Dziennik Ustaw

Dz.U.1923.54.382

| Akt jednorazowy
Wersja od: 19 grudnia 1924 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 19 maja 1923 r.
w przedmiocie uzupełnienia art. 8 rozporządzenia z dn. 12 kwietnia 1919 (Dz. P. P. P. № 39, poz. 237), oraz zmiany art. 2 rozporządzenia z dnia 28 maja 1820 (Dz. U. R. P. № 60, poz. 373), co do kompetencji władz skarbowych b. zaboru austrjackiego w zakresie rozstrzygania spraw karnych skarbowych.

Na podstawie art. 8 ustawy z dnia 8 kwietnia 1919 r. (Dz. P. P. P. № 31, poz. 261) w przedmiocie objęcia przez Ministerstwo Skarbu administracji skarbowej na ziemiach polskich, które wchodziły w skład b. monarchji austrjacko-węgierskiej postanawia się co następuje:
§  1. 1 Postanowienia art. 8 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 1919 (Dz. P. P. P. № 39, poz. 287), uzupełnia się przez dodanie następujących dwóch ustępów:

"Władze skarbowe okręgowe, a w dalszym toku instancji i władze wyższe, rozstrzygają w myśl § 516 austrjackiej ustawy karnej skarbowej wszystkie przypadki, choćby nie należące do mniej karygodnych, jeśli kara, którą ta władze orzekają przeciw jednemu przestępcy, nie przenosi kwoty 2.000) (dwóch tysięcy) złotych, przyczem nie zalicza się razem kar, orzeczonych przeciw dwu lub kilku winnym, albo uczestnikom.

Rozszerzona w ten sposób kompetencja władz okręgowych dotyczy również zastanawiania dalszego postępowania karnego w myśl §§ 595 i 791 rzeczonej austr. ustawy karnej skarbowej.

§  2. Postanowienia art. 2 rozporządzenia z dnia 26 maja 1920 (Dz. U. R. P. № 60, poz. 373) zmienia się następująco:

I. wyznaczoną w ust. 2 a. kwotę 4.000 koron podwyższa się do kwoty 1.000.000 mk. (jednego miljona) marek,

II. wyznaczoną w ust. 2 b. kwotę 1.000 koron podwyższa się do kwoty 300.000 (trzysta tysięcy) marek,

III. ustęp 3 A. otrzymuje następujące brzmienie:

"w drodze łaski zwyczajnej do zupełnego darowania orzeczonych wyrokiem grzywien nieprzekraczających kwoty 100.000 (sto tysięcy) marek oraz do zniżania do jednej czwartej (1/i) części grzywien, kwotę tę przewyższających",

IV. ustęp 3 B. c. otrzymuje następujące brzmienie:

"do zupełnego darowania grzywien, nieprzekraczających kwoty 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) marek oraz do zniżania do jednej czwartej (1A) części grzywien, nie przewyższających kwoty 250.000 (dwieście pięćdziesiąt tysięcy) marek".

§  3. Postanowienia powyższa znajdują zastosowanie również do spraw, wszczętych przed ogłoszeniem niniejszego rozporządzenia, o ile nie nastąpiło już przedtem odnośne rozstrzygniecie t. j. wydanie wyroku (§ 1) niniejszego rozporządzenia względnie decyzji co do odstąpienia od dalszego postępowania karnego za dobrowolnem złożeniem grzywny (§ 2. I. i II.) lub też co do prośby o łaskę (§ 2. III. i IV.).
1 § 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 10 grudnia 1924 r. (Dz.U.24.108.976) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 19 grudnia 1924 r.