Ustalenie kaucji zarobkowych pośredników pracy.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1924.50.511

| Akt utracił moc
Wersja od: 18 czerwca 1924 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I OPIEKA SPOŁECZNEJ
z dnia 28 maja 1924 r.
w przedmiocie ustalenia kaucji zarobkowych pośredników pracy.

Na mocy art. 6 (ustąp 1) i 22 ustawy z dnia 21 października 1921 r. o zarobkowem pośrednictwie pracy (Dz. U. R. P. № 88, poz. 647), oraz § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 marca 1922 r. o przekazaniu Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej zarządu spraw pracy i opieki społecznej na obszarze b. dzielnicy pruskiej (Dz. U. R. P. № 21, poz. 168), zarządza się co następuje;
Kaucja zarobkowych pośredników pracy wynosi:
a)
dla pośredników, trudniących się pośrednictwem pracy dla jednej kategorji pracowników 150 złotych,
b)
dla pośredników, trudniących się pośrednictwem pracy dla dwóch lub więcej kategorji pracowników 300 złotych.
Zarobkowi pośrednicy pracy, którzy złożyli kaucję według norm, ustalonych w § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 28 listopada 1923 r. w przedmiocie zmian w rozporządzeniu z dnia 30 stycznia 1922 r. do ustawy o zarobkowem pośrednictwie pracy (Dz. U. R. P. № 126, poz. 1031), winni w ciągu 3 miesięcy od dnia Wejścia w życie niniejszego rozporządzenia złożyć we właściwym urzędzie wojewódzkim kwit Kasy Skarbowej o złożeniu kwoty, uzupełniającej kaucję do norm, ustalonych rozporządzeniem niniejszem.
Zarobkowe biura pośrednictwa pracy, których właściciele nie zastosują się do przepisu powyższego § 2-go, ulegną likwidacji w terminie, oznaczonym przez Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.