Ustawa budżetowa na rok 1996.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1996.19.87

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1996 r.

USTAWA BUDŻETOWA NA ROK 1996
z dnia 1 lutego 1996 r.

1.
Ustala się dochody budżetu państwa,

zgodnie z załącznikiem nr 1, w wysokości 100.171.163 tys. zł.

2.
Ustala się wydatki budżetu państwa,

zgodnie z załącznikiem nr 2, w wysokości 109.671.163 tys. zł.

3.
Niedobór budżetu państwa na koniec

roku 1996 ustala się na kwotę nie większą niż 9.500.000 tys. zł

4.
Saldo finansowania zagranicznego

(saldo kredytów i pożyczek zagranicznych) jest ujemne

i wynosi -1.993.848 tys. zł.

W 1996 r. Minister Finansów dokona spłaty krajowych zobowiązań długoterminowych Skarbu Państwa do łącznej kwoty 5.661.978 tys. zł, z tego z tytułu wykupu:

1)
obligacji indeksowanej rocznej pożyczki państwowej serii

o terminie wykupu 2 marca 1996 r., w kwocie 300.000 tys. zł,

2)
obligacji indeksowanej drugiej rocznej pożyczki państwowej

serii o terminach wykupu 2 czerwca 1996 r.,

2 września 1996 r., 2 grudnia 1996 r., do kwoty 2.700.000 tys. zł,

3)
obligacji państwowej pożyczki trzyletniej serii

III, IV, V i VI, w kwocie 330.280 tys. zł,

4)
obligacji pożyczki państwowej o oprocentowaniu stałym,

o terminie wykupu 12 czerwca 1996 r., w kwocie 88.741 tys. zł,

5)
obligacji o oprocentowaniu stałym pożyczki państwowej,

o terminie wykupu 12 października 1996 r., w kwocie 179.422 tys. zł,

6)
obligacji nominowanej w dolarach USA

serii I i J, do kwoty 1.274.000 tys. zł,

7)
obligacji konwersyjnej na pokrycie zadłużenia

budżetu państwa w Narodowym Banku Polskim,

powstałego w latach 1989-1991, w kwocie 122.000 tys. zł,

8)
obligacji restrukturyzacyjnej serii A, B, C i D,

do kwoty 450.000 tys. zł,

9)
drugiej emisji obligacji państwowej, tzw. zamiennej

na akcje i udziały, do kwoty 2.500 tys. zł,

10)
obligacji 60% wewnętrznej pożyczki państwowej,

do kwoty 35 tys. zł,

oraz

11)
spłaty kredytów zaciągniętych na finansowanie

inwestycji infrastrukturalnych związanych

z budownictwem mieszkaniowym, do kwoty 215.000 tys. zł.

1.
Niedobór budżetu państwa, ujemne saldo finansowania zagranicznego, spłata krajowych zobowiązań długoterminowych, pożyczki, o których mowa w art. 25 ust. 2, w łącznej kwocie 17.180.326 tys. zł oraz wykup bonów skarbowych zostaną pokryte przychodami ze sprzedaży skarbowych papierów wartościowych.
2.
Narodowy Bank Polski zakupi w 1996 r., na wniosek Ministra Finansów, na rynku pierwotnym, skarbowe papiery wartościowe za kwotę nie większą niż 6.200.000 tys. zł.
3.
Przyrost zadłużenia w skarbowych papierach wartościowych o terminie wykupu poniżej jednego roku oraz w kredytach, w ujęciu kasowym, nie może przekroczyć kwoty 8.500.000 tys. zł.
4.
Różnica pomiędzy kwotą, o której mowa w ust. 1, a kwotą uzyskaną ze sprzedaży skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w ust. 3, zostanie sfinansowana przychodami ze sprzedaży skarbowych papierów wartościowych o terminie wykupu nie krótszym niż jeden rok.
5.
Łączna wartość nominalna wyemitowanych w 1996 r. skarbowych papierów wartościowych o terminie wykupu nie krótszym niż jeden rok, przeznaczonych do sprzedaży na rynku krajowym, nie może przekroczyć kwoty 30.000.000 tys. zł.
6.
Łączna wartość nominalna wyemitowanych w 1996 r. skarbowych papierów wartościowych o terminie wykupu nie krótszym niż jeden rok, nominowanych w złotych polskich lub w walutach obcych, przeznaczonych na zagraniczne rynki finansowe, nie może przekroczyć równowartości w złotych 500 mln dolarów USA, według kursu walut z dnia emisji.
7.
Skarbowe papiery wartościowe zbywane są na rynku pierwotnym odpłatnie, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2.
8.
Szczegółowy wykaz przychodów i rozchodów wynikających z finansowania niedoboru budżetu państwa, ujemnego salda finansowania zagranicznego, spłaty długoterminowych zobowiązań Skarbu Państwa określa załącznik nr 3.
1.
Minister Finansów, w drodze zarządzenia, może:
1)
dokonać emisji obligacji na zwiększenie funduszy własnych Banku Gospodarki Żywnościowej S.A. do wysokości 600.000 tys. zł,
2)
dokonywać dodatkowej emisji obligacji na zwiększenie funduszy własnych Banku Gospodarki Żywnościowej S.A. do wysokości 100.000 tys. zł po przedłożeniu Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie do dnia 30 września 1996 r., sprawozdania z wykorzystania obligacji, o których mowa w pkt 1,
3)
określić tryb i warunki przekazania obligacji do Banku Gospodarki Żywnościowej S.A.
2.
Przekazanie obligacji, o których mowa w ust. 1, nastąpi nieodpłatnie.
1.
W przypadku występowania przejściowych nadwyżek środków na centralnym rachunku bieżącym budżetu państwa, Minister Finansów może dokonywać oprocentowanych lokat w Narodowym Banku Polskim.
2.
Odsetki z tytułu dokonanych lokat stanowią dochód budżetu państwa.
1.
Upoważnia się Ministra Finansów do konwersji zadłużenia zagranicznego wobec Klubów Paryskiego i Londyńskiego na złote, przy czym łączna wartość rozchodów budżetu państwa z tego tytułu nie może przekroczyć równowartości w złotych 150 mln dolarów USA.
2.
Wartość zadłużenia zagranicznego podlegającego konwersji, o której mowa w ust. 1, może zostać zwiększona do łącznej kwoty będącej równowartością w złotych kwoty 300 mln dolarów USA, tj. o kwotę będącą równowartością w złotych kwoty 150 mln dolarów USA, pod warunkiem że realizowane dodatkowo transakcje dotyczyć będą zamiany zadłużenia na udziały kapitałowe w prywatyzowanych przedsiębiorstwach oraz akcje i udziały Skarbu Państwa w spółkach i nie będą powodować zwiększenia rozchodów, o których mowa w ust. 1, ani zmniejszenia planowanych na rok 1996 dochodów z tytułu prywatyzacji przedsiębiorstw.
1.
Dochody, wydatki i rozliczenia z budżetem państwa państwowych jednostek gospodarki pozabudżetowej wynoszą:
1)
dochody własne 3.595.432 tys. zł,
2)
dotacje z budżetu (bez dotacji na inwestycje),

w ujęciu kasowym 398.912 tys. zł,

3)
wydatki, bez wpłat do budżetu 3.795.763 tys. zł,
4)
wpłaty do budżetu, w

ujęciu kasowym 45.905 tys. zł.

