Dziennik Ustaw

Dz.U.1921.9.49

| Akt utracił moc
Wersja od: 22 stycznia 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE
PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU LIKWIDACYJNEGO
z dnia 12 stycznia 1921 r.
w porozumieniu z Ministerstwami Skarbu, Przemysłu i Handlu, Rolnictwa i Dóbr Państwowych, oraz Robót Publicznych w przedmiocie utworzenia Głównej Komisji Szacunkowej we Lwowie i Miejscowych Komisji Szacunkowych w Małopolsce.

Na podstawie art. 6-go i 27-go ustawy z dnia 10 maja 1919 roku (o ustaleniu i oszacowaniu świadczeń i strat wojennych) Dziennik Praw № 41 poz. 298) zarządza się co następuje:
Art.  1.

We Lwowie zostaje utworzona Główna Komisja Szacunkowa, której zakres działania rozciąga się na całą Małopolskę.

Art.  2.

Do zakresu działania tej Komisji należy rozważanie i ostateczne rozstrzyganie tych spraw, co do których nastąpiło odwołanie się poszkodowanego lub przedstawiciela Ministerstwa Skarbu od orzeczenia Miejscowej Komisji Szacunkowej-oraz rozważanie i ostateczne rozstrzyganie w wypadkach, gdy stwierdzona przez Miejscową Komisję Szacunkową suma strat przekracza kwotę 20 tysięcy koron.

Art.  3.

Również powołane zostały do życia Miejscowe Komisje Szacunkowe w następujących miejscowościach Małopolski:

L.p.

Siedziba Komisji

Dla powiatów

L.p.

Siedziba Komisji

Dla powiatów

1

Bóbrka

bóbreckiego

23

Kolbuszowa

kolbuszowskiego

2

Bochnia

bocheńskiego

24

Kołomyja

kołornyjskiego i peczeniżyńskiego

3

Borszczów

borszczowskiego

4

Brody

brodzkiego

25

Kopyczyńce

husiatyńskiego

5

Brzeżany

brzeżańskiego

26

Kosów

kosowskiego

6

Brzozów

brzozowskiego

27

Kraków

krakowskiego, chrzanowskiego, miasta Krakowa z Podgórzem

7

Buczacz

buczackiego

8

Cieszanów

cieszanowskiego

9

Czortków

czortkowskiego

10

Dąbrowa

dąbrowskiego

28

Krosno

krośnieńskiego

11

Dobromil

dobromiiskiego

29

Lisko

liskiego

12

Dolina

dolińskiego

30

Lwów I

m. Lwowa

13

Drohobycz

drohobyckiego

31

Lwów II

lwowskiego

14

Gorlice

gorlickieao

32

Łańcut

łańcuckiego

15

Gródek jag.

gródeckiego

33

Mielec

mieleckiego

16

Grybów

grybowskiego

34

Mościska

mościckiego

17

Horodenka

horodeńskiego

35

Nadworna

nadwórniańskiego

18

Jarosław

jarosiawskiego

36

Nisko

niskiego

19

Jasło

jasielskiego

37

Nowy Sącz

nowosandeckiego i limanowskiego

20

Jaworów

jaworowskiego

21

Kałusz

kałuskiego

38

Pilzno

pilzneńskiego

22

Kamionka

kamioneckiego

39

Podhojce

podhajeckiego

40

Przemyśl

przemyskiego

57

Strzyżów

strzyżowskiego

41

Przemyślany

przemyślańskiego

58

Tarnobrzeg

tarnobrzeskiego

42

Przeworsk

przeworskiego

59

Tarnopol

tarnopolskiego

43

Radziechów

radziechowskiego

60

Tarnów

tarnowskiego

44

Rawa ruska

rawskiego

61

Tłumacz

tłumackiego

45

Rohatyn

rohatyńskiego

62

Turka

turczańskiego

46

Rzeszów

rzeszowskiego i ropczyckiego

63

Wadowice

Wadowice wadowickiego, bialskiego, myślenickiego, nowotarskiego, oświęcimskiego i żywieckiego

