Wolne składy soli.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1927.69.613

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1929 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 5 lipca 1927 r.
o wolnych składach soli.

Na zasadzie §§ 2, 11 i 22 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 grudnia 1924 r. o wprowadzeniu jednolitego monopolu sprzedaży soli na obszarze całej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. R. P. №117, poz. 1043) zarządzam co następuje:
1)
Ministerstwo Skarbu może zezwolić na wniosek izby skarbowej i biura sprzedaży soli na prowadzenie wolnych składów soli w tych miejscowościach, w których takie składy są pożądane ze względów gospodarczych i handlowych.
2)
Wolne składy otrzymują sól z salin na zlecenie biura sprzedaży soli i sprzedają sól odbiorcom na rachunek tego biura według cennika podanego im przez biuro.
3)
Pozostawia się uznaniu utrzymujących wolny skład soli sposób inkasowania należności od swoich odbiorców tudzież udzielania im kredytu na własne ryzyko z zachowaniem przepisu § 15.
Wolny skład powinien posiadać na sprzedaż przynajmniej dwumiesięczny zapas soli jadalnej, przemysłowej i bydlęcej. Przy otwarciu składu zapas ma wynosić najmniej 1.000 tonn.
Zezwolenia na prowadzenie wolnego składu udziela Ministerstwo Skarbu do odwołania, które może nastąpić bez podania powodów. Zezwolenie mogą otrzymać tak osoby prawne, jak i fizyczne, zasługujące na zaufanie władz skarbowych.
1)
Kto zamierza starać się o zezwolenie na prowadzenie wolnego składu soli ma przedłożyć dowód w izbie skarbowej, że rozporządza odpowiedniemi trwałemi i suchemi śpichrzami, dającemi ogrzewać się i posiadającemi bezpośrednie połączenie z bocznicą kolejową i złożyć podanie z dołączeniem opisu i planu pomieszczeń, przeznaczonych na skład i biuro, oraz pomieszczeń przylegających, z wykazaniem ich wzajemnego połączenia; w podaniu należy złożyć oświadczenie co do sposobu zabezpieczenia wartości soli powierzonej na sprzedaż do równowartości co najmniej 1.000 tonn soli jadalnej oraz wymienić osobę, mającą zarządzać składem, tudzież prowadzić jego rachunkowość.
2)
Izba skarbowa rozstrzyga o przydatności śpichrzów do przechowywania w nich soli, a następnie po sprawdzeniu podania prześle je przy swoim wniosku Ministerstwu Skarbu.
1)
Po otrzymaniu zezwolenia Ministerstwa Skarbu na uruchomienie wolnego składu izba skarbowa powiadomi o tem stronę i zarządzi przeprowadzenie przez urząd akcyz i monopolów weryfikacji składu na ogólnych zasadach.
2)
O weryfikacji spisuje się protokół w 2-ch egzemplarzach, z których jeden pozostaje przy aktach składu, drugi przesyła się do urzędu akcyz i monopolów.
3)
O zmianach wewnętrznych w pomieszczeniach i urządzeniach składu przedsiębiorca winien oznajmić urzędowi akcyz i monopolów w ciągu 8 dni po ich dokonaniu.
1)
Przed uruchomieniem składu przedsiębiorca winien złożyć dostateczne zabezpieczenie w sposób ustalony przez izbę skarbową.
2)
Uruchomienie składu bez zabezpieczenia może nastąpić nie inaczej jak za zgodą Ministerstwa Skarbu.
1)
Wolny skład powinien posiadać wagą legalizowaną i sprawdzoną. Organa kontroli skarbowej powinny pilnować, by waga i odważniki posiadały znak legalizacji i by waga działała należycie.
2)
W wolnych składach soli nie wolno przechowywać żadnych innych towarów oprócz soli.
Wolny skład ma być czynny tylko w godzinach dziennych, a mianowicie od kwietnia do października włącznie od godz. 6 do 19, a od listopada do marca włącznie od godz. 7 do 17. Na wyjątki od tego przepisu może zezwolić urząd akcyz i monopolów.
Utrzymujący wolny skład soli obowiązany jest dostarczyć przy składzie ciepłego i widnego pomieszczenia, przeznaczonego dla czynności urzędowych kontroli skarbowej zaopatrzonego w niezbędne sprzęty i przybory piśmienne.
1)
Wwóz soli do wolnego składu może nastąpić tylko na podstawie listów przewozowych. Biuro sprzedaży soli obciąża równocześnie z wydaniem zlecenia rachunek wolnego składu w wysokości ceny monopolowej.
2)
Dostawa z saliny do stacji kolejowej składu odbywa się na rachunek biura sprzedaży soli. Koszta zwozu ze stacji do składu wyładowania obciążają wolny skład soli.
3)
Przewóz i sprzedaż soli mielonej i warzonej odbywa się tylko w workach w opakowaniu oryginalnem; cena worka mieści się w cenie soli. Sól kamienną w kruchach, jako też sól bydlęcą i przemysłową,-sprzedaje się bez opakowania lub w workach.
4)
Sól przemysłowa i bydlęca musi być odpowiednio i dokładnie skażona na salinie w obecności kontroli skarbowej, o czem spisuje się protokół, którego odpis przesyła się do przełożonego urzędu akcyz i monopolów.
1)
W zakres obowiązków wolnego składu soli wchodzą czynności następujące: a) wykupywanie i odbiór ze stacji kolejowej przesyłek soli wysłanych z salin pod adresom składu, b) załatwianie formalności kolejowych, wynikających i odbioru przesyłek, c) zwóz i wyładowanie soli do składu, d) przepisowe przechowanie soli w składzie, e) sprzedaż soli odbiorcom.