2.
Podział kwot, o których mowa w ust. 1, na części klasyfikacji budżetowej i formy gospodarki pozabudżetowej określa załącznik nr 4.

Ustala się plany dochodów i wydatków państwowych funduszy celowych, wynikające z planów finansowych tych funduszy, zgodnie z załącznikiem nr 5.

Wykaz inwestycji centralnych realizowanych w 1996 r. zawiera załącznik nr 6.

1.
Ustala się dotacje dla jednostek niepaństwowych, na realizowane przez te jednostki zadania państwowe, w wysokości 427.121 tys. zł.
2.
Podział kwoty, o której mowa w ust. 1, na poszczególne części i działy klasyfikacji budżetowej określa załącznik nr 7.
1.
Ustala się, z zastrzeżeniem art. 12, dotacje celowe na zadania z zakresu administracji rządowej zlecone gminom, w łącznej wysokości 1.823.067 tys. zł.
2.
Podział kwoty, o której mowa w ust. 1, na poszczególne części i działy klasyfikacji budżetowej określa załącznik nr 8.
1.
Ustala się dotacje celowe dla gmin o statusie miasta, na finansowanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, przejętych na podstawie ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz. U. Nr 141, poz. 692), w wysokości 269.198 tys. zł.
2.
Podział kwoty, o której mowa w ust. 1, na poszczególne gminy określa załącznik nr 9.
1.
Ustala się dotacje celowe na zadania własne gmin w wysokości 1.112.456 tys. zł, z tego na:
1)
wypłatę dodatków mieszkaniowych na podstawie ustawy

z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych

i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509

oraz z 1995 r. Nr 86, poz. 433 i Nr 133, poz. 654) 460.000 tys. zł,

2)
przygotowanie terenów pod budownictwo

mieszkaniowe 55.000 tys. zł,

3)
dofinansowanie budowy szkół i placówek

oświatowych (z wyłączeniem przedszkoli),

ujęte w:

a)
budżecie Ministra Edukacji Narodowej

w dziale oświata i wychowanie 182.365 tys. zł,

b)
rezerwie celowej majątkowej w dziale

różne rozliczenia 15.000 tys. zł,

4)
inwestycje:
a)
o których mowa w art. 18

pkt 2 lit. a) 107.938 tys. zł,

b)
o których mowa w art. 27 ust. 1

pkt 1, ujęte w rezerwach celowych 62.700 tys. zł,

c)
określone w załączniku nr 6 152.388 tys. zł,
d)
ujęte w budżetach wojewodów 66.595 tys. zł,
e)
w zakresie komunalnej infrastruktury

technicznej, wspomagające realizację

Kontraktu Regionalnego dla Województwa

Katowickiego, ujęte w rezerwach celowych 10.000 tys. zł,

5)
inne zadania bieżące gmin, ujęte w budżetach

wojewodów 470 tys. zł.

2.
Upoważnia się Ministra Edukacji Narodowej, Ministra Kultury i Sztuki oraz wojewodów do ustalania lub zwiększania, w ramach kwot przewidzianych w ustawie dla danej części i działu, dotacji celowych na dofinansowanie zadań własnych gmin; o dokonanych zmianach wymienieni wyżej dysponenci informują Ministra Finansów.
1.
Tworzy się rezerwę celową w wysokości 50.000 tys. zł z przeznaczeniem na:
1)
budowę i modernizację dróg wojewódzkich,
2)
dofinansowanie zadań własnych gmin w zakresie budowy dróg gminnych oraz lokalnych miejskich

w województwach: bialskopodlaskim, białostockim, chełmskim, krośnieńskim, lubelskim, łomżyńskim, olsztyńskim, ostrołęckim, przemyskim, siedleckim, suwalskim i zamojskim.

2.
Wysokość dotacji przyznawanej gminie nie może przekroczyć 75% wartości kosztorysowej inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
3.
Do inwestycji gmin w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się art. 21 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin (Dz. U. Nr 129, poz. 600, z 1994 r. Nr 105, poz. 509 oraz z 1995 r. Nr 124, poz. 601 i Nr 154, poz. 794).
1.
Tworzy się rezerwę celową w wysokości 150.000 tys. zł z przeznaczeniem na uzupełnienie subwencji ogólnych dla gmin, dla których kwota subwencji na zadania oświatowe na 1996 r. została zaniżona w wyniku przyjęcia do jej ustalenia nieprawidłowych danych.
2.
Rezerwą, o której mowa w ust. 1, dysponuje Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej.
1.
W 1996 r. gminy mogą otrzymać dotację celową na zadania własne, przeznaczoną na dofinansowanie zajęć pozalekcyjnych, w tym sportowych, dla uczniów szkół podstawowych.
2.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, udzielane są przez kuratorów oświaty.

Ustala się ogólną kwotę dotacji przedmiotowych do wyrobów i usług w wysokości 788.486 tys. zł, z tego na dopłaty do:

1)
samochodów osobowych sprzedawanych

w ramach przedpłat 34.000 tys. zł,

2)
posiłków sprzedawanych w barach

mlecznych 10.500 tys. zł,

3)
kolejowych przewozów pasażerskich

w komunikacji krajowej 571.500 tys. zł,

4)
autobusowych przewozów pasażerskich w

krajowej komunikacji międzymiastowej zwykłej,

w tym dla komunikacji międzymiastowej

w aglomeracji katowickiej, organizowanej

(zlecanej) przez samorządy gmin

i związki komunalne 163.570 tys. zł,

5)
produkcji specjalistycznych podręczników

szkolnych i akademickich 8.916 tys. zł.

