Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.51.316

| Akt jednorazowy
Wersja od: 31 lipca 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 18 czerwca 1920 r.
w przedmiocie wprowadzenia ustawy z dnia 19 maja 1920 r. o obowiązkowem ubezpieczeniu na wypadek choroby (Dz. Ust. № 44 poz. 272) na terytorjum b. zaboru austrjackiego.

(Dz. U. z dnia 26 czerwca 1920 r.)

Na mocy art. 102, 103 i 104 ustawy z dnia 19 maja 1920 r. o obowiązkowem ubezpieczeniu na wypadek choroby postanawiam co następuje:

Art.  1.

Najpóźniej do 31 grudnia 1920 r. wszystkie terytorjalne kasy chorych t. j. powiatowe kasy chorych i miejskie kasy chorych, działających na terytorjum b. zaboru austrjackiego, winny dostosować swoje statuty do ustawy z 19 maja 1920 r. (Dz. Ust. № 44 poz. 272) z dopuszczalnemi ograniczeniami, wymienionemi w następnych artykułach rozporządzenia niniejszego.

Art.  2.

Jednocześnie z rozpoczęciem przez powiatowe względnie miejskie kasy chorych działalności na podstawie ustawy z dnia 19 maja 1920 r. wszystkie nieterytorjalne kasy chorych tegoż okręgu (kasy chorych przy przedsiębiorstwach, przy budowach, korporacyjne, oddziały kas chorych w kasach brackich, kasy chorych stowarzyszeń, zarejestrowane kasy zapomogowe i t. p.) winny zawiesić swą działalność i przystąpić do likwidacji, a członkowie ich stają się członkami właściwych dla nich powiatowych względnie miejskich kas chorych.

Jeżeli jednak specjalne warunki, w jakich działają powiatowe względnie miejskie kasy chorych, uniemożliwią natychmiastowe przejęcie członków nieterytorjalnych kas chorych przez kasę chorych, działającą na zasadzie ustawy 19 maja 1920 r., to na wniosek powiatowej i względnie miejskiej kasy chorych Minister Pracy i Opieki Społecznej może najdalej na rok od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 19 maja 1920 r. odroczyć likwidację nieterytorjalnych kas chorych jej okręgu i dozwolić na dalsze ubezpieczanie w nich tych grup podlegających ubezpieczeniu, które z kas nieterytorjalnych korzystały.

Art.  3. 1

Termin ubezpieczenia robotników i pracowników rolnych i leśnych, służby domowej oraz chałupników i osób z nimi zatrudnionych mogą powiatowe i miejskie kasy chorych za zgodą Ministra Pracy i Opieki Społecznej odsunąć najdalej na 1 rok od dnia ogłoszenia ustawy z dn. 19 maja 1920 r. Jeżeli jednak którakolwiek z wyżej wymienionych grup korzystała dotychczas z ubezpieczenia na wypadek choroby w którejkolwiek z istniejących kas chorych, to ubezpieczenie jej nie może doznać przerwy i winno być w dalszym ciągu uskuteczniane przez właściwe dla nich kasy chorych..

Art.  4.

Termin wprowadzenia świadczeń dla rodzin (art. 33 ust z dnia 19 maja 1920 r.) mogą powiatowe i miejskie kasy chorych za zgodą Ministra Pracy i Opieki Społecznej odsunąć najdalej na 1 rok od dnia ogłoszenia ustawy z 19 maja 1920 r. nie naruszając jednak przez to praw członków tych kas chorych, które dotychczas takich świadczeń według statutów swych, udzielały.

Art.  5.

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje od dnia jego ogłoszenia-Warszawa, dnia 18 czerwca 1920 r.

Warszawa, dnia 18 czerwca 1920 r.

Sprostowania.

W rozporządzeniu Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 18 czerwca 1920 r., ogłoszonem w № 51 Dz. Ustaw, poz. 316, w art. 1-ym wiersz 2-gi, zamiast słów: "działających na terytorjum b. zaboru austriackiego", winno być: "działające na terytorjum b. zaboru austrjackiego".

1 Z dniem 31 lipca 1921 r. ostateczny termin pociągnięcia do obowiązkowego ubezpieczenia na wypadek choroby robotników i pracowników rolnych, i służby domowej wiejskiej odracza się do dalszego zarządzenia, zgodnie z § 1 rozporządzenia z dnia 11 lipca 1921 r. o odroczeniu terminu ubezpieczenia na wypadek choroby robotników i pracowników rolnych i służby domowej wiejskiej w kasach chorych na obszarze b. zaboru austrjackiego (Dz.U.21.65.419).