Ustalenie starszeństwa i warunków przyjęcia oficera zawodowego, przeniesionego do rezerwy, ponownie na oficera zawodowego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1923.84.647

| Akt utracił moc
Wersja od: 8 listopada 1923 r.

ROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 18 sierpnia 1923 r.
ustalające starszeństwo i warunki przyjęcia oficera zawodowego, przeniesionego do rezerwy, ponownie na oficera zawodowego.

Na podstawie artykułów 30 i 101 ustawy z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich (Dz. U. R. P. № 32, poz. 256) zarządzam co następuje:
Ponowne przyjęcie oficera zawodowego, przeniesionego do rezerwy, na oficera zawodowego, może nastąpić:
1)
jeśli przeniesienia do rezerwy zostało przeprowadzone:
a)
na własną prośbą,
b)
na skutek utraty zdolności fizycznej, o ile komisja wojskowo-lekarska stwierdzi odzyskanie tej zdolności w stopniu wymaganym do zawodowej służby wojskowej,
2)
jeśli czasokres spędzony w rezerwie nie przekracza 5-ciu lat,
3)
jeśli dany oficer nie przekroczył:
"3. Jeśli dany oficer nie przekroczył:
w stopniudo majora włącznie43lat,
"do podpułkownika włącznie45"
"do pułkownika włącznie49"
"do generała brygady włącznie51"
"do generała dywizji i generała broni53lat."
Ponowne przyjęcie do wojska jako oficera zawodowego następuje do tego korpusu osobowego, z jakiego został dany oficer przeniesiony do rezerwy, z wyjątkiem wypadku przewidzianego w ustępie 4 artykułu 8 ustawy z dnia 23 marca 1922 r.
Ponowne przyjęcie do wojska jako oficera zawodowego następuje zasadniczo w stopniu, w jakim oficer zawodowy został przeniesiony do rezerwy, przyczem, zatrzymując datę starszeństwa otrzymaną przy przejściu do rezerwy, zostaje umieszczony na liście oficerów zawodowych po oficerach zawodowych tego samego stopnia i starszeństwa.

O ile jednak dany oficer awansował w rezerwie, zostaje przyjęty w nowym stopniu z datą starszeństwa awansu w rezerwie zostaje umieszczony na liście oficerów zawodowych po oficerach zawodowych tego samego stopnia i starszeństwa.

Kolejność starszeństwa między sobą powołanych ponownie do zawodowej służby oficerów rezerwy, ustali Minister Spraw Wojskowych.
Okresu czasu, spędzonego w rezerwie, nie wlicza się do czasu służby wojskowej.
Definitywne przyjęcie na zawodowego oficera następuje zasadniczo po odbyciu okresu próbnego (przeszkolenia), którego czas trwania oraz program ustali Minister Spraw Wojskowych.

O ile przerwa w służbie nie przekracza półtora roku, przysługuje Ministrowi Spraw Wojskowych prawo zwolnienia z odbycia próbnego okresu służby.

Prośba o ponowne przyjęcie na zawodowego oficera winna być skierowana przez P. K. U., na której terenie dany oficer zamieszkuje, do M. S, Wojsk, i ma zawierać:
a)
zaświadczenie dwóch zawodowych, sztabowych oficerów o posiadaniu przez petenta kwalifikacji moralnych,
b)
własnoręcznie napisane curriculum vitae za czas od chwili przejścia do rezerwy,
c)
w wypadku przejścia do rezerwy wskutek utraty zdolności fizycznych, dodatnie orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej.
Paragrafy 1 do 7 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do tych oficerów zawodowych, przeniesionych do rezerwy, którzy obecnie służą czynnie i którzy prosili o ponowne zamianowanie ich zawodowymi oficerami.

Przemianowanie tych oficerów może nastąpić, wedle uznania Ministra Spraw Wojskowych, w miarę wolnych miejsc etatowych.

Jako datą starszeństwa otrzymają oni dzień 1-szy lipca 1919 r. z liczbą kolejną przed innymi oficerami rezerwy, którzy z tą samą datą starszeństwa będą przemianowani na oficerów zawodowych, przyczem kolejną liczbę starszeństwa między nimi ustali Minister Spraw Wojskowych.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.
1 § 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 20 października 1923 r. (Dz.U.23.112.895) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 8 listopada 1923 r.