Ustala się dotacje na dofinansowanie:

1)
kosztów niektórych zadań w zakresie postępu biologicznego w rolnictwie, upowszechniania doradztwa rolniczego, zwalczania zakaźnych i zaraźliwych chorób zwierząt, monitoringu jakości gleb, roślin, produktów rolniczych i spożywczych, prac geodezyjno-urządzeniowych na potrzeby rolnictwa, nawozów wapniowych, chemizacji rolnictwa i ochrony roślin uprawnych, utrzymania urządzeń melioracji podstawowych, realizacji zadań melioracyjnych przez spółki wodne, monitorowania dostępu polskich artykułów rolno-spożywczych do rynków zagranicznych, ogrzewania warsztatów szkolnych gospodarstw pomocniczych szkół rolniczych, wykorzystywanych na cele dydaktyczne, w wysokości 614.159 tys. zł,
2)
nakładów inwestycyjnych w zakresie:
a)
zaopatrzenia wsi w wodę i budowy urządzeń ściekowych w wysokości 107.938 tys. zł,
b)
melioracji wodnych podstawowych i szczegółowych, ze szczególnym uwzględnieniem budowy urządzeń zwiększających retencję wody na potrzeby rolnictwa, w wysokości 118.564 tys. zł.
1.
Ustala się dotacje dla spółdzielni mieszkaniowych na dopłaty do centralnego ogrzewania i ciepłej wody oraz na usuwanie wad technologicznych i instalację urządzeń do pomiaru i regulacji zużycia ciepła i wody w spółdzielczych zasobach mieszkaniowych w wysokości 445.661 tys. zł.
2.
Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia, określi sposób podziału środków na cele wymienione w ust. 1 oraz szczegółowe zasady udzielania i sposób rozliczania dotacji.
3.
Podział i tryb przekazywania dotacji dla spółdzielni mieszkaniowych ustalają właściwi dysponenci środków budżetowych.
1.
Ustala się dotację na restrukturyzację zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne powstałego do 31 grudnia 1994 r., wraz z odsetkami - w wysokości 600.000 tys. zł - dla przedsiębiorstw państwowych i spółek z udziałem Skarbu Państwa, w stosunku do których w 1995 r. uprawomocniły się:
1)
postanowienia sądu o zatwierdzeniu układu na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo o postępowaniu układowym (Dz. U. Nr 93, poz. 836, z 1950 r. Nr 38, poz. 349, z 1990 r. Nr 55, poz. 320 i z 1996 r. Nr 6, poz. 43),
2)
ugoda bankowa, zawarta na podstawie ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 18, poz. 82).
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi terminy składania wniosków, zasady podziału i tryb przekazywania dotacji, o której mowa w ust. 1.
1.
Minister Przemysłu i Handlu, w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady i tryb działania oraz sposób wykorzystania dotacji dla górnictwa, ujętych w budżecie Ministra Przemysłu i Handlu.
2.
Minister Przemysłu i Handlu, w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia, określi warunki uzyskania uprawnień, sposób obliczania, szczegółowe zasady i tryb wypłacania osłon socjalnych z tytułu urlopów górniczych, zasiłków socjalnych i jednorazowych wypłat dla pracowników górnictwa, w ramach dotacji dla górnictwa, ujętych w budżecie Ministra Przemysłu i Handlu.
1.
Upoważnia się Wojewodę Gorzowskiego do przekazania dotacji podmiotowej w wysokości do 5.101 tys. zł na działalność Polsko-Niemieckiego Towarzystwa Wspierania Gospodarki S.A.
2.
Zobowiązuje się Radę Ministrów do przekazania komisji sejmowej właściwej do spraw budżetu sprawozdania Wojewody Gorzowskiego z wykorzystania środków dotacji, o której mowa w ust. 1, w terminie określonym dla przedłożenia przez Radę Ministrów sprawozdania z wykonania budżetu państwa.

Ustala się kwotę dotacji na inwestycje realizowane przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe", dotyczące linii kolejowych o państwowym znaczeniu, w wysokości 350.500 tys. zł.

Poręczenia i gwarancje spłaty kredytów bankowych ze środków budżetu państwa, udzielane na podstawie art. 23 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591, Nr 133, poz. 685 oraz z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640), mogą być udzielane w 1996 r. do łącznej wysokości 4.000.000 tys. zł, w tym poręczenia i gwarancje spłaty kredytów zagranicznych do wysokości 3.000.000 tys. zł.

1.
Ustala się na 1996 r. limit ubezpieczeń kontraktów eksportowych, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych (Dz. U. Nr 86, poz. 398) - w wysokości 3.400.000 tys. zł.
2.
Upoważnia się Ministra Finansów do udzielenia Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A. pożyczek ze środków budżetu państwa na wypłatę gwarantowanych przez Skarb Państwa odszkodowań z tytułu ubezpieczenia kontraktów eksportowych - do wysokości 24.500 tys. zł.

Tworzy się ogólną rezerwę budżetową na wydatki nie przewidziane w wysokości 105.946 tys. zł.

1.
W budżecie państwa tworzy się rezerwy:
1)
w wysokości 62.700 tys. zł, przeznaczoną na dotacje na dofinansowanie inwestycji infrastrukturalnych, realizowanych w systemie robót publicznych jako zadania własne gmin, w gminach zagrożonych wysokim bezrobociem strukturalnym,
2)
w wysokości 34.400 tys. zł, przeznaczoną na dofinansowanie zadań określonych w regionalnych programach restrukturyzacyjnych, realizowanych przez jednostki państwowe i niepaństwowe,
3)
w wysokości 30.000 tys. zł, przeznaczoną na dotację na dofinansowanie zadań wynikających ze Strategicznego Programu Rządowego "Zagospodarowanie mienia przejętego od wojsk Federacji Rosyjskiej" i z "Programu rekultywacji terenów zdegradowanych przez wojska Federacji Rosyjskiej",
4)
w wysokości 5.000 tys. zł, zgodnie z postanowieniami Kontraktu Regionalnego dla Województwa Katowickiego.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi tryb składania wniosków i szczegółowe zasady przyznawania dotacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.

