Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.33.194

| Akt utracił moc
Wersja od: 22 marca 1922 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA PUBLICZNEGO
z dnia 3 kwietnia 1920 r.
w przedmiocie uprzystępnienia ubogiej ludności, nabywania niektórych lekarstw.

Na zasadzie art. 2 p. 13 i art. 11 Zasadniczej Ustawy Sanitarnej z dnia 19/VII 1919 r. (Dz. Pr. P. P. № 63, poz. 371 r. 1919) zarządzam co następuje:
Art.  1. 1

Dla osób ubogich ustanawia się za lekarstwa poniżej wyszczególnione następującą taksę aptekarską:

Formuła

Cena

№ 1. Zinci sulfurici 0,12

Aq. dest. 30,0

3 mk.

№ 2. Ac. acetylo-salic. 0,5

d. t. d. № 10

4 mk.

№ 3. Morphi muriat. 0,01

Sacchari albi 0,2

Mfp. d. t. d. № 10

4 mk.

№ 4. Camphor. 0,1

Sacchari 0,2

d. t. d. № 6 in oblat

4 mk.

№ 5. Hydr. chlor, mit. 0,015

Sacchari 0,3

d. t. d. № 6

4 mk.

№ 6. Opii puri 0,015

Sacch. albi 0,2

d. t. d. № VI

4 mk.

№ 7. Calcii chlorati 10,0

Aq. dest. ad 200,0

4 mk.

№ 8. Liq. Pearsoni 5,0

Tinct. ferri pom. 10,0

4 mk.

№ 9. Inf. fol. Digitalis titr. e 1,0 ad 200,0

4 mk.

№ 10. Inf. fol. Digitalis titr. e 0,5 ad 200,0

4 mk.

№ 11. Kreozoti fagi 3,0

Tinct. Gentian. 12,0

5 mk.

№ 12. Natri sulfurici 10,0

"bicarbon 5,0

"chlorati 3,0

Aq. dest. 200,0

5 mk.

Art.  2.

Osobą ubogą w rozumieniu art. 1 jest, z wyjątkiem osób korzystających z bezpłatnej pomocy lekarskiej, z tytułu ubezpieczenia społecznego lub z tytułu zajęcia w instytucjach udzielających swoim pracownikom bezpłatnej pomocy lekarskiej każdy, dla kogo poniesienie kosztów nabycia lekarstw po cenach zwykłej taksy aptekarskiej uniemożliwiłoby utrzymanie własne lub też najbliższej rodziny.

Art.  3.

Każdy lekarz winien jest po stwierdzeniu ubóstwa osoby leczonej, zapisać dla niej lekarstwa w formie i dozach określonych w art. 1, o ile lekarstwa te są dla celów leczenia osoby ubogiej potrzebne, oraz oznaczyć receptę adnotacją "pro paupere" oraz nazwiskiem i adresem chorego.

Art.  4.

Apteki obowiązane są wydawać na podstawie recept, odpowiadających pod względem ich oznaczenia i treści warunkom art. 3, lekarstwa po cenach określonych w art. 1, przyczem naczynia i opakowanie (expeditio) mogą być jaknajprostsze.

Art.  5.

Rozporządzenie niniejsze należy wywiesić w każdej aptece w miejscu widocznem.

Art.  6.

Dotychczasowe przepisy, o ile są sprzeczne z postanowieniami niniejszego rozporządzenia, tracą moc obowiązującą.

Art.  7.

Przekroczenia przepisów niniejszego rozporządzenia będą karane wedle postanowień ustaw karnych.

Art.  8.

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje w b. zaborze rosyjskim i w b. zaborze austrjackim od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Warszawa, dnia 3 kwietnia 1920 r.

1 § 1:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 4 lipca 1921 r. (Dz.U.21.65.415) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 lipca 1921 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 26 września 1921 r. (Dz.U.21.81.565) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 8 października 1921 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 4 listopada 1921 r. (Dz.U.21.94.698) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 2 grudnia 1921 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 4 marca 1922 r. (Dz.U.22.18.154) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 marca 1922 r.

Zmiany nie zostały naniesione na tekst.