Dziennik Ustaw

Dz.U.1921.45.275

| Akt utracił moc
Wersja od: 4 czerwca 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 20 maja 1921 r.
w porozumieniu z Ministrami Spraw Wewnętrznych i Zdrowia Publicznego w przedmiocie uprawnień przewodniczących Urzędów Rozjemczych dla spraw najmu.

Na zasadzie art. 30 ustawy z dnia 18 grudnia 1920 r. (№ 4 Dz. U. poz. 19, 1921 r.) o ochronie lokatorów rozporządza się:
§  1. Przewodniczący Urzędu lub jego zastępca kieruje rozprawą ■ i winien starać się o rzeczowe i wyczerpujące omówienie sprawy.

On udziela głosu i odbiera głos, przesłuchuje strony i inne osoby, biorące udział w sprawie, ogłasza wykluczenie jawności rozprawy oraz rozstrzygnienie.

§  2. Przewodniczący Urzędu lub jego zastępca winien dbać o utrzymanie spokoju i powagi rozpraw. W tym celu władny jest osobom, które przez niewłaściwe zachowanie się zakłócają porządek rozpraw, udzielić upomnienia i przywołać je do porządku, a gdyby to nie odniosło skutku, po poprzedniem zagrożeniu zarządzić wydalenie takich osób z sali rozpraw.
§  3. Przewodniczący Urzędu lub jego zastępca jest również uprawniony do nałożenia grzywny do 3000 marek na osoby, - które dopuściły się w sali rozpraw cięższego przewinienia, a w szczególności obrazy członków Urzędu Rozjemczego, strony lub innej osoby, biorącej udział w sprawie. Grzywny wpływają do kasy komunalnej. Grzywna nieściągalna może być zamienioną na karę aresztu do trzech dni.

Te kary porządkowe nie uchylają karno-sądowej lub dyscyplinarnej odpowiedzialności.

Przeciw nałożeniu grzywny służy odwołanie w trybie, przewidzianym w art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 1920 r. (Dz. Ust. z r. 1921 № 4 poz. 19). Wykonanie kar porządkowych należy do władz policyjnych.

§  4. Rozporządzenie to wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje w b. dzielnicach rosyjskiej i austrjackiej.