Na dodatkowe podwyższenie wynagrodzeń, wraz z wydatkami pochodnymi od wynagrodzeń, od dnia 1 stycznia 1996 r. ustala się kwoty:

1)
980 tys. zł - dla pracowników regionalnych izb obrachunkowych,
2)
2.000 tys. zł - dla pracowników inspekcyjno-technicznych Wyższego Urzędu Górniczego.
1.
Ustala się w załączniku nr 10:
1)
dla poszczególnych części i działów klasyfikacji budżetowej - kalkulacyjne liczby etatów i kwoty środków na wynagrodzenia w państwowych jednostkach budżetowych (bez środków na podwyżki wynagrodzeń), z wyodrębnieniem sędziów i prokuratorów, żołnierzy i funkcjonariuszy oraz kandydatów i żołnierzy niezawodowych,
2)
w poszczególnych częściach i działach klasyfikacji budżetowej - kalkulacyjne liczby etatów dla jednostek gospodarki pozabudżetowej, szkół wyższych i innych jednostek prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591 oraz z 1996 r. Nr 5, poz. 34) oraz jednostek prowadzących gospodarkę finansową na zasadach ustalonych dla zakładów budżetowych i limity wynagrodzeń (bez limitów na podwyżki wynagrodzeń), z wyodrębnieniem żołnierzy zawodowych i niezawodowych.
2.
Ustala się w załączniku nr 11 kwoty środków i limitów na podwyżki wynagrodzeń w podziale na:
1)
działy klasyfikacji budżetowej,
2)
jednostki budżetowe i jednostki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w podziale na nie dotowane i dotowane, z uwzględnieniem stopnia dotowania,
3)
grupy osób wymienionych w ust. 1, z wyjątkiem sędziów i prokuratorów.
3.
Tworzy się rezerwę, do dyspozycji Rady Ministrów, na nie przewidziane zmiany organizacyjne, obejmującą:
1)
środki na wynagrodzenia dla państwowych jednostek budżetowych w wysokości 3.138 tys. zł, na 320 etatów,
2)
limity wynagrodzeń dla jednostek gospodarki pozabudżetowej dotowanej w wysokości 1.440 tys. zł, na 150 etatów,
3)
limity wynagrodzeń dla jednostek gospodarki pozabudżetowej nie dotowanej w wysokości 1.440 tys. zł, na 150 etatów.
4.
Podwyższenie wynagrodzeń nastąpi od dnia 1 lipca 1996 r., z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.
5.
Do planowania środków na wynagrodzenia sędziów i prokuratorów nie stosuje się przepisu art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 34, poz. 163). Podwyższenie wynagrodzeń sędziów i prokuratorów nastąpi od dnia 1 stycznia 1996 r. w ramach środków ujętych w budżetach właściwych dysponentów części budżetowych.
6.
Podwyższenie uposażeń funkcjonariuszy resortu spraw wewnętrznych, służby więziennej oraz żołnierzy nastąpi od dnia 1 stycznia 1996 r.
7.
Środki na uposażenia zawodowych żołnierzy i funkcjonariuszy, wymienionych w ust. 6, mogą być wykorzystane do wysokości wynikającej z wielokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia, określonego w art. 30 ust. 1, oraz faktycznych średniorocznych stanów osobowych.
8.
Upoważnia się Ministra Finansów do dokonywania na wniosek Ministrów: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych oraz Sprawiedliwości, przeniesień kwoty środków na uposażenie żołnierzy i funkcjonariuszy pomiędzy częściami i działami.
1.
Prognozowane przeciętne wynagrodzenie w państwowej sferze budżetowej, łącznie z pracownikami jednostek organizacyjnych przejmowanych na podstawie ustawy, o której mowa w art. 12 ust. 1, wynosi w 1996 r. - 802 zł.
2.
Prognozowany średnioroczny wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych wynosi 19,8%, a w relacji grudzień 1996 r. do grudnia 1995 r. - 17,0%.

Wskaźnik waloryzacji emerytur i rent, o którym mowa w art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681), wynosi w 1996 r. - 115,2%.

Upoważnia się Ministra Finansów do refundacji Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych kwoty odpowiadającej różnicy między składką na ubezpieczenie społeczne w wysokości powszechnie obowiązującej a składką na ubezpieczenie społeczne osób zatrudnionych bezpośrednio w produkcji rolnej w charakterze pracowników lub członków spółdzielni.

1.
W 1996 r. odpis na fundusz administracyjny Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego od funduszu emerytalno-rentowego wynosi 221.600 tys. zł.
2.
W zakresie uregulowanym w ust. 1 nie stosuje się art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1993 r. Nr 71, poz. 342, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i z 1995 r. Nr 4, poz. 17).

Kierunki prywatyzacji majątku państwowego określone są w załączniku nr 12.

Ustala się etaty Policji w liczbie 102.355.

1.
Państwowe jednostki budżetowe zaliczone do działów oświata i wychowanie oraz ochrona zdrowia mogą przeznaczać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, uzyskiwane dochody na środki specjalne, z których pokrywają:
1)
koszty uzyskania dodatkowych przychodów, do wysokości tych przychodów,
2)
koszty działalności podstawowej oraz zakupów inwestycyjnych o charakterze odtworzeniowym, z wyłączeniem wynagrodzeń i pochodnych od wynagrodzeń w tej działalności, przy czym w pierwszej kolejności zaspakajają wymagalne zobowiązania tej jednostki.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy stacji sanitarno-epidemiologicznych w zakresie dochodów uzyskiwanych z tytułu nadzoru bieżącego i zapobiegawczego.
3.
Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie można osiągać:
1)
ze sprzedaży składników majątkowych,
2)
z tytułu świadczenia usług związanych z prowadzeniem na terenie jednostki budżetowej działalności gospodarczej w zakresie obrotu wyrobami tytoniowymi i napojami alkoholowymi.
4.
Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się również do państwowych jednostek budżetowych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Ministrowi Sprawiedliwości, realizujących zadania z zakresu ochrony zdrowia oraz oświaty i wychowania.
1.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może zwiększyć wydatki budżetu państwa i zwiększyć o tę samą kwotę niedobór budżetu państwa, w przypadku otrzymania i wykorzystania zagranicznych pożyczek lub kredytów przeznaczonych na:
1)
wsparcie restrukturyzacji i osłony likwidacji przedsiębiorstw, do wysokości równowartości w złotych kwoty 225 mln dolarów USA z drugiej i trzeciej transzy Pożyczki Dostosowawczej na Restrukturyzację Przedsiębiorstw i Sektora Finansowego z Banku Światowego,
2)
wsparcie rozwoju infrastruktury wiejskiej (wodociągi, telefony, kanalizacja, promocja małej przedsiębiorczości w rejonach rolniczych zagrożonych bezrobociem), do wysokości równowartości w złotych kwoty 100 mln dolarów USA, przeliczonej według kursów z dni wpłynięcia poszczególnych rat środków drugiej transzy części A Pożyczki Dostosowawczej dla Sektora Rolnego z Banku Światowego,
3)
inwestycje w dziale ochrona zdrowia, do wysokości równowartości w złotych kwoty 155 mln dolarów USA.
2.
Realizacja zwiększonych wydatków, o których mowa w ust. 1, może nastąpić po przekazaniu kwoty zaciągniętej pożyczki lub kredytu na rachunek budżetu państwa.
1.
Upoważnia się Ministra Finansów do dokonywania, na wniosek wojewody i po zasięgnięciu opinii zainteresowanych ministrów, przeniesień wydatków między działami w ramach budżetu wojewody.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 45 ust. 1 ustawy - Prawo budżetowe.
3.
O przeniesieniach, o których mowa w ust. 1, Minister Finansów informuje Ministra-Szefa Urzędu Rady Ministrów i zainteresowanych ministrów.
1.
Upoważnia się dysponentów części budżetu państwa, w których zostały zaplanowane niepodatkowe dochody budżetu państwa, do:
1)
odpłatnego zlecania poboru niepodatkowych należności budżetu państwa jednostkom organizacyjnym innym niż organy administracji państwowej, z zastrzeżeniem, że pobór będzie dokonany w terminie lub łącznie z odsetkami za zwłokę,
2)
przeznaczenia do 4% dochodów, zrealizowanych w trybie określonym w pkt 1, na pokrycie kosztów związanych z poborem tych dochodów.
2.
Upoważnia się państwowe jednostki budżetowe, realizujące niepodatkowe dochody budżetu państwa w drodze egzekucji administracyjnej, do przeznaczania 5% uzyskanych w ten sposób dochodów na opłacenie należnej organom egzekucyjnym opłaty określonej w art. 66 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127 i z 1995 r. Nr 85, poz. 426).

