrzymała wsparcie nienależne, dokonuje zwrotu środków równych kwocie przyznanego wsparcia wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia przekazania przez Bank Gospodarstwa Krajowego środków z tytułu wsparcia.
2.  Za wsparcie nienależne uważa się wsparcie wypłacone:
1) pomimo zaistnienia okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wypłaty wsparcia, o których mowa w art. 12;
2) na podstawie nieprawdziwych informacji lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę, której wsparcie przyznano.
3.  Zwrot nienależnego wsparcia następuje na rachunek bankowy Funduszu w terminie 30 dni od dnia doręczenia kredytobiorcy pisemnej informacji przez Bank Gospodarstwa Krajowego o uzyskaniu nienależnego wsparcia.
1.  Rada Funduszu, na wniosek kredytobiorcy, może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty należności, o których mowa w art. 19, art. 20 i art. 22.
2.  Rada Funduszu, na uzasadniony wniosek kredytobiorcy, może umorzyć w całości lub części należności, o których mowa w art. 19, art. 20 i art. 22, w przypadku gdy przesłanką udzielenia wsparcia były okoliczności wskazane w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3.
3.  Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, składane są za pośrednictwem kredytodawcy do Rady Funduszu.
4.  Wniosek, o którym mowa w ust. 1 i 2, powinien zawierać w szczególności:
1) imię i nazwisko, adres miejsca zamieszkania, numer PESEL, o ile został nadany, oraz numer dowodu osobistego lub rodzaj i numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;
2) składane, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, oświadczenie o:
a) dochodach uzyskiwanych przez gospodarstwo domowe,
b) sytuacji finansowej kredytobiorcy.
5.  Umarzając, odraczając termin płatności lub rozkładając na raty należności, o których mowa w art. 19, art. 20 i art. 22, Rada Funduszu bierze pod uwagę:
1) informacje zawarte w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 4 pkt 2;
2) możliwe przyszłe zapotrzebowanie na wsparcie ze środków Funduszu oraz możliwości uzupełnienia środków Funduszu.
Art.  24. 

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) w art. 21 w ust. 1 w pkt 142 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 143 w brzmieniu: (zmiany pominięte).

Rada Funduszu informuje kredytodawców o wysokości i terminie wpłaty pierwszej składki do Funduszu w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie art. 14 i art. 15.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 14, art. 15 i art. 25, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.