47

Rudki

rudeckiego

48

Sambor

samborskiego

49

Sanok

sanoskiego

50

Skałat

skałackiego

64

Wieliczka

wielickiego i podgórskiego

51

Skole

skolskiego

52

Sniatyń

sniatyńskiego

65

Zaleszczyki

zaleszczyckiego

53

Sokal

sokalskiego

66

Zbaraż

zbaraskiego

54

Stanisławów

stanisławowskiego

67

Złoczów

złoczowskiego

55

Stary Sambor

starosamborskiego

68

Żółkiew j

żółkiewskiego

56

Stryj

stryjskiego

69

Żydaczów

żydaczowskiego

Art.  4.

Zadaniem Miejscowych Komisji Szacunkowych jest przyjmowanie zgłoszeń od poszkodowanych, oraz ustalenie i oszacowanie zgłoszonych strat wojennych.

Termin prekluzyjny dla wnoszenia zgłoszeń strat wojennych we wszystkich powyższych Komisjach został wyznaczony do dnia 1 marca 1921 roku włącznie.

Art.  5.

Do zgłaszania strat wojennych są uprawnieni poszkodowani obywatele polscy (osoby fizyczne lub prawne), którzy ponieśli straty, spowodowane przez wypadki wojenne z następujących tytułów:

a) rekwizycje osobiste i rzeczowe: niezapłacone lub tylko częściowo zapłacone świadczenia wojenne na rzecz wojsk, dokonane wskutek zarządzeń wojskowości, albo także władz cywilnych, lecz działających z polecenia wojskowości;
b) straty ogólne, poniesione przez poszkodowanego skutkiem zarządzeń władz okupacyjnych, jak konfiskaty majątku, sprzedaż przymusowa, kontrybucje, kary pieniężne, eksploatacja przymusowa i t. p.;
c) straty z bezpośrednich działań wojennych wskutek operacji wojennych w czasie bitwy, jak ostrzeliwanie, bombardowanie, pożar wywołany pociskami;
d) straty rzeczowe bezpośrednie, poniesione skutkiem kradzieży, rabunku i t. p. o ile zostanie stwierdzony bezpośredni związek z wydarzeniami wojennemi, dalej skutkiem ucieczki z obszarów przez nieprzyjaciela zajętych lub przez niego zagrożonych; wreszcie skutkiem wydalenia lub uprowadzenia osób, oraz usunięcia rzeczy tych osób z obszarów przez nieprzyjaciela zajętych, lub przez niego zagrożonych.
Art.  6.

Poszkodowani winni zgłaszać swoje straty w tej Miejscowej Komisji Szacunkowej, w której okręgu straty rzeczowe zostały wyrządzone.

Wyjątek stanowią poszkodowani, którzy powołani pod broń zostawili w magazynach wojskowych swoje ubranie cywilne. Co do tych poszkodowanych przyjmuje się kompetencję Komisji w/g miejsca zamieszkania poszkodowanego.

Art.  7.

Straty wojenne obywateli oraz towarzystw akcyjnych i spółek, których akcjonariusze są obywatelami państw: Francji, Anglji, Stanów Zjednoczonych, Ameryki Północnej, Włoch, Belgji, Rumunji, Jugosławji, Czechosłowacji, Finlandji, oraz państw powstałych na kresach wschodnich po upadku państwa rosyjskiego, mają być rejestrowane i ustalane w/g zasad tych samych, jakie są przepisane dla strat obywateli Państwa Polskiego.

W ten sam sposób mają być traktowane sprawy, dotyczące strat wojennych, poniesionych na terytorjum Państwa Polskiego przez obywateli państw neutralnych.

Aż do zawarcia z temi państwami odnośnych konwencji wykończone operaty szacunkowe mają być przesiane Głównej Komisji Szacunkowej we Lwowie, która prowadzi odrębną ewidencję takich aktów.