Ustala się obowiązkową składkę na Fundusz Pracy w wysokości 3% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne od kwot wynoszących co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia.

W budżecie Ministra Obrony Narodowej przeznacza się co najmniej kwotę 449.980 tys. zł na zakupy uzbrojenia, sprzętu, amunicji, badania i wdrożenia w krajowym przemyśle zbrojeniowym.

1.
Dochody uzyskane ze sprzedaży lub likwidacji:
1)
sprzętu stanowiącego wyposażenia jednostek podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz jednostek służby więziennej,
2)
materiałów i sprzętu, stanowiących rezerwy państwowe specjalistyczne,

przeznacza się w 95% na pokrycie kosztów sprzedaży lub likwidacji oraz zakup nowego sprzętu, materiałów i sprzętu na odtworzenie rezerw i na poprawę warunków magazynowania rezerw, a w 5% przekazuje się do budżetu państwa.

2.
Decyzje o sprzedaży lub likwidacji rezerw, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podejmują ministrowie tworzący te rezerwy w uzgodnieniu z Ministrem Finansów oraz Ministrami: Obrony Narodowej lub Spraw Wewnętrznych.

Ze środków budżetu państwa zostanie przejściowo wykupiona, na zasadach określonych odrębnymi przepisami, część należności banków z tytułu odsetek od kredytów udzielonych na cele budownictwa mieszkaniowego w kwocie 1.223.108 tys. zł.

1.
W 1996 r. będą realizowane zobowiązania budżetu państwa z tytułu dopłat do należnego bankom oprocentowania kredytów bankowych udzielonych do dnia 31 grudnia 1993 r. na podstawie rozporządzeń Rady Ministrów:
1)
z dnia 21 maja 1991 r. w sprawie zakresu, zasad i trybu udzielania kredytobiorcom pomocy ze środków budżetowych w 1991 r. w spłacie części należnego bankom oprocentowania od kredytów (Dz. U. Nr 50, poz. 217),
2)
z dnia 3 marca 1992 r. w sprawie szczegółowego zakresu, zasad i trybu finansowania z budżetu państwa dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych w roku 1992 (Dz. U. Nr 24, poz. 102),
3)
z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie szczegółowego zakresu, zasad i trybu finansowania z budżetu państwa dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych w roku 1993 (Dz. U. Nr 30, poz. 137).
2.
Minister Finansów zawrze odpowiednie umowy na dopłaty, o których mowa w ust. 1, do kredytów bankowych udzielonych do dnia 31 grudnia 1993 r.

W 1996 r. nie stosuje się przepisu art. 34 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz. 29 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369, Nr 121, poz. 591 i Nr 136, poz. 703).

Narodowy Bank Polski w 1996 r. dokonuje wpłat z zysku do budżetu państwa za okresy miesięczne; ostateczne rozliczenie tych wpłat nastąpi w terminie określonym w art. 77 ustawy, o której mowa w art. 45.

Ustala się łączną kwotę wpłat gminom, o której mowa w art. 15a ust. 1 i 4 ustawy, o której mowa w art. 14 ust. 3, w wysokości 65.286 tys. zł.

Ogólna kwota wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, o której mowa w art. 10 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 12 ust. 1 - wynosi 35.235.294 tys. zł.

Do nie uiszczonych należności na Centralny Fundusz Rozwoju Nauki i Techniki przez podmioty, które były określone w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 1989 r. o Centralnym Funduszu Rozwoju Nauki i Techniki (Dz. U. Nr 25, poz. 134 i Nr 64, poz. 389), stosuje się przepisy ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 85, poz. 426).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1996 r., z tym że art. 14 i 16 z mocą od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIKI  1-11

 (pominięte)

ZAŁĄCZNIK  12

 KIERUNKI PRYWATYZACJI MAJĄTKU PAŃSTWOWEGO W 1996 R.

Wstęp

Trwający od 1990 r. proces przekształceń własnościowych doprowadził do istotnych zmian struktury własnościowej gospodarki. Pozytywne tendencje występujące w gospodarce od kilku lat nie byłyby możliwe, gdyby nie dokonane zostały te przekształcenia. Zdaniem Rządu warunkiem umacniania tendencji wzrostowych w gospodarce jest kontynuowanie przekształceń własnościowych. W 1994 r. utworzono 208 jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, a w ramach prywatyzacji kapitałowej sprzedano 36 jednoosobowych spółek Skarbu Państwa. Dochody z prywatyzacji kapitałowej w 1994 r. wyniosły 873,2 mln PLN (w 1993 r. 448,4 mln PLN).

W drodze prywatyzacji bezpośredniej (art. 37 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - Dz. U. Nr 51, poz. 298, Nr 85, poz. 498, z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 111, poz. 480 oraz z 1994 r. Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685) sprywatyzowano 190 przedsiębiorstw. Likwidacji (art. 19 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych - Dz. U. z 1991 r. Nr 18, poz. 80, Nr 75, poz. 329, Nr 101, poz. 444, Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 18, poz. 82, Nr 60, poz. 280, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 80, poz. 368, Nr 113, poz. 547 oraz z 1995 r. Nr 1, poz. 2, Nr 95, poz. 474 i Nr 154, poz. 791) uległo 75 przedsiębiorstw państwowych.

