[Przedawnienie roszczeń; odwołania od decyzji w sprawach uposażenia i innych należności pieniężnych; organy właściwe] - Art. 9.... - Dz.U.2017.2146 t.j. - OpenLEX

Art. 9. - [Przedawnienie roszczeń; odwołania od decyzji w sprawach uposażenia i innych należności pieniężnych; organy właściwe] - Uposażenie żołnierzy niezawodowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2017.2146 t.j.

Akt utracił moc
Wersja od: 21 listopada 2017 r.
Art.  9.  [Przedawnienie roszczeń; odwołania od decyzji w sprawach uposażenia i innych należności pieniężnych; organy właściwe]
1. 
Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
2. 
Organ wojskowy właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić upływu przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.
3. 
Bieg przedawnienia przerywa:
1)
każda czynność przed organem wojskowym właściwym do rozpatrywania roszczeń, przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;
2)
uznanie roszczenia.
3a. 
W razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzowi przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie.
4. 
Od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ust. 1 żołnierz może wnieść, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu decyzji, odwołanie do organu wojskowego wyższego stopnia na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a także skargę do sądu administracyjnego.
5. 
Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami wojskowymi właściwymi w sprawach określonych w przepisach ustawy są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowisko służbowe dowódcy batalionu (równorzędne) lub wyższe w stosunku do wszystkich żołnierzy odbywających służbę w podległej jednostce wojskowej.
6. 
Stanowiskami służbowymi równorzędnymi stanowisku dowódcy batalionu, o którym mowa w ust. 5, są stanowiska:
1)
dowódcy dywizjonu lub eskadry;
2)
dowódcy okrętu II rangi;
3)
inne stanowiska służbowe dowódców jednostek wojskowych, jeżeli stanowiska te zostały zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej majora (komandora podporucznika).