2)
Należności przewozowe obliczone za przewóz soli z saliny, o ile nie będą w całości opłacone przez biuro sprzedaży soli zgóry, opłaci skład na rachunek biura sprzedaży soli. Jednakże osiowe i postojowe spowodowane z winy składu obciążają wolny skład.
3)
Wolny skład soli winien stosować się ściśle do wszelkich wskazówek i wymagań biura sprzedaży soli, dotyczących sprzedaży soli i rachunkowości.
1)
Odbiór soli nadesłanej z saliny odbywa się w wolnym składzie soli, o ile możności wobec kontroli skarbowej; przy odbiorze musi być obecną kontrola skarbowa w wypadkach uszkodzenia przesyłki w drodze i pisać o tem łącznie z władzą kolejową protokół, który należy przesłać do biura sprzedaży soli, a odpis zachować przy aktach wolnego składu soli.
2)
Sól składa się w sterty łatwo dostępne i w sposób umożliwiający kontrolę i sprawdzenie. Przy każdej stercie umieszcza się tabliczkę z wymienieniem ilości i jakości soli zawartej w stercie.
3)
Ubytki przewozowe będą uwzględnione przez biuro sprzedaży soli tylko w granicach, uzasadniających odszkodowanie od kolei.
Z wolnego składu soli nie wolno wydawać mniej niż l centnar soli.
1)
W wolnym składzie soli prowadzi się: a) księgę przychodu i rozchodu soli, parafowaną przez urząd skarbowy (wzór załącza się), b) raport dzienny (wzór załącza się) i c) dziennik listów.
2)
Księgę zamyka się co miesiąc, a odpis, poświadczony przez organ kontroli skarbowej, przesyła się do biura sprzedaży soli wraz z dowodami kasowemi.
3)
Zamknięte księgi po upływie roku operacyjnego wraz z dowodami księgowemi przesyła się w terminie do 15 stycznia do biura sprzedaży soli, a pozostałość księgową wciąga się do ksiąg nowozałożonych na rok następny z poświadczeniem przeniesienia przez inspektora kontroli skarbowej.
1)
Utrzymujący wolny skład soli obowiązany jest płacić w ciągu 24 godzin lub w pierwszy dzień poświąteczny do P. K. O. na rzecz biura sprzedaży soli całą należność za sól wydaną lub wysłaną w danym dniu z wolnego składu, a dowód wpłaty dołączyć do księgi przychodu i rozchodu (§ 14 poz. 1 p. a).
2)
Należność za sól wysłaną odbiorcom na inkaso bankowe ma być wpłacona w sposób podany w ust. 1) najpóźniej siódmego dnia po dniu wysłania soli z wolnego składu.
Utrzymujący wolny skład soli obowiązany jest sprzedawać sól po cenie ustanowionej według cennika biura sprzedaży soli.
Pokrycie ewentualnych ubytków soli i kosztów prowadzenia wolnego składu soli mieści się w cenie sprzedażnej soli. Ministerstwo Skarbu wyznacza wysokość ceny sprzedażnej.
1)
Naczelnik urzędu akcyz i monopolów obowiązany jest zrewidować wolny skład soli przynajmniej raz na rok, a inspektor kontroli skarbowej raz na miesiąc i wyniki rewizji wpisać do ksiąg wolnego składu soli przez całą ich szerokość.
2)
Przy rewizji należy sprawdzić wszystkie wpisy od ostatniej rewizji przez porównanie ich z odnośnemi dowodami.
3)
W razie stwierdzenia ubytków soli nieusprawiedliwionych lub też zaległości za sól sprzedaną lub z innego tytułu, należy spisać protokół i donieść o tem w drodze służbowej do biura sprzedaży soli dla dalszych zarządzeń.
1)
Uprawnienie do prowadzenia wolnego składu soli gaśnie wskutek zrzeczenia się go przez uprawnionego, lub jego śmierci, lub wskutek odwołania zezwolenia (§ 3), które winno być poprzedzone co najmniej trzechmiesięcznem wypowiedzeniem.
2)
W razie zgaśnięcia uprawnienia do prowadzenia wolnego składu soli wskutek jednej z powyższych przyczyn izba skarbowa zarządza zamknięcie wolnego składu soli. W ciągu 15 dni od chwili zamknięcia cały zapas soli musi być albo opłacony albo zakredytowany przy równoczesnem zabezpieczeniu całkowitej należności monopolowej.
3)
W wypadku niezastosowania się przedsiębiorcy lub jego zastępcy prawnego do tego warunku urząd akcyz i monopolów obejmuje wolny skład soli w zarząd na rachunek biura sprzedaży soli.
4)
Termin ostateczny likwidacji wolnego składu oznaczy izba skarbowa w zależności od pozostałego zapasu.
Rozporządzenie niniejsze nabiera mocy obowiązującej z dniem ogłoszenia.
..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK  Nr 1 3

Księga przychodu i rozchodu soli oraz wpływów i wpłat na rzecz biura sprzedaży soli na rok 19 ......

ZAŁĄCZNIK  Nr 2 4

Raport dekadowy

1 § 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1928 r. (Dz.U.28.103.923) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1929 r.
2 § 15 zmieniony przez § 3 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1928 r. (Dz.U.28.103.923) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1929 r.
3 Załącznik nr 1 zmieniony przez § 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1928 r. (Dz.U.28.103.923) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1929 r.
4 Załącznik nr 2 dodany przez § 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1928 r. (Dz.U.28.103.923) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1929 r.