Działania Rządu w sferze prywatyzacji w 1996 r. będą nakierowane na:

- wzmacnianie ożywienia gospodarczego,

- podnoszenie międzynarodowej konkurencyjności polskiej gospodarki,

- wypracowanie koncepcji rozdysponowania posiadanych przez państwo zasobów majątku oraz rozpoczęcie prac nad uruchomieniem nowych programów prywatyzacyjnych,

- przyspieszenie rozwoju rynku kapitałowego,

- zwiększenie zaangażowania kapitału zagranicznego.

I.

 Zasoby majątku państwowego

Ministerstwo Przekształceń Własnościowych (wspólnie z Głównym Urzędem Statystycznym) podjęło działania mające na celu szczegółową inwentaryzację majątku państwowego. W pierwszej kolejności uwagę skupiono na przedsiębiorstwach i spółkach (jednoosobowych i z częściowym udziałem Skarbu Państwa) sfery produkcji, handlu, usług oraz sektora finansowo-ubezpieczeniowego.

Według stanu na dzień 31.12.1994 r. zasoby majątku przedsiębiorstw państwowych, jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, instytucji finansowych oraz spółek z częściowym udziałem Skarbu Państwa przedstawiają się następująco:

Przedsiębiorstwa państwowe

liczba podmiotów - 3610

fundusze własne - 34,9 mld PLN

wynik finansowy netto w 1994 r. - 0,9 mld PLN

w tym przedsiębiorstwa z dodatnim

wynikiem finansowym:

liczba podmiotów - 1925

fundusze własne - 21,3 mld PLN

wynik finansowy netto w 1994 r. - 2,4 mld PLN

Jednoosobowe spółki Skarbu Państwa

liczba podmiotów - 386

kapitały własne - 20,5 mld PLN

wynik finansowy netto - 2,7 mld PLN

w tym spółki z dodatnim wynikiem

finansowym w 1994 r.:

liczba podmiotów - 279

kapitały własne - 18,9 mld PLN

wynik finansowy netto w 1994 r. - 3,4 mld PLN

Instytucje finansowe

liczba podmiotów - 14

kapitały własne - 9,6 mld PLN

zysk netto w 1994 r. - 1,1 mld PLN

Pozostałe

rynkowa wartość udziałów Skarbu

Państwa w spółkach notowanych na

Giełdzie Papierów Wartościowych - 1,8 mld PLN

spółki z częściowym udziałem Skarbu Państwa - 1,3 mld PLN

25% wartości spółek Programu

"Powszechnej Prywatyzacji" - 1,5 mld PLN

Księgowa wartość majątku Skarbu Państwa

(przemysł, handel i usługi oraz sektor finansowy)

Wyszczególnieniew mld PLN
12
Przedsiębiorstwa państwowe:
- fundusze własne34,9
- 2/3 zysku1,6
Jednoosobowe spółki Skarbu Państwa (bez spółek Programu "Powszechnej Prywatyzacji"):
- kapitały własne21,2
- 2/3 zysku2,3
Instytucje finansowe (11 banków, 3 firmy ubezpieczeniowe):
- kapitały własne9,6
- 2/3 zysku0,7
Rynkowa wartość udziałów Skarbu Państwa w spółkach notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych1,8
Spółki z częściowym udziałem Skarbu Państwa1,3
25% wartości spółek Programu "Powszechnej Prywatyzacji"1,5
Razem75,0

W 1996 r. Rząd wypracuje koncepcje rozdysponowania posiadanych zasobów oraz określi szczegółowe zasady wykorzystania tych zasobów na następujące cele:

- zaspokojenie roszczeń wynikających z orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, uznanych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej za zasadne,

- dokapitalizowanie sfery ubezpieczeń społecznych,

- rozszerzenie form powszechnej prywatyzacji,

- spłatę zadłużenia krajowego i zagranicznego.

II.

 Regulacje systemowe - przedsięwzięcia legislacyjne

W 1996 r. Rząd opracuje i przedłoży Sejmowi:

- projekt ustawy o prywatyzacji i komercjalizacji przedsiębiorstw państwowych - w I kwartale,

- projekt ustawy o rekompensatach wynikających z orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego,

- projekt ustawy o funduszach inwestycyjnych,

- projekt ustawy o ubezpieczeniach społecznych (funduszach emerytalnych),

- część projektów ustaw związanych z reformą centrum gospodarczego (powołanie instytucji Skarbu Państwa).

Prowadzone będą także prace mające na celu nowelizację prawa handlowego.

III.

 Programy prywatyzacyjne

A. Programy realizowane

1. Prywatyzacja kapitałowa

Prywatyzacja kapitałowa będzie kontynuowana w następujących branżach: tytoniowej, chemicznej, farmaceutycznej, produkcji artykułów spożywczych i napojów, produkcji maszyn i urządzeń, materiałów budowlanych oraz handlu.

Podstawowymi kryteriami wyboru inwestora w procesie prywatyzacji kapitałowej będą:

- strategiczne i bieżące interesy polskiej gospodarki,

- cena za akcje i warunki płatności,

- program rozwoju spółki w ujęciu rzeczowym i finansowym - pakiet inwestycyjny,

- proeksportowy charakter inwestycji,

- zobowiązania inwestorów wobec pracowników - pakiet socjalny,

- zobowiązania inwestorów na rzecz ochrony środowiska naturalnego - pakiet środowiskowy,

- zobowiązania inwestorów wobec producentów rolnych - dostawców surowców dla produkcji przetwórczej.

Rząd będzie kontynuował działania mające na celu doskonalenie metod i technik prywatyzacji kapitałowej: oferty publicznej, zaproszenia do rokowań lub łączenia tych dwóch metod oraz uruchomi metodę dotąd nie stosowaną w prywatyzacji indywidualnej - przetarg. Właściwi ministrowie będą szczegółowo kontrolować i nadzorować stosowanie procedur wyceny, sprzedaży i dystrybucji papierów wartościowych. Wycena prywatyzowanych przedsiębiorstw będzie dokonywania w oparciu o metody rynkowe. Aktywna polityka antymonopolowa przeciwdziałać będzie przejmowaniu kontroli kapitałowej branż przez jednego inwestora. Oferta prywatyzacji kapitałowej będzie stwarzała korzystne warunki dla inwestorów krajowych poprzez ulgi i preferencje związane ze sprzedażą ratalną, systemem gwarancji kredytowych itp. Z uwagi na ograniczoność polskiego rynku kapitałowego oraz konieczność zapewnienia dopływu nowych technologii i pozyskiwania nowych rynków zbytu Rząd będzie podejmował działania zmierzające do zwiększenia atrakcyjności Polski dla inwestorów zagranicznych.

