Uproszczenia, stosowane przy regulacji hipotek parcelowanych gruntów państwowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1933.22.166

| Akt utracił moc
Wersja od: 31 marca 1933 r.

USTAWA
z dnia 17 marca 1933 r.
o uproszczeniach, stosowanych przy regulacji hipotek parcelowanych gruntów państwowych.

Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:

Regulacja hipotek gruntów przekazanych do parcelacji.

(1)
Pierwiastkowa regulacja hipotek państwowych nieruchomości ziemskich, przekazanych urzędom ziemskim do parcelacji na mocy art. 9 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr. 1, poz. 1), może być wszczęta na wniosek właściwego okręgowego urzędu ziemskiego.
(2)
Do wniosku winna być dołączona deklaracja okręgowego urzędu ziemskiego, stwierdzająca, iż regulowana nieruchomość stanowi własność i znajduje się w posiadaniu Skarbu Państwa lub osób, które swe prawa od Skarbu Państwa wywodzą, oraz plan nieruchomości, sporządzony zgodnie z obowiązującemi przepisami.
(3)
Określona w części 2 deklaracja zastępuje tytuł własności Skarbu Państwa.

Regulacja hipotek na rzecz nabywców.

(1)
Tytuł własności gruntów państwowych, które przed wejściem w życie niniejszej ustawy zostały rozparcelowane lub nadane osadnikom wojskowym na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. Nr. 4, poz. 18), rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 listopada 1930 r. (Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr. 80, poz. 628) i ustawy z dnia 14 marca 1932 r. (Dz. U, R P. z 1932 r. Nr. 32, poz. 335), jeżeli grunty te stanowiły zapas ziemi w rozumieniu pkt. a) cz. 1 art. 2 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej, może być przepisany na nabywców lub osadników bez przeniesienia na nabyte lub nadane działki hipotek i praw rzeczowych, ciążących na tych gruntach. Przepis powyższy nie dotyczy wierzytelności instytucyj kredytu długoterminowego oraz służebności gruntowych.
(2)
Ciężary i wierzytelności, zapisane na nieruchomościach, przejętych na własność Państwa na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. Nr. 4, poz. 17), w przypadkach, przewidzianych w cz. 1, mogą ulec skreśleniu przed złożeniem do depozytu wynagrodzenia za przejęte majątki (cz. 2 art. 32 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej).
(1)
Skarb Państwa zaspokoi wszelkie pretensje, wynikające z praw, które nie zostały przepisane w hipotece na nabywców na podstawie postanowień cz. 1 art. 2. Zaspokojenie tych pretensyj nastąpi z zachowaniem terminów i innych warunków spłaty, jakie obowiązywały Skarb Państwa jako dłużnika hipotecznego. Skarb Państwa może powoływać się na przedawnienie tych pretensyj o tyle tylko, o ile mógłby się w stosunku do danych pretensyj zasłaniać przedawnieniem jako dłużnik hipoteczny.
(2)
Przepisu cz. 1 nie stosuje się do wierzytelności i ciężarów, które ciążą na nieruchomościach, przejętych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. Nr. 4, poz. 17), dekretów Naczelnego Dowódcy Wojsk Litwy Środkowej Nr. 39, Nr. 213 i Nr. 257 (Dz. U. T. K. R. L. S. z dnia 16 grudnia 1920 r. Nr. 9, z dnia 23 kwietnia 1921 r. Nr. 15/25 i z dnia 15 czerwca 1921 r. Nr. 20/30), oraz dekretu Prezesa Tymczasowej Komisji Rządzącej Nr. 469 (Dz. U. T. K. R. L. S. z dnia 3 lutego 1922 r. Nr. 5/55). Odpowiedzialność za te ciężary i wierzytelności reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 grudnia 1927 r. o uregulowaniu ciężarów i wierzytelności, ciążących na przymusowo wykupionych nieruchomościach ziemskich (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 3, poz. 22).
(3)
Prawa rzeczowe, do których stosuje się cz. 1, a których wartość pieniężna nie została ujawniona w księgach hipotecznych, będą szacowane według przepisów rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości, wydanych na podstawie art. IX pkt. 6 przepisów, wprowadzających prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 93, poz. 804).

Ujawnienie w księgach hipotecznych orzeczeń, ustalających przeniesienie prawa własności rozparcelowanych gruntów państwowych na nabywców (art. 61 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej), oraz ujawnienie aktów nadawczych, wydanych osadnikom wojskowym na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. Nr. 4, poz. 18), rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 listopada 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr. 80, poz. 628) i ustawy z dnia 14 marca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 335), następuje wyłącznie na wniosek właściwych urzędów ziemskich.

(1)
Ujawnienie w księgach hipotecznych tytułów, określonych w art. 4, oraz wykreślenie ciężarów i wierzytelności, przewidziane w art. 2, wolne jest od opłat sądowych, pobieranych w postępowaniu hipotecznem. Stawka wynagrodzenia pisarzy hipotecznych za ujawnienie tych tytułów wraz z ustalonemi w nich prawami i ciężarami rzeczowemi wynosi 10 zł.
(2)
W razie wydzielenia nieruchomości do oddzielnej księgi hipotecznej, pisarz hipoteczny ma prawo pobrać koszty sprawienia nowej księgi oraz dodatkowe wynagrodzenie w kwocie 6 zł.
(3)
Wydatki, przewidziane w artykule niniejszym, pokrywa Skarb Państwa z Funduszu Obrotowego Reformy Rolnej (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 26, poz. 236).
(4)
Wydzielenie do osobnej księgi może nastąpić na wniosek właściwego urzędu ziemskiego lub właściciela. W tym ostatnim wypadku wydatki podług przepisów powyższych ponosi właściciel.

W ustawie z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr. 1, poz. 1) w cz. 3 art. 61 skreśla się końcowe wyrazy: "lub nabywcy", w ustępie drugim cz. 4 art. 1 w zdaniu pierwszem skreśla się wyrazy: "oraz uzależnia wydanie zaświadczenia o wykonalności orzeczenia od wniesienia tych opłat do kasy skarbowej", w art. 89 po wyrazach: "przy parcelacji" dodaje się wyrazy: "gruntów, nie stanowiących własności Skarbu Państwa".

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej z wyjątkiem górnośląskiej części województwa śląskiego i stosuje się także do określonych w art. 4 orzeczeń i aktów nadawczych, wydanych przed wejściem w życie tej ustawy.