Część 4 - 1. Układające się Rządy w swem dążeniu (i) do ułatwienia przewozów towarów pomiędzy Polską i Zjednoczonem Królestwem, (ii) do popierania dobrej zgody pomiędzy linjami żeglugowemi polskiemi i brytyjskiemi, trudniącemi się przewozem tych towarów, oraz (iii) do zapewnienia słusznego podziału pomiędzy statkami odnośnych linij polskich i brytyjskich towarów przewożonych między obu krajami na ich statkach, zgodziły się ściśle współpracować w kierunku popierania tych zamierzeń. - W.Bryt. i Płn.Irl.-Polska. Umowa handlowa. Londyn.1935.02.27.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1935.59.380

| Akt obowiązujący
Wersja od: 6 marca 1939 r.

CZĘŚĆ  IV.

1. Układające się Rządy w swem dążeniu (i) do ułatwienia przewozów towarów pomiędzy Polską i Zjednoczonem Królestwem, (ii) do popierania dobrej zgody pomiędzy linjami żeglugowemi polskiemi i brytyjskiemi, trudniącemi się przewozem tych towarów, oraz (iii) do zapewnienia słusznego podziału pomiędzy statkami odnośnych linij polskich i brytyjskich towarów przewożonych między obu krajami na ich statkach, zgodziły się ściśle współpracować w kierunku popierania tych zamierzeń.

2. Jednocześnie z rokowaniami, które doprowadziły do zawarcia niniejszej umowy, niektóre polskie linje i niektóre linje Zjednoczonego Królestwa, zatrudnione w przewozach morskich na krótkobieżnych szlakach pomiędzy obu krajami, omawiały poczynania, które należałoby niezwłocznie przedsięwziąć dla poparcia tych zamierzeń.

3. Układające się Rządy przyjmują do wiadomości wynik tych rozmów i wyrażają swe wspólne życzenie, aby porozumienie zawarte pomiędzy linjami w jak najszerszym zakresie przyczyniło się do osiągnięcia celów tej umowy.

W związku z ustępem 4 artykułu 10 umowy, Rząd Polski oświadcza, że aczkolwiek wyrażenie siła wyższa należy interpretować wogóle w znaczeniu, w jakiem jest użyte w Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu z roku 1929, to jednak mając na względzie swój zamiar traktowania brytyjskich spółek żeglugowych z możliwie największą przychylnością zgodnie z ustępem 7 tego artykułu, nie będzie interpretował tego wyrażenia rygorystycznie przy rozpatrywaniu podań zainteresowanych brytyjskich spółek żeglugowych o skierowanie emigrantów drogą lądową do portów poza Polskim Obszarem Celnym, w tych wypadkach gdy będzie przeświadczony, że dopuszczone do przewozu emigrantów brytyjskich spółki żeglugowe, mimo swych usiłowań przeprowadzenia zasady stwierdzonej w ustępie 1 artykułu 10, znalazły się na łasce okoliczności, którym nie mogły ani zapobiec, ani też ich przewidzieć.