Przewiduje się, że prywatyzacja kapitałowa obejmie w 1996 r. około 90 przedsiębiorstw, w tym w drodze oferty publicznej od 5 do 7 przedsiębiorstw. Tak znaczący wzrost prywatyzacji kapitałowej możliwy będzie dzięki wdrożeniu procedury udostępniania akcji spółek w drodze przetargu.

W 1996 r. Rząd będzie kontynuował wdrażanie programów restrukturyzacji i prywatyzacji sektora paliw płynnych, elektroenergetyki, hutnictwa, przemysłu zbrojeniowego, transportu kolejowego i drogowego oraz górnictwa.

2. Prywatyzacja i konsolidacja banków

Minister Finansów podejmie działania zmierzające do utworzenia dwóch grup bankowych w celu ich przyszłej prywatyzacji.

Minister Finansów może w szczególności podwyższyć kapitał akcyjny banku dominującego grupy bankowej, poprzez wniesienie, na pokrycie podwyższenia kapitału, wkładów w postaci akcji innych banków włączonych do grupy bankowej. Bankami dominującymi grup bankowych będą: Bank Handlowy w Warszawie S.A. oraz Bank Polska Kasa Opieki S.A. w Warszawie.

Ponadto zostanie sprywatyzowany Powszechny Bank Kredytowy. Zostaną również podjęte działania zmierzające do sprzedania akcji sprywatyzowanych banków, które znajdują się jeszcze w posiadaniu Skarbu Państwa.

3. Prywatyzacja bezpośrednia

W 1996 r. prywatyzacja metodą bezpośrednią obejmie około 150-200 przedsiębiorstw. W liczbie tej poszczególne techniki prywatyzacji charakteryzować się będą następującym udziałem:

- sprzedaż przedsiębiorstwa - 40%,

- wniesienie majątku przedsiębiorstwa do spółki - 15%,

- oddanie majątku przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania - 45%.

Sprzedaż przedsiębiorstw będzie ukierunkowana zarówno na inwestorów krajowych, jak i zagranicznych, z tym że w przypadku inwestorów krajowych zapłata za przedsiębiorstwo będzie mogła być dokonana w ratach, a przeniesienie własności nastąpi niezwłocznie po podpisaniu umowy.

Do odpłatnego korzystania kierowane będą tylko przedsiębiorstwa państwowe w dobrym stanie finansowym, aby zapewnić spłacanie rat kapitałowych i opłat dodatkowych do Skarbu Państwa, oraz przedsiębiorstwa nie wymagające znacznych nakładów na modernizację i rozwój. Przeniesienie na spółkę praw własności majątku będzie mogło być zrealizowane przed upływem okresu obowiązywania umowy, jeżeli spółka spłaci co najmniej jedną trzecią wartości przedmiotu umowy i będzie terminowo regulować swoje zobowiązania wobec Skarbu Państwa.

Wnoszenie przedsiębiorstwa do spółki, jako kolejna procedura prywatyzacji bezpośredniej, dotyczyć będzie zakładów zadłużonych lub wymagających zainwestowania znacznego kapitału. W odniesieniu do przedsiębiorstw zadłużonych dokonywane będą przekształcenia własnościowe polegające na zamianie wierzytelności na akcje (udziały) w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 18, poz. 82).

Kontynuowane będą też procesy przekształceń własnościowych prowadzone w oparciu o art. 19 ustawy o przedsiębiorstwach państwowych.

4. Narodowe fundusze inwestycyjne

Narodowe fundusze inwestycyjne utworzone w ramach realizacji Programu "Powszechnej Prywatyzacji" rozwiną w pełni działalność w 1996 r. Do 22 listopada 1996 r. planowane jest zakończenie dystrybucji powszechnych świadectw udziałowych.

W związku z rozpoczęciem dystrybucji świadectw udziałowych w listopadzie 1995 r. niezbędne będzie nadzorowanie tej operacji poprzez między innymi utworzenie instytucji Powiernika Emisji Świadectw Udziałowych, opracowanie i nadzorowanie realizacji rozporządzeń (Rady Ministrów i Ministra Przekształceń Własnościowych) dotyczących terminów utraty ważności świadectw udziałowych, wnoszenia za nie opłaty oraz terminu, od którego świadectwa udziałowe będą podlegały wymianie na akcje funduszy, i trybu tej wymiany. Podejmowane będą także działania edukacyjne i promocyjne oraz czynności kontrolne liczby wydawanych świadectw.

Rząd do końca I kwartału 1996 r. uruchomi system monitorowania narodowych funduszy inwestycyjnych, tak aby zapewnić realizację celów będących podstawą powołania ich do życia.

Równocześnie prowadzone będą działania mające na celu przygotowanie wprowadzenia akcji narodowych funduszy inwestycyjnych do obrotu giełdowego.

5. Program Stabilizacja - Restrukturyzacja - Prywatyzacja i "Prywatyzacja z restrukturyzacją"

W dalszym ciągu prowadzone będą prace związane z wdrożeniem pilotażowego Programu Stabilizacja - Restrukturyzacja - Prywatyzacja, przyjętego w kierunkach prywatyzacji majątku państwowego w 1995 r. Banki uczestniczące w Programie Stabilizacja - Restrukturyzacja - Prywatyzacja, tj. Powszechny Bank Kredytowy i Depozytowy Bank Kredytowy, powinny do końca lutego 1996 r. przygotować listy proponowanych do uczestnictwa w programie przedsiębiorstw (aktualnie na listach tych znajduje się 39 przedsiębiorstw). Kolejnym etapem będzie powoływanie spółek inwestycyjnych, których założycielami będą, zgodnie z Umową Ramową Programu Stabilizacja - Restrukturyzacja - Prywatyzacja, banki polskie i Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju. Po weryfikacji i ocenie wniosków spółek inwestycyjnych o wniesienie akcji (udziałów) Rada Ministrów będzie mogła podjąć decyzję o wniesieniu przez Skarb Państwa wkładów do spółek inwestycyjnych do końca I kwartału 1996 r.

W przypadku pozytywnych doświadczeń programu pilotażowego, Rząd przewiduje jego rozszerzenie poprzez zorganizowanie działalności większej liczby spółek inwestycyjnych przy udziale banków krajowych, dotychczas nie zaangażowanych we wdrożenie programu.

Rząd w 1996 r. dokończy pilotażową fazę programu "Prywatyzacja z restrukturyzacją".

6. Zamiana wierzytelności na akcje (udziały) w spółkach

W 1995 r. ustawa o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw po raz pierwszy stanowiła ważne narzędzie prywatyzacji. W roku tym rozpoczęto proces udostępniania akcji (udziałów) w wyniku zawartych ugód bankowych, obejmujących około 70 przedsiębiorstw. Większość przedsiębiorstw przekształconych w spółki w celu zamiany wierzytelności na akcje zostało przekształconych w spółki prywatne, w których udział Skarbu Państwa nie przekracza 50% kapitału.

