Uregulowanie ceny cukru.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1934.77.723

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 września 1934 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 30 sierpnia 1934 r.
wydane w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie uregulowania ceny cukru.

Na podstawie art. 9 i 16 ustawy z dnia 22 lipca 1925 r. o uregulowaniu obrotu cukrem na obszarze Rzeczypospolitej (Dz. U. R. P. Nr. 90, poz. 630) w brzmieniu ustawy z dnia 5 listopada 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr. 101, poz. 770) i rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 818) zarządza się co następuje:
Najwyższą cenę cukru pobieraną przez cukrownie za cukier sprzedawany na rynku wewnętrznym ustala się na 80,50 (osiemdziesiąt i pół) zł loco wagon stacja odbiorcza za kwintal białego kryształu wraz z opakowaniem i opłatą na Fundusz Pracy, nie licząc podatku spożywczego i dodatku do tego podatku.
Przekroczenia niniejszego rozporządzenia będą karane w sposób przewidziany w art. 13 wyżej wymienionej ustawy.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 września 1934 r., a równocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 21 września 1932 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie uregulowania ceny cukru (Dz. U. R. P. Nr. 80, poz. 709).