W 1996 r. proces zamiany wierzytelności na akcje (udziały) w wyniku bankowego postępowania ugodowego będzie kontynuowany i powinien objąć około 50 przedsiębiorstw.

W 1996 r. w szerszym zakresie wystąpi proces zamiany wierzytelności na akcje w oparciu o przepisy rozdziału 4 ustawy o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw. Zakłada się, iż tą formą przekształceń zostanie objętych około 20 przedsiębiorstw i spółek.

7. Prywatyzacja mienia rolnego Skarbu Państwa

W 1996 r. kontynuowany będzie proces restrukturyzacji i prywatyzacji mienia rolnego Skarbu Państwa, który zmierza do poprawy efektywności gospodarowania i lepszego wykorzystania mienia państwowego w rolnictwie, skuteczniejszego sprawowania nadzoru właścicielskiego, kształtowania struktur i upowszechniania mechanizmów rynku oraz wspomagania tworzenia efektywnych podmiotów gospodarczych, a także przeciwdziałania bezrobociu.

Działania te dotyczyć będą przede wszystkim:

- restrukturyzacji i prywatyzacji (zagospodarowania mienia Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w formie sprzedaży, dzierżawy, administrowania, wniesienia do spółek, powiększenia istniejących gospodarstw rodzinnych i tworzenia nowych gospodarstw),

- rozwiązywania problemów zadłużenia (ugody bankowe, kompensowanie mieniem tego Zasobu, ugody dotyczące spłat ratalnych),

- tworzenia nowych miejsc pracy (zachowania miejsc pracy w procesie restrukturyzacji gospodarstw, uruchomienia Funduszu Aktywizacji Zawodowej z przeznaczeniem na aktywne formy zwalczania bezrobocia).

B. Programy przewidywane do realizacji

1. Reprywatyzacja

W przypadku wejścia w życie z dniem 1 stycznia 1996 r. ustawy o rekompensatach z tytułu utraty mienia przejętego z naruszeniem prawa na podstawie przepisów wydanych w latach 1944-1962, nastąpi rozpoczęcie jej realizacji poprzez:

- emisję bonów rekompensacyjnych,

- stworzenie systemu wydawania bonów rekompensacyjnych i obrotu tymi bonami na zasadzie umów zawieranych przez Ministra Przekształceń Własnościowych z bankami,

- przeprowadzenie akcji informacyjnej na temat zasad i trybu przyznawania rekompensat,

- rozpoczęcie rozpatrywania w trybie administracyjnym wniosków dawnych właścicieli o przyznanie rekompensaty; liczba tych wniosków szacowana jest na około 200 tys., przy czym termin ich zgłaszania upływa po 18 miesiącach od dnia wejścia w życie ustawy,

- wydawanie bonów rekompensacyjnych tym osobom, którym zostaną one przyznane w myśl ostatecznej decyzji administracyjnej,

- zbycie w drodze przetargu za bony rekompensacyjne części akcji (udziałów) Skarbu Państwa znajdujących się w tzw. rezerwie reprywatyzacyjnej.

2. Rekompensaty dla emerytów i sfery budżetowej

Program ten realizowany będzie w związku z wykonywaniem zobowiązań Państwa wobec obywateli, wynikających z orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego oraz innych ustaw. W 1996 r. Rząd:

- przedstawi Sejmowi projekt ustawy o rekompensatach z tytułu zaniechania waloryzacji płac w państwowej sferze budżetowej oraz waloryzacji rent i emerytur w latach 1991-1995.

- sporządzi wykaz osób uprawnionych do korzystania z rekompensat,

- opracuje zasady wydawania i obrotu bonami rekompensacyjnymi,

- określi zasady majątku państwowego przeznaczone na zaspokojenie roszczeń osób uprawnionych do korzystania z rekompensat.

3. Fundusze emerytalne

System ubezpieczeń społecznych w Polsce znalazł się w punkcie krytycznym - utrzymywanie istniejącego grozi destabilizacją systemu ekonomicznego i społecznego. Biorąc pod uwagę tendencje światowe występujące w tym zakresie, za pożądany należy uznać taki kierunek ewolucji systemu ubezpieczeń społecznych, który polegałby na rozwoju kapitałowych elementów systemu. Zważywszy na fakt, iż udział wydatków emerytalno-rentowych osiągnął niespotykany w innych krajach poziom około 16% produktu krajowego brutto, budowa kapitałowych elementów systemu bez zasilania zewnętrznego nie będzie możliwa. Jedynym realnie dostępnym źródłem kapitałowego wsparcia reformy systemu ubezpieczeń społecznych są zasoby majątku państwa.

Zakres oraz formy kapitałowego wsparcia reformy systemu ubezpieczeń społecznych uzależnione będą od dwóch zasadniczych czynników:

- wyników prowadzonych przez Rząd prac i konsultacji społecznych, które określą tempo, kierunki i formy przekształceń systemu emerytalno-rentowego,

- wielkości zasobów, które mogą być (w zestawieniu z innymi przewidywanymi kierunkami ich rozdysponowania) przeznaczone na ten cel.

Wstępne szacunki wykazują, iż wprowadzenie elementów kapitałowych do systemu ubezpieczeń społecznych o skali pozwalającej na istotną zmianę struktury systemu, przy zapewnieniu jego bezpieczeństwa, wymagałoby przeznaczenia około 25% zasobów prywatyzacyjnych określonych w punkcie I.

Przyjęcie takiej koncepcji reformy systemu ubezpieczeń społecznych wymaga podjęcia przez Rząd w 1996 r. następujących działań:

- opracowania (Ministerstwo Przekształceń Własnościowych, Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej, Komisja Papierów Wartościowych) regulacji prawnych dotyczących działania funduszy emerytalnych (forma prawna, zasady bezpiecznego inwestowania, kwestie nadzoru, zasady uczestnictwa itp.),

- określenia zasobów majątku przeznaczonego na zasilanie reformy systemu ubezpieczeń społecznych,

- utworzenie w oparciu o stworzone regulacje prawne funduszy emerytalnych przez Ministra Przekształceń Własnościowych i określenia sposobu zasilenia funduszy tworzonych w sposób zdecentralizowany.

Fundusze emerytalne zasilane zasobami prywatyzacyjnymi byłyby funduszami regionalnymi opartymi na zasadach indywidualnego uczestnictwa oraz funduszami o charakterze grupowym (np. zakładowe).